Padre Damaso Real Face Novels & Stories

Ito na yata ang pinakamagandang matang nakita nya. "Ito naman ang anak ng tita Zanya mo. Czariyah, ito ang bago mong kapatid. You can call him Kuya Damon.", boses iyon ni Tito Damien na na nagpabalik sa kanya sa realidad. Hindi na pala nya namalayan na pinapakilala na sa kanilang mag ina ang lalaking nasa harapan nila. Shit! "Hello po, Kuya Damon. Nice meeting you po", pagbati na lang nya sa lalaki. Naknang! Ito pala ang anak na naikukwento ni Tito sa kanila ng kanyang ina.

Hindi na ako sinundan pa ni Darius sa loob ng Casa Real kahit pa malapit sa kaniya ang mga ito at puwede siyang pumasok anumang oras niya gustuhin. Kilala ang mga Real at Madrigal bilang isa sa mga maimpluwensyang tao sa kanilang lugar at respetado ninuman. "Bianca! Finally, you are here na!" Eksahiradang saad ni Celestine Real isang ganap na lawyer, nang makitang papasok ako na ng Casa.

"Ang Real Material Factory ay isang kumpanya na pinahahalagahan ng pamilya Villamor. At saka, sino ba ang hindi nakakaalam ng kapangyarihan ng Real Group sa lungsod? Sino siya, paano siya nakakapagsalita ng ganoong bagay?" Tahimik na nag-uusap ang lahat. "Bastard! Ako si Rowena Villamor Real mula sa pamilya Villamor, at ang tatay ko ay si Timothy Villamor! Binugbog mo ako, at ngayong araw dudurugin ko ang mga buto mo hanggang sa maging abo!

Sa gitna ng napakalaking sala, nandoon ang pamilya ni Damian—ang mga Villareal. Sa unahan, nakaupo sa isang leather chair ang isang matanda pero makapangyarihang lalaki—si Don Hector Villareal, ang ama ni Damian. Ang presensya niya ay parang isang hari sa gitna ng kanyang kaharian. Ang bawat kilos niya ay puno ng awtoridad. Sa tabi niya, nandoon si Miranda Villareal, ang tiyahin ni Damian na nakilala ko na. Maganda ito sa kabila ng edad niya, may aura ng isang babaeng hindi mo pwedeng balewalain.

Kundi. "Isabella, this is Damon Montero. He is the new head of the Montero's Resorts International," si Papa. The man's lips was also slight open as he looked at me. Kita rin sa mata niya ang gulat pero unti-unti ring nagrelax. His lips slowly pursed with a small smirk, as he held out his hand. "Nice to meet you, Miss Morata." Napakurap-kurap ako, hindi pa makapaniwala.

Pagpapakilala ni Tita habang nakatulala sa Mommy ni Damian. Sobrang ganda naman kase talaga ng Mommy ni Damian. She has this angelic face and aura. "Hi, I'm Devon. Ako ang Mommy ni Damian, and this is Alfredo, my husband." Pagpapakilala ni Tita.

Sa buong pagsasama nila, kilala niya itong kalmado at bihirang magpadala sa emosyon. Ngunit ngayon... Alam niyang pinipigilan lamang nito ang sarili. “My grandson is Jared Alba,” mahinahong dagdag ni Amador. “I'm sure narinig n'yo na ang pangalan niya.” Tahimik na nagkatinginan ang mag-asawa. Sino nga ba ang hindi nakakakilala kay Jared Alba?

Pero may kasama siya, isang lalaking naka-maskara na may suot na singsing na kapareho ng kay Dante. Ang lalaki ay dahan-dahang naghubad ng maskara, at halos himatayin ako nang makita ko ang kanyang mukha. Ito ay ang tatay ko. Si Roberto Villareal. Pero ang kanyang mga mata ay hindi ang mga matang naaalala ko. Ang mga ito ay malamig, walang puso, at nakatitig sa aking tiyan nang may matinding pagnanasa.

Wala rin kasing binigay na papeles na magpapatunay na sa kanila na ang mga lupa na tinitirikan ng mga bahay nila. When Cressia found out kung sino ang anak ni senyor at senyora Moretti namilog na lamang ang kanyang mga mata. Hindi siya makapaniwala na si Damon ang anak ng mga ito. “Ang sama talaga ng taong ito para gawin ito sa amin!” bulalas niya habang nakatitig sa larawan ni Damon na nasa kanyang cellphone. “Ate Cressia, nandiyan kaba sa loob!”

Mas lalong kumabog nang malakas ang puso ko. It’s him. Crandall El Greco. The father of my son.