Pag-ibig Ko, Niloko Mo Novels & Stories

saad nito. Tila naman nagsasabi ito ng totoo. Dahil nakikita naman niya iyon sa mata nito. Bigla-bigla ang pagkalat ng init sa mukha niya. Aminin niya, kinikilig siya. Sino bang babae ang hindi kikiligin, kung kamukha ng isang Piolo Pascual ang nagsabi niyon sa iyo! Damn! Umiwas siya ng tingin at tuluyan pinakawalan ang kinikilig na ngiti mula sa labi.

“Lumabas ka. Sabihin mo sa kitchen gusto ko ng noodles.” “Opo, sir.”

singhal niya—ibig bang sabihin, kanina pa pala siya nito pinagmamasdan? "If you want to go here, you just tell me. Ano itong ginagawa mo? You are crossing the line. I told you, you are already mine, Mrs. Montenegro," mariin at puno ng galit na ani ni Gabriel, bawat salita’y parang bakal na tanikala na ipinupulupot sa kanya.

"Basta, Peanut. Ikaw na lang ang bahala sa akin. Basta, alam kong siya na talaga ang forever ko." Napailing nalang si Peanut. Hindi niya alam kung ano ang gagawin sa kaibigan niyang tila nababaliw sa pag-ibig. Naman sa isang lalaki ganito kasi ang lalaking ito kapag nakita ng bago, lagi sinasabi na forever agad.

“Sige na. Sige subukan mo tumakbo—bibigyan kita ng tatlong araw para mauna na bago kita hanapin. Tulad ng sinabi ko, mahahanap kita basta hindi magbago ang pangalan mo, kahit saan ka pa pumunta. Hindi mo ako matatakasan ng ganoon kadali.” Hindi nga ba? Natawa si Noelle sa sarili niya. Susubukin niya ngayon.

Pareho silang nagpanggap na ibang tao para makaiwas sa maling tingin ng iba. Sina Fiona at Andrew ay pinagtagpo ng tadhana .Nagmahalan sila habang akala nila pareho silang simpleng tao lang. Pero habang tumatagal, may mga kakaiba silang napapansin na nagpapaisip sa kanila na may itinatago ang isa’t isa. Nang sa wakas mabunyag ang lahat ng lihim, lalong naging magulo ang lahat dahil nalaman nilang ang taong buong puso nilang pinagkatiwalaan, ay matagal na palang nagsisinungaling sa kanila. Ngayon, kailangan nilang harapin ang masakit na katotohanan kung kaya pa bang manatili ang pagmamahalan nila, o kung ang lahat ng pinagsamahan nila ay kasinungalingan lang at mawawala ng parang bula .

sabi niya sa 'min. Napaawang ang bibig ko sabay tingin kay Lino na nakatingin din sa 'kin at namumutla. Pinanliitan ko siya ng mata kaya napaiwas siya sa 'kin at napalunok ng laway. Kinakabahan ba siya? Aba, dapat lang. Ayoko sa lahat, fuckboy! Ayoko rin sa mga malalandi at kung sinu-sino ang nilalandi!

reklamo nito " lalaspagin mo ba Ako" simangot ko Napangisi Naman ito at umalis sa ibabaw ko at niyakap Ako." Biro lang" sabay halik nito sa noo ko.napayakap din Ako Dito at unti unti ko ng ipinikit Ang mga mata ko hanggang sa nakatulog.

hmmp. At ano raw sabi nya? Hindi kami talo? Ano ba ang iniisip nya? "Ano? Hindi yun ang ibig kong sabihin! Ang dumi mo naman mag isip, Nicole! Pwede kaba mamaya? Mag uusap lang ganon!" Kalokohan ne'to. [Ah yun ba? Sorry na po. Hahaha] Tsk. Sinasabi ko na ba. Niloloko ako ne'to eh.

he look stiff when i talk fearlessly, i didn't hesitate on every words that came out on my mouth "How i can move on, niloko ako ng fiance ko for second time around" i laugh hard and hold my stomach, niloloko ba ako ng lalaking ito? O sadyang bulag sya kasi ayaw nyang mag mukang bobo sa nagawa nya nang desisyon noon