Novel & Cerita Pag Ibig Sa Pamilya Tula

Mr. Black Tulala kong pinagmamasdan ang mga sasakyan na nagsisiksikan para lang mapabilis ang kanilang biyahe upang makauwi ng maaga sa kani-kanilang pamilya. Dumadaan lamang ang kanilang mga imahe sa aking mata. Napangiti ako ng mapakla. Pamilya? Ano nga ba ang ibig sabihin ng pamilya?

“Ah eh… wala kang pamilya, love. Ako ang pamilya mo dito. Dinala kita dito sa Baguio para magbakasyon.” “W-wala akong pamilya… ikaw ang pamilya ko? Paano mangyayari ’yon kung magkaibigan lang tayo?” “Sinong ang nagsabing pamilya lang tayo?” kunot ang noong tanong ni Tyler

Bigla kong pinagsisihan ang lahat nang lumabas sa bibig ko. “Anong sabi mo? Mukha akong pera? Sa tingin mo, umaasa lang ako sa kayamanan niyo?” Dahan-dahan siyang humahakbang palapit sa ‘kin kaya dahan-dahan rin akong napapaatras. “Ang kapal ng mukha mong sabihin sa akin ‘yan samantalang ikaw at ang pamilya mo, nagpapakasasa sa pera na hindi naman sa inyo!”

Halos maluha luha kong sabi Napangiti siya, at sa unang pagkakataon, nakita ko ang ngiti niyang punong-puno ng kapayapaan. “ wag na nating balikan yun. Parte yun ng nakaraan natin para makita mo ang kahalagahan ng pamilya ayun siguro ang lesson na gusto sating sabihin ng buhay.” Malambinng at maunawain niyang sabi. Sa isip isp ko napakaswerte ko talaga sa asawa ko. Family Time

This is way better than my imagination! I have a family who loves me! I have a family who appreciates me! I have a family who actually needed me! I have a family who gave me everything! Everything that I could ever ask for and wish for! Hindi ko ipagpapalit ang pamilyang ito sa kahit na ano at kahit na kanino. Hindi kahit pa nga sa sarili kong mga anak!

Hindi rin naman nagpatalo ang dalaga sa kanyang emosyon dahil baka buong pamilya ni Iñigo ay mag-aalala sa kanya. "Ang ganda ng pondasyon ng pamilya mo. Isipin mo, may mababait kang mga magulang; parehong marangya ang buhay—pero hindi nagmamayabang sa ibang tao o hindi man lang sumagi sa isipan nila na mambaba ng ibang tao para lang masabi na mayaman sila o kayang-kaya ka nilang durugin. May kapatid kang sobrang masiyahin at magalang. At higit sa lahat mahal ng buong tao ang pamilya mo. At ikaw naman, walang katulad. You have a pure heart and good intention. Maraming salamat dahil sa inyo ay naranasan kong magkaroon ng pamilya—hindi man totoo, ngunit pinaramdam ninyo naman sa akin na hindi a

Hindi ko alam kung paano sasagutin ang mga tanong niya. Ngunit hindi pa siya tapos. Mas naging mabigat pa ang sumunod na sinabi niya. “Huwag mong kalimutan, ang ating pamilya ay isa sa pinakamayayaman sa buong Manila. Sa ganitong kalaking pamilya, ang manugang na hindi makakapagbigay ng anak… ay magiging malaking kahihiyan para sa ating lahat, hindi lang yun kukutyain at mamaliitin din tayo ng lahat.”

wika nito “Hindi mo naman ako kailangang pasalamatan, ginawa ko yun dahil gusto ko at isa pa ako nga dapat ang mag pasalamat sa pamilya niyo eh kasi kinupkop niyo ako dito simula nung mamatay yung mga magulang ko” seryosong litanya ko sa kaniya “Wala eh matalik na magkaibigan ang mga pamilya natin kaya sino pa ba ang magtutulungan?” sagot niya sa akin

Hindi nila alam na ang pinagmulan nitong pamilya ay malaki at ubod ng yaman kaya ganun mag-inarte. “Maraming salamat sa pang-unawa mo, hija…”