Pag Ibig Na Tula の小説・ストーリー

I can't help but feel my heart warming up and my cheeks reddening as he continues, And this time, he looked proud to sing. At mahal, mamahalin kita hanggang 70 tayo At baby, ang puso ko ay maaaring mahulog nang kasing lakas ng 23 At iniisip ko ‘yung kung paano umibig ang mga tao sa mahiwagang paraan Dampi lang siguro ng kamay Well, ako-nahuhulog ako sa iyo araw-araw At gusto ko lang sabihin sa iyo na ako

“Ang pag-ibig ay parang gutom na lobo. Paano ito makakatulog, “Kailangan nitong gunitain ako sa pamamagitan ng pag-iiwan sa akin ng malalim na peklat, “Ang pag-ibig ay parang gutom na lobo, ang bibig nito ay hindi matamis, “Kung darating ka at makikipaglaro, mabangis itong magwawala...” Nang umalingawngaw ang pamilyar na ritmo sa labas ng palasyo, nagulat si Alex.

IZZY'S POINT OF VIEW "BABE? BABE?" "HA?" "ARE YOU ALRIGHT? Kanina ka pa kasi nakatulala d'yan eh." "Tulala? A-anong ibig mong sabihin?" "Kanina kasi babe, okay ka PA naman na sumasayaw sa gitna tapos bigla ka na lang huminto at natulala." "ahh. Gano'n ba?"

mahina niyang sabi habang nakayakap siya sa akin. Ang lakas ng pintig ng puso ko. Kinagat ko 'yong unan at pinipigilang huwag tumili. Kinikilig talaga ako sa mga simpleng bagay na ginagawa niya. Ito nga siguro 'yong sinasabi nilang Pag-ibig. Puwede po kayong mag-loan diyan o kaya naman housing loan... Gaga! Ibang Pag-ibig pala 'yon! Haha!

Tanong ko dahil kanina habang kumakain kami ng hapunan ay nabanggit niyang kakauwi niya lang galing ng Palawan, hindi ba siya napapagod? Naupo ito gilid ko at inilapag sa harapan ang isang basong kape at tumingala rin kagaya ko. “Did you know the story of the brightest star in the sky?” Nilingon ko siya at umiling nang marahan. “Hmmm. Iyong kuwento na iyon ay tungkol sa isang tao na tinitingala ng lahat.” “Idols?” Natawa siya at umiling. “Hindi, silly girl. What I mean is.. madaming taong humahanga sa kaniya pero kagaya ng normal na tao ay hindi niya ito nakikita.”

Kaniyang binigkas ang gawang tula. ‘’Ang mga ngiti mo'y nagbigay saya Ang mga tawa mo'y namumutawi sa tuwina Galak ang hatid sa aking puso Dahil sa mga ngiti mong tila nansusuyo’’ Ang iyong pagdating ay nagbigay ng pagasa sa akin Ang iyong kabutihan ay kailanma’y di lilimutin Ngunit ang pagasang binigay ay tila naglaho sa dilim

(Play the song : Pag-ibig na kaya) Ako naman ay nashock, na bakit may ganito? Anong okasyon? At nasan sila? Patuloy pa din ako lumakad hanggang marating ko ang labas. Halos malaglag na panga ko sa nangyayari sa kin, gusto ko na maluha. May nakita ko mga sign na pinapapunta ako kung saan sila nag aantay sa akin.. Hanggang sa makarating ako sa isla at eto ang nabungad ko.

'Huling pag-ibig na aking matatamasa, Unang kilig sa iyo nadarama, Laging ikaw ang pipiliin sa araw-araw, Iibigin, umulan man o umaraw, Nakaukit ka na sa aking puso, Gagawin ko ang lahat, huwag lang tayong magkalayo.' Iyan ang nakasulat na tula. Tapos sa ibaba nito ay may nakasulat na initials na PDRNG. Naghahanap pa ako ng iba ngunit ito lang talaga ang nahanap kong nararamdaman kong may koneksiyon sa naunang nahanap kasi sa mga letrang makikita din dito.

“Ito ay tungkol sa lahat ng tao na naniniwala sa pag-asa, sa mga taong handang tumulong sa kapwa, at sa mga taong hindi kailanman sumusuko sa kanilang mga pangarap. Ito ay tungkol sa ating lahat.” Matapos ang talumpati, nagtipon ang lahat sa tabing dagat, sa ilalim ng puno ng mangga na ngayon ay napakalaki na at nagbibigay ng lilim sa buong bayan. Ang mga bata ay naglalaro ng isang laro na tinatawag na “Ang Pag-ibig ay Lakas” — isang laro na itinuro ng mga magulang at ninuno nila para ipaalala ang kahalagahan ng pagmamahal at pagtutulungan.

"Oh? Kakaiba? Ano ang ibig mong sabihin, Jam?" "Ganito ho kasi 'yan," panimula ko, ibinaba ko ang aking kutsara at tinipon ang aking seryosong mukha upang maging kapanipaniwala. "Sa amin ho sa Batangas, may paniniwala kami na kapag ang isang lugar ay may mahabang pasilyo na laging madilim ang dulo, doon ho madalas tumambay ang mga 'ligaw na anino.' Sila ho 'yung mga espiritu ng mga taong hindi matahimik dahil may nais silang ipahiwatig sa mga buhay." "Talaga, hija?" halatang-halata ang matinding interes sa boses ni Tita Selena, habang unti-unting nakakalimutan ang kaniyang pagkain. "Anong klaseng ipinahihiwatig?"