Pag-ibig Ko, Niloko Mo Novels & Stories

Baka imagination ko lang. "ILo ko! " Bwisit talaga to istorbo!

malungkot na sabi ko "Ano ka ba nak, i'm sure proud yon sa'yo. Hindi lang talaga expressive ang mommy mo, pero i'm sure proud yon sa'yo. Oh sige na anak, magpahinga ka na at alam kong pagod ka."

pagsisimula nang aming usapan "Ahhmm yes by the way nagustuhan mo ba yung luto ko i only made it for you"saad nito "Yes masarap sa susunod sasama ko dito yung mga kaybigan ko" saad ko "Sige free na food nyo tuwing kakain kayo dito" saad nito "Wag naman ganon baka malugi ka" saad ko agad naman itong tumawa "No it's ok treat ko na yon sayo" saad nito kaagad naman akong napa ngiti

sabi nito ng may ngiti sa mga labi. "IKAW?" ........

"Bakit hindi mo subukan?" Ibinahagi ni Subject Three iyon ang parehong walang muwang na pag-asa—na ang magandang itsura ay maaaring makapagpaayos ng mga bagay. Pero imbes na pasalamatan, sumimangot si Damion, "Bakit ka nakaayos? Sinusubukan na mangakit ng ibang lalaki, hindi ba? Kailangan ng anak natin ng pera para sa lahat at nandito ka sinasayang ito sa bagong damit? Hanggal ka!"

"A-ano?" "Sabi mo, gusto mong patunayan sa akin ang sarili mo bilang asawa ko. Hindi ba't parte ng pagiging asawa ko ang ibigay mo ang sarili mo sa akin? Ngayon, gusto kong hingiin ang pangangailangan ko sa'yo. Hindi mo kaya? Pwede natin itong itigil ngayon pa lang—," "I'll do it." Tumaas ang sulok ng labi nito. "Then, do it."

dagdag pa nito "Goodluck beshy - im sure kakabahan ang ibang mag aapply dahil pag pasok mo palang sa pinto ay tiyak ko na tanggap kana , pambobola pa sakin ni pat. maiiwan kasi ito kasama si nana . tutulungan nya itong mag giling ng kakao para maideliver sa bayan. ng makarating kami sa lugar kung san mag aapply ay naalala ko ang katapat nitong convenience store.

nagtataka si Sabelle dahil sa lumalabas sa bibig ni Nikko. "nagtatanong ka pa? ikaw ang tinutukoy ko. Mukha kang pera. inubos nyo ng mga nanay nyo ang pera ko. ngayon sino itong mukhang kawawa? ha? ako ang kawawa ngayon."

Hindi puwede! "Hindi kita pinatira rito para matulog sa buong maghapon! Ayusin mo ang sarili mo at simulan mo na ang mga trabaho mo o baka naman nakakalimutan mo na ang estado ng buhay mayroon ka ngayon?" patuya at may diing saad ni Eugene upang pagtakpan ang damdaming bigla nalang nagising sa loob nga katawan. "Damn that asset!" lihim na himutok ng isip ng lalake pinanatili ang kabagsikan ng mukha

Nakangiti siyang tumango "PIrma lang pala eh...sige!" bigkas ko at walang pag-aalinlangan na kaagad akong pumirma. Hindi naman siguro ako lolokohin nitong si Kobi. Mukha naman siyang matinong tao!