Panahon Ngayon Novels & Stories

“Hindi ba dalawang libo’t dalawampu ang taon ngayon.” “Hindi dahil ngayon ay ika-isa ng Disyembre taong isang libo’t siyam na raan, siyamnapu’t apat.” “Nagbibiro ka lang, ‘di ba?” “Ako ay isang taong kailanman ay hindi ginawang biro ang aking pagkakakilanlan. Pati na rin sa pagsasabi kung anong taon na ngayon.”

Alora's POV Wala akong kaalam-alam kung saan kami papunta ngayon. Mamayang gabi ay selebrasyon na ng new year, hindi ko nga alam kung tama bang sabihin ang mga salitang mamayang gabi dahil gabi na naman ngayon kase ang oras ay alas syete na. Hindi ko pa rin alam kung anong klaseng surpresa ang nag-aantay sa akin kaya sobrang excited pa rin ako tulad nang mga nakaraang araw.

Ang sabi ni James. “Sa totoo lang, maganda ang panahon na ito.” Nagbuntong hininga si Callan. Nabuhay siya ng higit sa sandaang taon. Sa mga nakaraang panahon, may mga labanan bawat taon, at ang mga tao ay sumailalim sa paghihirap. May mga buhay na nasawi sa mga labanan, at maraming namamatay sa gutom bawat taon.

Hindi ko lang maalala ang ilan sa mga pangalan nila at wala akong ganang magtanong lalo at baka bawal na makipag-usap sa kanila. Naalala ko na naman ang banda ni Drake noong nag-aaral pa kami, ang daming nangyari sa nga panahon na iyon. Pero sa ngayon, hindi ko na maibabalik pa ang nakaraan. Ang masaya at malungkot na nakaraan. Ngayon ay may kanya-kanya na kami ng buhay at mga pangarap.

And he admitted to himself that there was a little nervousness in him about what's going on in his life in this era where everything is not in his hand; he doesn't know how life runs here and doesn't have control of things, unlike in the future where in one snap Zayn Eros can have what he wishes. Hindi malaman ni Zayn Eros kung maswerte ba siyang makapunta sa panahon na 'to. Kalahating araw pa lang ang nakakalipas magmula nang nagising siya sa panahon na ito pero ang dami nang nangyari. Narinig ni Zayn Eros ang tawanan ng magkakaibigan na tiyak na papunta sa kinakaroonan niya.

he explained. Napalunok ako at saglit na naninikip ang dibdib ngunit agad iyong napalitan ng saya nang halikan niya ako sa gilid ng ulo. "Paano kung hindi ako bumalik? Magiging useless 'to?" I teased. "Stop saying what ifs because of the past, the important things are the present. Mas mahalaga ang ngayon, bukas at ang darating pang mga araw," aniya.

Nagasgas pa nga yata pero kaya ko. Ay letse! Ang bilis ng karma ko! At least hindi ako panot! Itatala ko ang araw na ito. Araw ng mga panot na ahas! Today is a special nonworking holiday sa buong mundo, declared by Lady Emmanuelle the maganda Vera Kanton y Bilyonarya!

"Great! Pero bakit naman kailangan madaling araw? Wala ka bang sense of time? Halos kakapikit ko pa lang Adrina—" "Kelan tayo magsisimula?" "Ngayon mismo."