Novel & Cerita Panginginig Ng Kamay

“Uhmmm..” Bumigat ang paghinga naming dalawa nang mas lumalim ang halíkan naming dalawa. Hindi na mapakali ang kanyang kamay at kung ano-ano na sa mga braso, balikat, likod, at baywang ko ang hinahaplos no’n. Ang lambot ng mga kamay niya.. Grabe, mas malambot pa yata ang kamay niya sa akin!

he groaned and my whole body vibrated Bumaba Ang Isa niyang kamay para mahawakan Ang aking bewang at para pigilan ang aking mga galaw na pilit gustong salubungin ang bawat sakyod niya Sinubukan kong tanggalin ang hawak niya sa aking bewang pero mas malakas siya kaya naman hindi ako nagtagumpay na tanggalin iyon at dahil Ramdam na Ramdam kong malapit na akong labasan ay binaba ko kamay ko at hinawakan ang aking clitoris

Ang tunog ay galing sa ilalim ng kanyang lal “Ang sama mo naman talaga, Boss. Ang hampas sa aking kamay kanina ay nagpapula sa kamay ko. Ang sakit nito sobra...” Ang babae ay kusang napatingin sa likod ng kamay nito. Ito nga ay talagang namula… Ang kamay ng lalaking ito ay manipis at puti, ang kanyang mga daliri ay kakaiba at malakas. Ang kanyang mga kuko ay malinis at presko… Sa unang tingin, masasabi mo na ang mga kamay na ito ay hindi gumagawa ng pisikal na gawain.

Galing ako sa pag-aayos ng paninda kanina—baka madumi pa, nakakahiya. Pero bastos naman kung hindi ko siya kakamayan. Pinunasan ko muna sa short ko ang kamay ko bago ko inabot ang kanyang kamay. Grabe. Ang lambot. Parang hindi naghuhugas ng pinggan, kamay pa ba to o bulak sa lambot.

Mahigpit niyang hinaplos ang aking mga suso at tiyan. Naramdaman ko ang pangingilig sa buong katawan ko habang hinahaplos niya ang aking katawan. Dahan-dahang dumausdos ang kanyang mga kamay sa aking mga hita, hinimas niya ang mga ito, itinaas ang aking nightshirt. "Bakit ba nahihirapan akong ilayo ang aking mga kamay sa iyo, ano ba ang ginagawa mo sa akin?"

Parang nakikita hanggang sa kaibuturan ng kanyang pagkatao. “Kung hindi ka nagpapanggap, bakit nanginginig ang mga kamay mo?” Napatingin si Venice sa sariling mga kamay. Saka lamang niya napansing bahagya nga pala itong nanginginig. Agad niya itong itinago. “Pagod lang ako.” Hindi na siya pinilit ni Hendrick. Sa halip ay marahan nitong inabot ang kanyang kamay.

Peachee Nanginginig ang kamay ko at ganoon din ang mga binti kong napahawak sa pader ng labas ng bakuran ng mansyon habang pinakakatitigan ko pa rin ang papel. Sa bawat kurap ng mga mata ko, siyang bagsak ng butil ng luha sa magkabilang pisngi ko. "Papaanong..." Hindi ako makabigkas ng kaduksong buhat ng nanginginig at nagbabara kong lalamunan.

"Napakahusay mong gawin ito." Umuungol ako. Ang pag-vibrate na iyon ay nagpangyaring lalong tumindi ang higpit ng kaniyang kamay. Narinig ko ang kaniyang hiningang humahabol, ang kaniyang dibdib na pataas-baba sa itaas. "Ang iyong mga kamay! Hubarin mo lahat."

I can't freaking reach it! Sandali akong natigilan. My grasp loosened from gripping the fabric and the j-hook of the brassiere I'm trying to wear, naramdaman ko ang malaking kamay na humawak roon at inayos ang pagkaka-kabit. I even flinched the moment his hand touched my bare skin. Kitang kita ang seryoso niyang mukha mula sa repleksyon ng salamin.

Your making it hard to me ang hirap hirap mong tanggihan at iwasan I just really can't. Sinundan ng mata ko kung paano nito kunin ang kamay ko at dahan dahang ginabayan papunta sa matigas nitong tyan. Tila malalagutan ako ng hininga ano mang oras while looking at my hand caressing his ripped abdomen. It so hard at hindi ko alam pero nagugustuhan ko ito.