Padre Damaso Real Face Novels & Stories

Greg Estrada is Damien's father, pero wala siyang balak na ipakilala ito sa anak niya bilang ama nito. Nangako siya sa sarili niya na panghahawakan niya ang pangako niya noong hindi pa man niya naisisilang si Damien. Magulo ang buhay ni Greg Estrada kaya mas mabuti kung hindi na lang kilalanin ito ni Damien.

Masiglang tanong ng matanda. "Mabuti naman po Nanay, siya nga pala ito po pala si Rosalie Buen-Lagasca my mother and this is Dexler Smith Lagasca my father." Nakagat ko ang labi ko dahil sa hiya kasi nakalimutan kong ipakilala ang mga magulang ni Roberto. "Nagagalak po kaming makilala kayo Mother Superior." Ani no Mommy Rosalie at nagmano silang mag-asawa sa pinuno ng Hospicio.

nanggigigil sa mga pamangkin ni padre Damaso. “Asus ikakasal na, sigurado ka pa ba? Eh balita ni Bekang pinaghahampas mo daw si Nicolas at tinawag na manyak kaya napahiya kaya ayun naghanap ng iba” Sabi ni Marisol.

Sagot ko dito. Tumango naman ito. “Hindi niya gusto panagutan ang bata, pero okay lang palalakihin ko ito ng maayos.” Sagot nito. Tumango ako bago pa ako maka sagot tumunog ang cellphone nito at ng basahin niya ito. Nanlaki ang mata nito. “Thunder, pinatay ni Damon yung lalaking ama ng anak ko..” wika ni Madrid at pinakita sa akin nito..

“MAY KAPATID KANG NAMATAY?” Tumango si Damian, “Siya ang paborito ni Papa dahil magaling syang magpatakbo ng negosyo, besides, magkasundo sila sa lahat ng bagay. Kaya nung mawala sya dahil sa aksidente, sa akin lahat ibinunton ni Papa ang galit nya.”

Akala lang ni Kristen ang lahat ng 'yon, dahil sa kanyang itsura pa lang ay wala itong balak na pakawalan si Papa. “You can make me your slave, your whore, and your property, Damon.” Halos maiyak na sambit ni Kristen sa kanya. “J-Just... let my father go.” “You will sacrifice yourself just to protect that man? Do you know him? Kristen, is he your father?” Bawat salita ni Damon ay may diin, wala siyang kinikilalang ama kundi si Papa William lang. Mula bata pa si Kristen ay siya na ang nag-aalaga sa kanya.

Bigla siyang nakaramdam ng kaba nang maalala ang sinambit sa kaniya ng heneral noon. "T-Teka hindi ito maaaring!"saad niya at sabay na nilingon ang dalawa sa kaniyang harap. Agad siyang hinawakan ng nga it sa magkabilang braso dahilan upang hindi na siya makapalag pa. "Ako lubusang natutuwa sapagkat ikaw ay makapapangasawa na rin, ngunit sino ang maswerteng binibining iyong pakakasalan?"turan ni Padre Luis na siyang kura nang Dasmariñas.

Well, these are one of a traits he inherited from his father. Tumango ang ama sa kaniya bilang pagsang-ayon at muling ibinaling ang tingin sa matandang kausap. "By the way Joaquin. This is Mr. Rowell Meneses and his gorgeous daughter Carla Meneses." Jack approached the old man. They both shook hands. "Nice to meet you Mr. Meneses" He politely said. "You too, young man." An old man also greeted him with a warm smile.

Nakatingin siya kay Javier—diretso na para bang sinusukat siya. Agad lumapit si Javier. Hindi siya nagmamadali. Hindi rin mayabang. Tumayo siya nang tuwid at iniabot ang kamay. “Magandang araw po. Ako po si Javier El Zamora.” Tinanggap ni Papa ang kamay niya. Mahigpit ang pagkakamay, parang may ipinapasa—isang hindi nakikitang hamon. “Tara,” sabi ni Papa pagkatapos ng ilang segundo. “Sa loob.”

Hindi ko alam kung napikon ba iyon sa sinabi ko. Wala naman akong masamang sinabi ah. Hindi na nga ako nagsalita sa huling sinabi niya. "Mr. Alfonso Del Madrid! Salamat at nakapunta kayo!" napapitlag ako nang marinig ang pagtawag ni Papa. Del Madrid! Lazarus is a Del Madrid. So this is his family! But where is he? "Naku. Drop the formality. I will not miss your party, Avelino." sagot naman ng lalaking hindi lalayo sa edad ni Daddy.