Padre Damaso Real Face 소설 & 이야기

mahina niyang sagot,kung ganun si sir Ismael nga talaga ang ama ni Damian base sa larawan parehas yta ang araw na kinunan ang larawan na ito sa solong larawan ni Damian sa table na nakapatong ky sir Ismael parang stolen shot lng kasi hindi nakatingin sa camera si ate at npakabata pa niya sa larawan habang karga-karga ang sanggol na si Damian. "ang cute po ng anak ni ate Jean dito tito Ron" malungkot kong tinitigan ang sanggol na si Damian sa larawan. "oo nga bata pa ng huli kong makita si Damian dinala siya dito ng anak ko" nakangiti niyang saad habang nakatingin sa larawan. "bagay talaga sa kanya ang pangalan nya po Damian Ramirez Velluci! naku tito kung hindi lang Ramirez sa apelyido nyo p

But his real father is Senator Pavlo Portugal? Wow.

Nakita kong gusto akong batukan ni Dad kaya ako na ang unang nag-iwas. “Sino naman ang isa?” “Kamukha siya ni Ms. Real, Dad. Siya ang bagong brand ambassador ng DelCas, si Crystal DelMar.” Nagsalubong ang dalawang kilay ni Dad. Parang ang laki ng kanyang pagtataka. “Bakit Dad?” tanong ko habang hinuhulaan ang tumatakbo sa isipan niya. “Anak, nagdududa ka ba sa identity ni Crystal Delmar, Christine Real at ng asawa mo?”

paalala nito at tinapik nito ang balikat ko kaya naman tumango ako. Muli akong tumingin sa baba hanggang may nag salita. " Ang kailangan lang namin ay si Damon Lavistre.. " wika ng isang lalaki. " Ang Damon na yan, yan ang pinaka nag dadala ng gulo sa pamilya nila. Bukod sa isip bata ito masyadong matalas ang dila nito at walang preno, " pag ku-kwento ni El Mayor.

"Unfair talaga ng mundo oh." Nang makita ni Jelsey ang hitsura ko ay bahagya itong natawa. "Padre Damaso lang ang peg, Christine? Kumuha ka na lang doon ng mas malaking manok kaysa magmaktol ka d'yan. Matanda na si Tita Maria, baka hindi niya naisip na dapat malaki ang manok na makain mo." natatawang tugon nito habang ngumunguya ng kinakain niya.

masayang sagot ko sa aking makapal at natural na accent. Sabi ni Madam Shamcey, ang pangunahing trabaho ko raw talaga ay alagaan ang limang taong gulang na apo niyang si Sander II—ang anak ni Sir Sander Monte Cristo Jr. Napakamot ako bigla, bakit naman isinunod pa sa pangalan ng ama, tapos hindi naman na jr., edi anong itatawag ko sa kaniya?

“Kilala mo ba kung sino ito?” Naitikom ni Jesza ang kanyang bibig ng makita ang larawan. Isang pamilyar na mukha ang tumambad sa kanya. Ang kanyang sariling ama, si Arturo Torres, noong mas bata pa ito. “Si Papa...” bulong ni Jesza. Lumapit ang kanyang mukha sa screen upang basahin ang nakasulat sa ilalim ng larawan. “Arturo Torres — Senior Vice President of Corporate Finance, Vale Group. Damon... bakit hindi ito sinabi sa akin ni Papa? Ang alam ko lang, nagtatrabaho siya sa isang maliit na opisina noon.”

Pakiusap ko dito. Tumahimik na lamang si Daddy. OMENG’S POV: NAGULAT ako ng isang mahinang kamay ang dumapo sa balikat ko. Pagharap ko, nakita ko si Don Modesto Morales, matiim na nakatingin sa akin. Bigla akong ninerbyos. Palagay ko, nakarating na rito ang ‘kalokohan’ nila ni Pamela. Nilunok ko kaagad ang laway ko pero parang ayaw bumuka ng bibig ko.

pang-aasar niya. Napangiti na lang ako dahil kahit hindi maganda ang kalagayan niya ngayon ay nagagawa pa niyang magbiro. Hindi na ako makapag hintay na maging okay siya. "I'm Luigi D'Amato, sir," pagpapakilala ni Luigi. Lumapit pa siya kay Papa para makipag kamay. "Paul Sinclair," nakangiting tugon ni Papa at inabot ang kamay ni Luigi. "Alagaan mo ang anak ko ha?" natatawa niyang dugtong.

puri nito. "May I ask kung sino kayong dalawa? I'm sorry naguguhulan kasi ako," maya-maya tanong n'ya ng mahimasmasan. Marahas na bumuga ng hangin ang matandang lalaki. "We are your grandparents Adam," sagot nito. Nagulat pa s'ya at napanganga. "H-o-w?" nauutal na tanong n'ya sa mga ito. "I am Nicollo Adamos Evans your papalo, I am your dad's father, and this is your mamala Claudia Aurora Devochë Evans, and we are your grandparents," pagpakilala nito.