Novel & Cerita Pagsubok Sa Buhay Quotes Tagalog

nakangiting Sabi ni mae "so don't cry na be, may times talaga na kailangan Ng lumisan o umalis na Isang tao o bagay sa Buhay natin, at hindi natin pwedeng mapigilan yun, dahil lahat ng bagay, tao, sa mundong to, is may hangganan, kaya siguro, habang Tayo ay nabubuhay sa mundong to, wag natin aksayahin Buhay natin, sa walang kwentang bagay, and fight lang din, sa pgsubok natin na haharapin natin sa Buhay, kaya it's ok, I know lahat ng pagsubok na darating sa buhay mo, matatapos din"nakangiting Sabi ni Karen Kay ma

Ngumiti ako ng mapait. "Please keep on fighting for your life baby...i'll be waiting for your come back... i love you" how i wish she could hear me..After saying those words ay tumalikod na ako. Nakayuko akong humakbang palayo sa kwartong iyon. Ang bigat ng bawat hakbang ko, ang kaninang mga umurong ko nang luha ay muli na namang nagsibalikan and my sight is getting blurry again.Paningin ko nga lang ba ang nanlalabo? o maging ang buhay ko ay malabo narin...damn i doubt it kung kakayanin kong hindi siya makita specially now that she's not yet fine.

"NAKU!''wag namang- (utang ko sayo ang buhay ko)"Mahirap yung ganun,paano nalang kapag ka humiling ako at hindi mo naibigay!" Kaya wag na wag mong gagamitin ang salitang (Utang ko sayo ang buhay ko). Ang seryusong sabi ni marife. Pumasok na tayo sa loob!'' Okay ka lang ba? Okay lang ba ang baby mo?' Mga tanong ni Madam M.

tanong niya sa akin "Oo nga HAHA, Pero ang ibig-sabihin ko dun ay yung mapapakain ako! Grabe ka naman sa Revive, Bubuhayin nga yon pero kung patay na! Revive Revive ka diyan. Hindi pa ako patay ano!" sabi ko saka tumawa na naman. "Pinapatawa lang kita." Sabi niya.

“Kaya naman always remember .You're strong, not lucky. Gustuhin mo mang tapusin ang buhay mo, I know, deep down, you wanted to fight it. You wanted to live that's why you're still alive. Suicide is not the answer to every problem in the world. No one should take their own life, because life is precious, life is a gift and you, you are blessed because you're alive. Ang daming tao na ginagawa ang lahat mabuhay lang. They would let doctors cut them open so they could have a chance to live longer. And you, you're young, you may have suffered a great amount of cruelty, but you can get through that. You can conquer your fear, you can fight those demons and prevail. Would you let those monsters who

nakangising sabi ni Psikh. Tumikhim si Psikh habang seryosong nakatingin sa mga mata ni Sebastian. "Ang buhay parang hotdog 'yan. Mahaba at bilog. Ibig sabihin may ups and downs. Kailangan mo lang namnamin. Minsan para sumarap, kailangan mo maglagay ng ketchup, o dugo at mayonnaise, o pawis. Minsan din sa buhay, maiipit ka, katulad ng hotdog sa hotdog sandwich. Pero ok lang yan kasi 'yon talaga ang nakadesign para sa buhay mo." dere-deretsong sabi ni Psikh habang seryoso ang mukha.

halos makita na ang kaniyang ugat sa leeg ng ibuga niya sa akin ang mga salita. “T*ngina! Para kang sa pusa at hindi ka mamatay- matay. Marami ka bang buhay, huh?!” “Papahirapan muna kita bago kita patayin para maranasan mo ang hirap dahil nabuhay ka pa. Sisiguraduhin kong mas hihilingin mo na lang ang mamatay kesa ang mabuhay pa!”

That's when I realized. I cannot die here. Hindi pwedeng dito matapos ang buhay ko. Nangalay na ang buo kong katawan. Tagaktak ang pawis sa aking noo at nagdurugo na ang aking braso. I keep heaving a deep breath.

saad nito sa kasama nito "Wag susunod nako" bulong ko medyo umayos naman na yung boses ko "Madali kanaman palang kausap pinapahirapan mopa kami, oh ito kumain ka kung gusto mo pang mabuhay" saad nito at ibinato sa aken ang isang tinapay at hindi korin naman na napigilan na hindi ito kunin dahil sa gutom na nararamdaman ko pero pano nakatali ang mga kamay.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.