Paano Mamatay Novels & Stories

"Bakit naman? Kasama ba sa makikita mo ang pagkamatay ng... tao? " Tumango siya. "Oo... Kung hanggang kailan lang sila mabubuhay," sagot niya. "Paano kung mamamatay pala ako sa future? G-gusto kong malaman—" "Lahat naman tayo ay darating sa kamatayan,” putol niya sa sinasabi ko. Napapadyak ako ng paa dahil sa inis. "I mean, kailan at sa anong paraan, paano, at saan?"

Hindi ito tungkol sa malaking karangalan, kundi tungkol sa pag-alis ng isang cancer na halos sumira sa kanilang buhay. Nagmamakaawa si Lucas, naghinaing siya at sa isang punto ay humingi siya na patayin na. Hindi namin ibinigay ang kaniyang hiling, hindi, gusto naming magdusa siya. Ang mabilis na kamatayan ay napakadali. Ang mabilis na kamatayan ay isang awa, at walang awa ang nararapat sa kaniya.

Paano namatay ang aking ama? Si Darryl, na nasa tabi, ay nagulat din. 'Ang Kaiser ay pinatay?' "Hindi totoo iyan!" Si Samara ang unang sumagot. Kumunot ang kanyang noo at sinabi, "Bagamat matanda na ang Kaiser, ang kanyang katawan ay palaging malakas. Hindi siya maaaring mapinsala ng isang ordinaryong mamamatay-tao. Paano siya mamatay?"

Hindi ba’t sabi nila na may magliligtas sa kanya pagkatapos ng tatlong minuto? Paghihirap, Pagkawala ng hininga, Pagkasakal, paulit ulit sa walang katapusang beses… Tatlong minuto na ba ang nakalipas? Bakit… Ano ang nangyari sa napagusapan nilang tatlong minuto? Talaga bang… mamamatay na lang siya dito? Namamalikmata ang mga tao bago sila mamatay, hindi ba?

tanong ni Mommy at halata sa boses niya ang pag aalala habang nanginginig pa ito. "Well, she's still under observation since muntik na naman siyang mamatay kanina. Good thing ay nabigyan agad siya ng first aid," sambit ng doctor. "Sa harap lang siya ng hospital naaksidente kaya naaksyunan sgad ng mga nurses." Muntik na naman akong mamatay? Kating kati na ba talaga si Kamatayan na sunduin ako kaya palagi niya akong pinapahamak?

maluluha na niyang saad sa kausap. "tama po ang narinig niyo po .May article po akong pinasa at basahin niyo nalang po senyora" agad agad niyang binuksan ang loptop kung saan meron sa harap niya kaya nakita niya ang buong detalye kung paano namatay ang ama. Ayon sa balita ang sinasakyan nitong kotse ay nahulog sa bangin at nasunog kaya ang nangyari ay sunog na sunog ang bangkay na halos hindi na makilala. "daddyyyyyy" sa sobrang sakit sa nangyari sa ama ay napasigaw nalang ito at umiyak nang umiyak .

Natawa ako nang malakas, pero sayang at walang nakarinig. Patay na ako. Ang kaluluwa ko lang ang nakakalabas ng storage room matapos akong mamatay. Simula noon, parang lutang lang akong nanonood sa lahat mula sa itaas. Mula sa vantage point ko, malinaw kong nakikitang selyado ang pinto ng storage room. Pati ‘yung maliit na butas na dapat ay bentilasyon—natakpan pa ng tuwalya.

“One of the many reasons I don’t get enough sleep.” Hindi ko alam kung bakit ko ‘yon sinabi. Maybe because pagod ako. Or maybe… gusto ko lang siyang ma-awkward. At umalis na siya. Ayaw ko siyang makita. Naiinis ako at lalong nararamdaman ko ang pagod. Pero hindi siya umalis. Hindi rin siya nag-comment. Tumango lang siya, then spoke so quietly I almost missed it. “My mom died in a hospital like this. I was ten.”

Tanong niya ulit. Binitawan ko ang kobyertos at tumingin sa kanya. "Hindi, bago pa lamang ako isilang namatay na yung Papa ko, accident daw. Si Mama naman masyado kaming close sa akin niya ibinibigay oras niya. May picture kami ni Mama hindi ko lang alam kung nasaan." "What does it feel to be human?" Natatanaw ko sa mukha niya ang kuryusidad.

saad ng isa pa. “H’wag mo siyang hawakan, pag namatay ‘yan ay ikaw ang mananagot,” saad pa ng isa. “Tumigil ka na, baka matuluyan na ‘yan.” “Matanda na ‘yan, normal na nangyayari ‘yan. Kung mamatay ‘yan ay baka oras na talaga niya,” singgit pa ng isa.