Kung Hindi Ngayon Ang Panahon 소설 & 이야기

Isang linggo na ang nakalipas ngunit nandito pa rin ako sa taong 1584. Hindi ko na alam kung paano ako makakabalik sa modernong panahon. Wala akong matanungan. Sigurado, wala namang makakaintindi sa akin dito. Magmumukha lang akong baliw at iisipin lang nilang kalokohan lahat ng sinasabi ko dahil hindi naman talaga kapani-paniwala na nag-time travel ako!

“Paano kung hindi ito tama? Paano kung maling panahon na naman ‘to?” “Alam mo kung kailan lang nagiging mali ang panahon? Kapag pinipilit mong hintayin ang perfect timing na hindi naman dumarating. Minsan, kailangan mo lang tumalon. Kahit hindi ka sigurado. Kasi kung hihintayin mo pa ang ‘tamang oras,’ baka mawala na siya.”

At ngayon, kami na ang huhubog ng kanyang panibagong mundo. --

Hinayaan niyang maging tanong iyon sa lahat. Hindi pa ngayon ang tamang panahon…

Kung kaya naman wala rin siyang time na abalahin upang pag-usapan ang nalalapit na reunion. “Bahala na nga ang panahon, kung maalala niya eh ‘di sumama siya. Kung hindi naman eh ‘di huwag. Ayos lang naman sa akin pareho kung alin doon ang mangyari at ibigay ng aming kapalaran. Basta, hindi ko siya dito pakaaasahan.”

Minsan, ito ang tanging paraan para mabuhay, para makapaghintay, at para sa tamang panahon na harapin ang mundo nang hindi na nanginginig. Hindi ko alam kung handa na ako para sa araw na iyon. Pero darating siya. At kapag dumating ang oras na iyon, hindi na lang ako tatakbo—dahil may isang buhay na akong ipinaglalaban.

Bahagya akong pumikit. Noong mga nakaraang buwan ay ini-imagine ko lang ang ganitong pangyayari, ngayon ay nandito na ako at nandito na siya sa harapan ko. Hindi ko tiyak kung ano ang mangyayari pero sa tingin ko ay hindi magiging maganda ang mga sandaling ito. However, would I be able to totally face him?

Pahayag nito kaya napapikit nalang ako ng mariin. Ngayon pa talaga bumida ang masamang panahon? Ngayon pa kung kailan uuwi na dapat ako? Oh damn! Nanunudyo ba ang panahong ito? "We have no choice right now kundi ang bumalik at magstay sa bahay hangga't hindi pa maayos ang panahon." Marahang wika niya habang nakatutok ang mga mata sa maulang kalsada.

🎶 Kung hindi ngayon ang panahon Na para sa iyo. 'Wag maiinip dahil ganiyan ang buhay sa mundo. 'Wag mawawalan ng pag-asa, darating din ang ligaya. Ang isipin mo'y may bukas pa na mayroo'ng saya.. 🎶 Humakbang pa siya nang humakbang upang makasiguro'ng tama ang kaniyang naririnig. 🎶 Kabigua'y hindi hadlang upang tumakas ka.

"Hindi ba puwede iyon?" Napakagat labi ako. "May karapatan pa rin naman tayo sumaya. Tao lang din tayo. Kung ano man ang nagawa natin pareho natin silang haharapin kapag handa ka na. Kapag tama na ang oras. Kapag tama na ang panahon." "Kailan ba magiging tama ang panahon para sa atin? Para harapin sila?"