Pagpapanggap Novels & Stories

Anong good doon? “Bakit ko gagawin 'yon? Ano ka batas? Tss.” pansin ko naman ang pag iggting ng panga nito. “Yes, I am.” seryosong anito. “Sasama ka o sasama ka?” “O.” nakangising sagot ko bago kumuha ng panibagong stick ng sigarilyo at sinindihan iyon. “Sinasagad mo talaga pasensya

-_-;nakakagigil tang ina lang!!bakit ba kasi ako naaapektuhan!!kakapangako ko lang kanina na hindi na ko papaapekto pa sa presensya nito kaso eto ako ngayon wala sa mood dahil sa pesteng inis na namumuo sa aking dibdib para sa dalawang malandi sa harapan ko...hindi ko tuloy maiwasang hindi mapairap sa kanilang dalawa ...masyado silang pda..-_-;ang sakit nila sa mata...kakagigil!!

Gervanni Lucrese's POV "B-B-Bansot... N-Napaka---Napakalaki nga niyang problema mo. Sobrang...laki... *faints*" Hindi ako nakagalaw dahil sa narinig ko. Lahat kami ay halos matanggal na ang panga sa sobrang pagkaka-nganga dahil sa kagaguhang sinabi niya. God, hindi ko kinaya ang sinabi niya. *faints*

Pangasar na tanong ni chad He smirked " of course i do ! And its f*cking easy." Bilib sa sariling sabi nya. " look ? Wala pa kong ginagawa, gusto nya na agad ako ? Haha !" Pangaasar nya na tumingin pa talaga sakin. T*ngna lang ! Pigilan nyo ko ! Di talaga to makakapasok bukas ng walang bangas ang muka T*ngna ! Bang yabang

"Gaano nga pala katagal ang pagpapanggap ko?" Napaiwas ako ng tingin, nukhang magagalit na ata siya. "Anong silbi ng mga mata mo kung hindi mo binasa ang lahat ng nasa kontrata? Lahat ng tanong mo nandoon. Bakit pa ako nagpakahirap magsulat kung itatanong mo rin naman pala ang lahat dahil sa tinamad kang basahin?!"

Naramdaman kong may anong paparating sa kinatatayuan ko kaya gumawa ako agad ng 'bubble barrier' isa itong pananggalang na kayang sanggain ang anumang bagay na aataki sakin, maliit lang ang sakop nito, sakto lang para makagalaw ako. Naramdaman ko ang paglapat ng isang bagay sa harang na ginawa ko. Isang palayo? Bigla akong naalarma, inikot ko ang painingin ko, tumingin ako sa itaas ng mga puno. Napaatras ako sa mga nakikita kong mga nakaitim na tao, mga nasa lima lahat sila. May mga pana silang hawak. Balot na balot sila ng itim ng panapot.

Parang may malalim na iniisip. --- At muli kong nakita ang bagay na matagal ko nang napapansin. --- Ang lungkot. --- Iyong lungkot na palagi niyang tinatago sa likod ng mga ngiti at pang-aasar. --- "You're doing it again." Bigla niyang sabi. --- Napakurap ako. --- "Ano?" --- "Staring." --- Napairap ako agad. --- "Mayabang."

Ni hindi man lang niya nalaman na may sakit ako dahil hindi niya naman inalam. At alam ko… alam kong nagpapanggap lang si Ameira. Alam ko ‘yon. Kilala ko ang kapatid ko. Kapag may gusto siyang makuha o may gusto siyang mangyari, magaling siyang umarte. Magaling siyang magpanggap na mahina para lumabas ang protective side ni Ibrahim. At tulad ng inaasahan… bumagsak ako, tumaas siya.

Pakiusap nito "Of course!... Lets go?" Tumango ito. Tumayo muna ito at inayos ang nagulong damit. Muli naman cyang nag-init ng makita ang nakalantad na pagkabab*e nito sa harapan nya, doon kasi ito nagsuot ng pantalon sa harap nya. Iniwas nya ang mata at tinuon sa ibang bagay... baka hindi na naman cya makatiis at maangkin na naman ang asawa.

Halos mabasag ang ngipin niya sa pagkakadiin ng panga. “Mga G*Gong inutil!” bulyaw niya, halos yumanig ang buong pasilyo sa lakas ng kanyang tinig. “Paano nila natunugan ang galaw natin?! Ha?! Mga bwis*t kayo, pati simpleng pagbabantay hindi niyo magawa ng tama!”