Pampering Yourself Quotes Novels & Stories

"I am telling the truth, Love. You are beautiful inside and out. I am so lucky to have you. Thank you that I am starting to find myself again. That you gave me light to go back to how am I before." Napatitig si Karina sa mga mata nito at nakita niya ang sinseridad sa mga mata nito. Napangiti si Karina, dahil finally someone said those words on her which she never experienced. Being praised and complimented by the people we love is just so heartwarming. "Salamat, Baba. Salamat sa pagpapaalala sa akin na maganda ako, mabait ako. At salamat dahil dumating ka sa buhay ko," mahinang salita ni Karina at malambing na tinig.

sagot ko. “Hindi ko naman sinasabi na masamang tumanaw ng utang na loob pero lahat ng bagay ay may limitations. Sa tingin ko naman ay nagawa mo na ang lahat kaya dapat ay mag-focus ka naman sa sarili mo Queen. Sana gawin mo naman ang mga bagay na gusto mo at nagpapasaya sa iyo. Alam natin na hindi ito ang buhay at career na gusto mo pero ginagawa mo pa rin dahil sa utang na loob. Nakikita ko naman na masaya ka sa ginagawa mo ngayon pero alam kong mas magiging masaya ka kung naging teacher ka. Matagal na tayo magkakilala Queen kaya kilalang-kilala na kita alam ko ang lahat ng tungkol sa iyo, kung ano ang gusto mo at ang kahinaan mo. Inuuna mo muna ang ibang tao bago ang sarili mo. Nakakatuwa

He then kissed my lips gently. I opened my eyes. Pinunasan niya ang luha ko habang nakatingin sakanya. "Please don't treat yourself like that, Zach..." sabi ko. "Please allow yourself to love and be love because you deserved it. Hindi ang nakaraan mo ang magsasabi saiyo kung hanggang saan lahat dapat ang gawin mo. At the end of the day, ikaw parin ang magdedesisyon sa buhay mo..." I smiled weakly.

Kung gaano siya katapang sa tingin ng karamihan ay ganoon din siya kalambot pag mag-isa nalang. "You can do this! Ngayon ka pa ba susuko gayung unti-unti ng natutupad ang mga plano mo? Much better if you just enjoy the moment now at saka mo muna isipin ang ibang mga bagay. This is your special day and you supposed to look beautiful. You're a brave and strong woman." Mahabang salaysay niya habang kinakausap ang sarili sa harap ng salamin.

"Bahala na, basta kakausapin ko si Ram at pipigilan ang gusto niyang mangyari kung meron man siyang binabalak na masama" "Siguraduhin mo lang na walang masasaktan sa mga desisyon mo, gusto mong piliin ang sarili mo in order you to heal for everything, why not choose yourself over them" "Ayokong madissapoint ang lahat sa akin at ayokong masaktan ang lalaking nagmahal at nagparamdam ng tunay na pagmamahal sa akin"

Pero hindi ko rin maintindihan dahil malakas ang nararamdaman kong parang koneksyon habang hinahawakan ko ang bulaklak na ito na mayroong isang fortune cookie na nakatali sa stem gamit ang isang ribbon. "Interesting..." napangiti ako habang tinititigan pa rin ito. "Go ahead, make a wish or question something you want to be answered, or if you just want to feel motivated," she covered her mouth with her hand then she whispered, "Sometimes it's just random quotes I found on the internet, but the good thing is, people loved it. Sometimes people like us just need a sign to do or start something. Maybe you or someone you knew needs it, so open the cookie, see it for yourself," aniya sabay kindat

"Even when you're inside this house, you should still take good care of yourself. You're a beautiful lady, and you should be more confident to yourself." "Komportable po kasi ako sa ganito, at lumaki ako sa ganitong ayos, lolo." Ramdam ko ang pagkalabit sa akini ni Damonyo sa tabi ko pero hindi ko ito pinansin. "Pero kung gusto niyo pong baguhin ang kinalakihan ko, susubukan ko po," dagdag ko.

“Natural. Wag kang tanga. Dapat maging matalino ka sa kahit anong situation na papasukin mo. Wag mong hayaan na apak-apakan ka ng iba at gawin ka nilang basahan. Dapat lang na mas nirerespeto natin ang sarili kesa sa ibang tao. Sarili muna. Hindi ko naman sinasabi na maging selfish ka, dapat maging patas ka lalo na sa sarili mo.” Ngumiti ako sa kanya. Napatango. Bigla siyang tumawa. “Ayan. Ang ganda mo pala kapag nakangiti kang ganyan. Lakihan mo pa.” Kaya mas lalo akong ngumiti. “Ayan. Always wear your genuine smile, pero pakiramdaman mo parin ang sarili mo kung may umapak na sayo.” “Maraming salama— Achooo!” Nang inabot niya sa akin ang tuyo nitong panyo. “Salamat. Pero ayos na ako.”

At kahit ilang beses pa siyang matuksong sumuko, paulit-ulit niyang sinasabi sa sarili na, “Hindi pera ang halaga ko. Hindi katawan ko ang puhunan. Uutakan ko ang mundo, basta’t manatili akong buo.” At sa dulo ng araw, bago siya matulog, tinitignan niya ang sarili sa maliit na salamin sa tabi ng kama. Hindi glamorous, hindi perpekto—pero may apoy sa mata. At habang ginagawa niya iyon ay lihim siyang bumulong sa sarili na, “Darating ang oras na hindi ko na kailangang magsuot ng maskara sa gabi. Darating ang araw na sapat na ako—hindi para sa kanila, kundi para sa sarili ko at kay Tita.”

You don’t need someone to make you whole because you can do it by yourself. Repeat after me. I can buy myself flowers, I can love myself better, I can take care of myself than anyone. I can go everywhere, buy myself everything I want. Doing everything makes me happy. I love myself better than anyone. I don’t need someone’s love. Me is enough. Love yourself better. “Your worth is not determined by another person.” “What if dumating iyung right time? The right person.”