Novel & Cerita Pag Umpisa Ng Paglayag

Ano nga ba ang ginagawa ko upang magkaroon ng lakas ng loob? Heh. Okay, last na talaga to then I will remember my manners hehe. Pampa-wala lang ng kaba at pampalakas loob. Basta! Tiwala lang. Pikit ang mga mata at hinga ng malalim. Okay, this is it. Le'z go!

Pumito si Prof Khia. Nagsimula na kaming tumakbo. ‘Yung iba’y nagpapaligsahan sa pagtakbo, ‘yung iba’y nagamit ng ability. “Huh? May instruction ba na pwedeng gamitin ang ability?” Bulong ko sa sarili ko. Nakita ko sina Liel at Lord Lewis na gumagamit rin ng ability. Nag-summon ng isang magic circle si Liel at may lumabas ritong…..

"Sige salamat mabuti pa gawin niyo ang normal niyong ginagawa wag kayong matakot." "sige po" at agad itong umalis. dahan-dahan siyang naglakad patungo ng hagdan, bahagya niyang sinilip kung ano ang nagyayari sa baba. nakita niyang mahinahong nakikipag-usap ang kanyang ina, nang biglang lumapit ang isang lalaki sa kanyang mama at pinisil ang mukha nito. iyon ang naging senyales ni rui para kumilos.

tsk Wait god my bleeding in my arms i need to win We used knives Then "No one can defeat me" i win it so easy like what i said no one "Ngumiti ka naman kahit isa lang" he said what now? "No" i said "Sgeh na talo na ako eh" "No" "Sgeh pag hindi ka ngumiti sasabihin ko sa lahat ang alam ko" "Anong alam mo?" "Na may iba ka pang kapangyarihan" what?

Wala bang Superman d'yan na magliligtas sa'kin? Uto-uto pa naman ako. Isang yaya lang sa'kin sasama talaga ako! Kasi I always believe in the goodness of people. Binilisan ko ang lakad ko kaya natapilok ako sa isang lalaki. Ano ba 'yan, napakamalas naman ng araw ko. Ganito ba talaga ang experience kapag first time? Ganito ba talaga ang nangyayari kapag kinakabahan?

"Opo, opo, thank you po. Kailan po ako pwedeng magsimula?" "Bukas, pwede na kung Ayos lang naman sa 'yo." tumango siya saka masayang nagpaalam sa mga ito. Mukhang Kailangan na talaga niyang sanayin ang sarili sa pagod. Kailangan niyang masipag sa pangarap at para mabayaran na rin si Shawn. Dumaan muna siya sa isang malapit na fast food chain saka um-order ng makakain. Mabuti na lamang at kaagad siyang nakakuha ng pwesto kung saan pwede ang isahang tao.

Ngunit malakas ang energy na humihila sa akin kaya wala akong nagawa kundi ang magpatangay na lamang sa kanya. Pabigla ang ginawa kong pagmulat ng aking mga mata at napasimangot ako nang matuklasan ko na talagang panaginip nga ang nangyari. Nainis din ako sa energy na humila sa akin kaya tuloy naputol ang napakaganda kong panaginip. At dahil umaga na pala ay wala akong choice kundi ang bumangon na lamang. Tinatamad akong maligo kaya ginamit ko na lamang ang aking kapangyarihan. Umikot lang ako ng isang beses pagkatapos ay nag-iba na ang aking kasuotan at medyo basa na ang kanina'y tuyo kong buhok. Napangiti ako sa ginawa ko. Mukhang naging tamad na yata ako magmula nang magkaroon ako ng kapa

Kinaumagahan Bigla na lang nagising si Ella at saka sya marahang tumayo para mag lakad ngunit napansin nyang tila wala na ang sasakyan nila kayat dali dali syang lumapit doon kahit nahihirapan na syang mag lakad

Kasali ako sa unang batch. Pinaghirapan ko na makasali sa unang batch. I trained hard, almost everyday. Kahit hindi na nag-iinsayo ang iba ay nag-iinsayo pa rin ako. I came this far. At gagawin ko ang lahat maituloy lamang ang bagay na nais ding gawin ng mga magulang ko noon. Ang makahanap ng panibagong planetang magiging pag-asa ng lahat. Ang planeta kung saan may naglalarong mga bata, at nagsasayang mga matatanda.

I answered with low voice sabay baba ng tingin ko. "She wasn't ready to tell you everything yet at sasabihin niya lang ito kapag naayos na niya ang lahat... Kapag maayos kana. And I already hired a special therapist para mapabilis ang paggaling mo at ng makalakad ka na agad.." That made me let out a deep sigh as I just stared at the floor under my bandaged legs.