Novel & Cerita Pag Umpisa Ng Paglayag

Isang pinto ang bumukas sa dulo ng silid, at doon ay nakita nila ang isang dambuhalang orasan na pabaliktad ang takbo. ​"Naipasa ninyo ang Lakas," sabi ng Grand Founder, na ngayon ay nagpakita na sa kanila. "Ngunit ang Ikalawang Pagsubok ay hindi tungkol sa inyong kakayahang pumatay. Ito ay tungkol sa inyong kakayahang magsakripisyo. Ang Trial of Time ay nagsisimula na."

Pumito si Prof Khia. Nagsimula na kaming tumakbo. ‘Yung iba’y nagpapaligsahan sa pagtakbo, ‘yung iba’y nagamit ng ability. “Huh? May instruction ba na pwedeng gamitin ang ability?” Bulong ko sa sarili ko. Nakita ko sina Liel at Lord Lewis na gumagamit rin ng ability. Nag-summon ng isang magic circle si Liel at may lumabas ritong…..

Naghiyawan sa galak ang mga kagrupo namin dahil sa angas at pagiging tama ng kaniyang sagot. “Kaya nga naimbento ang alpabetiko nang sa gayon ay hindi na tayo mahirapan. Paano na lang yung ibang slow? Eh ‘di hindi nila naintindihan kung ano ang kahulugan at paano isulat ito,” depensa naman ni Eugine sa kabilang panig at kanya-kanyang cheer ang mga ito.

"Sige salamat mabuti pa gawin niyo ang normal niyong ginagawa wag kayong matakot." "sige po" at agad itong umalis. dahan-dahan siyang naglakad patungo ng hagdan, bahagya niyang sinilip kung ano ang nagyayari sa baba. nakita niyang mahinahong nakikipag-usap ang kanyang ina, nang biglang lumapit ang isang lalaki sa kanyang mama at pinisil ang mukha nito. iyon ang naging senyales ni rui para kumilos.

Wala bang Superman d'yan na magliligtas sa'kin? Uto-uto pa naman ako. Isang yaya lang sa'kin sasama talaga ako! Kasi I always believe in the goodness of people. Binilisan ko ang lakad ko kaya natapilok ako sa isang lalaki. Ano ba 'yan, napakamalas naman ng araw ko. Ganito ba talaga ang experience kapag first time? Ganito ba talaga ang nangyayari kapag kinakabahan?

"Opo, opo, thank you po. Kailan po ako pwedeng magsimula?" "Bukas, pwede na kung Ayos lang naman sa 'yo." tumango siya saka masayang nagpaalam sa mga ito. Mukhang Kailangan na talaga niyang sanayin ang sarili sa pagod. Kailangan niyang masipag sa pangarap at para mabayaran na rin si Shawn. Dumaan muna siya sa isang malapit na fast food chain saka um-order ng makakain. Mabuti na lamang at kaagad siyang nakakuha ng pwesto kung saan pwede ang isahang tao.

I answered with low voice sabay baba ng tingin ko. "She wasn't ready to tell you everything yet at sasabihin niya lang ito kapag naayos na niya ang lahat... Kapag maayos kana. And I already hired a special therapist para mapabilis ang paggaling mo at ng makalakad ka na agad.." That made me let out a deep sigh as I just stared at the floor under my bandaged legs.

Napasinghap siya nang sapuhin ng mga palad ni Liam ang kanyang balakang at hapitin palapit para ipadama sa kanya ang nag-uumigting na init. Inosente lang si Abigail pero hindi siya ignorante sa sex. Alam niya kung paano pero hindi pa nararanasan. Ni minsan, hindi pa siya hinalikan ni Pipoy. Inaakbayan lang siya kapag naglalambing bago hingin ang kailangan. Niyakap siya nung minsang pagbigyan niya sa pinabibiling PSP. Ngayon lang niya natuklasang may kakayahan pala ang katawan niya na lumipad sa hangin… na sumisid sa ilalim ng dagat…

Muling Pagkikita Tahimik na ang paglayag ng bangka pabalik sa pangpang ng hotel. After what Chris told me awhile ago, I was completely speechless. I don't know what to say. I'm just out of words. Napabuntong hininga ako habang pasulyap-sulyap sa kanya at ganuon din siya sa akin.