Buhay Tula Tungkol Sa Pangarap の小説・ストーリー

AMBER KHELLY Lahat tayo may kanya kanyang pangarap. May matayog at may simple lang. Pero kadalasan ang simpleng pangarap ang mas higit na nakakapagbigay ng saya sa taong naghangad nito. Happiness and contentment na ninanais ng lahat makamit.

Kundi isang buhay na may pagkakataong maging payapa. - THE END -

Mahina ba ako? Naisip ko ang aking mga pangarap. Ang pangarap kong makaahon sa kahirapan, ang pangarap kong magkaroon ng magandang buhay para sa aking ina. Pero ang mga pangarap na iyon ay parang naglalaho sa aking isip. Ang halik ni Liam ay nagbigay sa akin ng isang bagong pangarap, isang pangarap na hindi ko kailanman naisip. Ang pangarap na makasama siya, ang pangarap na magkaroon ng isang buhay na puno ng luho at kasiyahan.

Ito ay ngiting puno ng pagtanggap—sa sarili, sa nakaraan, at sa posibilidad ng mas maliwanag na kinabukasan. “Live life to the fullest,” bulong niya sa sarili, ngunit sa pagkakataong ito, alam niyang iba na ang kahulugan nito. Hindi na ito tungkol sa pansamantalang kasiyahan o pagtakbo sa sakit. Ito na ang simula ng tunay na buhay—isang buhay na puno ng pag-asa at ng posibilidad ng pag-ibig, kahit hindi pa ngayon.

Hindi natin kailangan manloko ng tao at manggamit para lang umangat. Kung gusto ng magandang buhay, magsikap at paghirapan. Sana mai-apply at ma-realize iyon ni Tita Taliana. Pasalamat pa nga siya at hindi siya pinakulong. Pinaalis lang sila rito dahil kung makukulong si Tita Taliana, sa kulungan na ang magiging bagong buhay niya. Nakaupo lamang ako sa sofa ngayon habang nasa kandungan ko ang bulaklak. Napangiti ako at biglang gumaan ang loob ko sa hindi malamang dahilan.

“ kaya promise ko po sainyo, Gagalingan ko lagi sa buhay. Magtatapos ako at magiging architect, at bibigyan kayo ng magandang buhay. Susuklian ko lahat ng paghihirap niyo para saakin. ” Kahit nakapikit ay ramdam na ramdam ko parin ang mga luhang kumakawala sa aking mata. Tutuparin ko parin ang mga pangarap ko, kahit na wala na ang mga taong inspirasyon ko lahat. Hindi ko akalain na mangyayari ang lahat ng ito, nakikita ko lahat ng mga pangarap ko sakanila, nakikita kong matutupad ko lahat ng pangarap ko na kasama ko pa silang dalawa

Binigyan lang ito ng pera at pinatikim kung gaano kasarap ang buhay ng isang mayaman ay nagawa na agad siya nitong ipagkanulo. Ginawa siya nitong sacrificial lamb para maabot nito ang pinangarap na marangyang buhay. Tinapakan nito ang kaniyang buong pagkatao para lang makarating sa tuktok ng estado ng buhay. Hindi nito inisip kung ano ang kahahantungan niya ngayong nandito na siya sa loob ng mala-impyernong kulungan. Napakasarili nito! May pangarap din naman siya, ah. Gusto rin naman niyang mabuhay nang marangya. Kaya siya nagsusumikap.

Hindi ko alam kung ano ba talagang gusto kong gawin sa buhay, hindi ko naman pinangarap ang maging isang maid o maging isang tindera sa palengke. Mataas ang pangarap ko para sa sarili ko, pero kapag tinatanong nila kung ano ba talagang pangarap ko, hindi naman ako makasagot. Dahil hindi ko naman talaga alam kung ano ba talagang gusto ko. Ang gusto ko lang ay yumaman at mag karoon ng magandang buhay sa hinaharap.

“Limang milyon ‘yan. Imagine kung… kung magsusumbong ako, life-changing ‘yan.” Dumaloy sa isip niya ang mga pangarap—utang na mababayaran, bahay na maaayos. Napahalik siya ng konti sa labi, dahil parang hindi makatotohanan ang magiging kapalit ng isang larawan lang.

Handa siyang labanan ang hamon ng buhay, lumaban para sa sariling dangal at sa pangarap na naisin niyang itatag para sa kanilang dalawa. Ang kanyang paglalakbay ay tila isang kwento ng pag-asa, pagbabago, at tapang na sumisimbolo sa pagkakaroon ng pagkakataon na baguhin ang hinaharap kahit sa gitna ng masalimuot na nakaraan.