Pangarap Sa Buhay Mga Nobela at Kwento

Bakit niya gagawin iyon? Ipis nga na gumagapang sa sahig ay napapatalon siya at napapatakbo sa halip na sapakin ng tsinelas, tao pa ba kaya na mas higit ang buhay kaysa sa anumang nilalang sa mundo ang pag-isipan niyang masaktan?

Ang mahalaga ay maging responsibilidad sa mga ginagawa natin. Ninety percent ng pangyayari sa buhay natin ay nagmumula iyon sa mga sarili natin. Self love muna, darating ka din kung saan ka nakatadhana. Afterall, masarap ang selflove. Stop giving pressure sa others kung wala silang mga lovelife. Sasapakin kita kapag narinig ko na tinanong mo sa iba ang ganoong bagay. Ang buhay ay hindi iyan minamadali. Kung minamdali mo, abay’y mauuna kang mamatay. Enjoy the life, but be responsible and be careful witn your actions.

sambit nito. “Simple? Anong simpleng buhay, hindi iyan ang pangarap ko para sa sarili ko, para sa anak ko, ikaw magkakaroon ka ng marangyang buhay sa piling ni Carla, ako naman sa ama niya,” salita ko.

Hindi ako nakapagsalita. “Tandaan mo, mas masakit ang may pagsisihan sa huli dahil hindi mo sinubukan. Maikli lang ang buhay, bawat segundo ay mahalaga. Kaya piliin mong maging masaya.” Simula nang araw na 'yon ay palagi kong tinatanong ang sarili ko. Sigurado na ba ako? Magiging masaya ba ako? Hindi ko ba pagsisihan?

Mabuti nga at hanggang ngayon scholar pa rin ako. "Isang taon...isang taon na lang...kaya natin to self!" kausap ko ang aking sarili "... wag kang bibitaw lalaban tayo. Magtatapos ako, pagkatapos maghahanap ako ng magandang trabaho. Gagawa tayo ng bahay at lilibutin natin ang buong mundo. "O bakit? Bawal bang mangarap? Mas maganda yung may pangarap sa buhay kesa wala diba?

Trigger Warning: Gun Violence & Death This story contains depictions of gun violence and death, which may be distressing to some readers. Please proceed with caution. Reader discretion is advised. Pain Parang apoy sa pandayan na sinusubok ka, tinutunaw ang iyong kahinaan, at hinuhubog kang muli upang maging mas matatag at matibay. 👨‍⚕️HIDEO ADONIS Eight years ago...

CARA POV. Ilang beses na ba akong nagpakatanga? Ilang beses pa ba akong magpapaka-tanga sa taong paulit-ulit akong niloloko? This is not the life that I want... I...hindi ko ito pinangarap pero bakit? Ano ba ang ginawa ko sa nakaraang buhay ko at kailangan ko itong maranasan?

Basta gusto ko nang matupad ang lahat ng pangarap ko sa buhay. Sa tuwing ako lang mag-isa, hindi ko mapigilang magmuni-muni habang iniisip kung ano kaya ang magiging buhay ko sa loob ng limang taon. Peeo ngayong taon pa nga lang, parang pagod na ako, pero natutunan ko na dapat hindi ako mapagod. Kahit mahirap, kahit nakakapagod, hindi ako papayag na isipin ko lang ang pagod. Basta, gusto kong maging maganda ang buhay ko dahil sa mga pagsisikap ko.

Nalilitong isip ko ‘Parang nalalaman ko na kung ano ba sa buhay ko ang dalaga... Tingin ko ay mayroon itong ibang puwang sa buhay ko... Hindi lamang isang sekretarya ang maaari nitong gampanan sa buhay ko.’ Hinayaan ko itong makatulog sa bisig ko. Kita sa mukha ng dalaga ang kapayapaan habang tulog na tulog ito.

Pakiramdam niya ligtas siya sa kahit anong panganib nang madama ang malapad nitong dibdib. Pilit niyang kinalma ang sarili. Amoy niya ang masarap sa ilong nitong pabango. At sa buong buhay niya, ngayon lang siya nakaamoy ng ganito kabangong tao. Para tuloy ayaw na niyang bumangon pa sa pagkakadapa. Sa kaloob-looban niya, gusto niyang manatili na lang sa ganoong ayos nila. May hatid kasi itong kapanatagan sa kaniya.