Pangunahing Tauhan Novels & Stories

Hindi ako pinansin ng tauhan. Kay Torren lang siya tumingin. Power. Control. Always him. “Speak,” utos ni Torren. Huminga ng malalim ang lalaki. “Sir… may pangalan na siya.” Tumahimik ang mundo. “Sino?” tanong ni Torren. Nag-alangan ang tauhan. “Sir… hindi po kayo maniniwala.” Mas lalong tumigas ang aura ni Torren. “Try me.”

Si Taurus na ang unang bumawi ng titig naming dalawa at iritadong hinila ang upuan at kina-balik ang sarili na maupo para ipag-patuloy nito ang kinakain, na para bang walang nangyari. Hindi pa din maalis ang malakas na pintig ng aking puso na tinignan si Taurus.

Anong tiwala ang mayroon siya para maglakas-loob na sabihin ang ganoong bagay? Hindi kaya kilala niya si Boss Kyle ng Top Building Materials? Sa oras na ito, isang pigura ang pumasok sa lumang bahay ng pamilya Sanchez sa pamumuno ng kasambahay. Si Gary ang unang Tumayo, at binati siya nang may ngiti sa buong mukha, at sinabing, "Salamat boss, nandito ka na sa wakas." Ito ay isang kilalang panauhin, at dapat siyang tanggapin nang maayos.

Ang unang tindahan ay kung saan nakalatag ang mga pagkaing galing dagat, na kung saan dinadagsa ng mga estudyanteng naninirahan sa dagat at mga demi-human na galing na clan ng mga pusa. Ang pangalawang tindahan naman ay kung saan nakalatag ang mga hilaw na karne na galing pa sa mga iba’t ibang karne ng hayop at halimaw na nahuli, na dinadagsa naman ng mga halos demi-human.

Kung si Pangu ang unang nilalang sa sansinukob, ibig sabihin, ito rin ang pinakaunang sandata sa buong uniberso. "May tawag din sila rito,” dagdag pa ni Zarvock. "Hari ng Lahat ng Bagay." Sa apat na salitang iyon pa lamang, ramdam na ni Esteban ang tunay na bigat at lakas ng palakol. Kahit anong artifact o sandata, lahat ay magiging kalawang sa harap nito. “Kaya pala takot si Santino. Bilang isang sword spirit, para siyang ordinaryong mortal na humarap sa isang diyos,” ani Esteban.

Pang-aasar niya rito "Wala namang ganyanan coolybab, walang tauhan." Kumunot ang kanyang noo dahil sa sinabi nito "Anong Tauhan?" "Iyong ano—Personalan." Sagot nito kaya napangiwi siya "Hahaha nakakatuwa kayong dalawa, Nga pala kayo na ba?" Saad ng ina nito "Oho kami na." Sagot niya "Talaga? Masaya akong marinig 'yan. Congrats sa inyo. Maswerte ka rito kay Dawn Zior." Nakangiting sambit nito

“Mahusay,” “mahinahon,” “isang taong mapagkakatiwalaan ng buong buhay.” Wala pang sinuman ang nagbigay sa kanya ng ganoong uri ng papuri. Hindi mula sa mga kaibigan, hindi mula sa mga kasosyo, at lalong hindi mula sa mga babaeng minsang dumaan sa kanyang buhay. Sa unang pagkakataon matapos ang mahabang panahon, nakaramdam siya ng init sa dibdib…isang damdaming hindi niya agad pinangalanan, ngunit malinaw ang pinagmulan.

sagot ng tauhan nito. "Ang pinakaayaw ko sa lahat Ang tangang tauhan baka kitilin ko Ang Buhay niyo."paasik na Turan nito sa kanyang tauhan. Kuyom Ang kamao ko ng marinig ko Ang Plano ng matandang Samon na ito sa kawawang bata. Baka ito Ang batang anak ng nakausap Kong babae noong nakaraang gabi."fuck"Hindi pwedeng matuloy Ang balak ng mga ito sa kawawang. Kailangan Kong makuha Ang bata bago mag-umaga.Muli Kong pinakinggan ngunit iba na aking naririnig. Mga halinghing Ng boses ng babae at Ang matang Loro Samon na ito. Aba nga Naman,tumatayo pa kaya Ang titi nito. Kaya pinatay ko na lamang aking laptop.

Isang hakbang pabalik, para tuluyang makausad. At bukas—sa CEU—magsisimula ang unang pahina ng bagong kabanata.

Ito rin ang pinakamapanganib kaya naman kailangang ikadena ang sarili upang hindi maging sanhi ng isang madugong karahasan. Sa unang pagbabalatkayo umuusbong kasi ang pagiging tunay na halimaw ng isang taong lobo. Sa panahong ito, nawawala sa sarili at tamang pag iisip ang isang taong lobo. Kaya nagpasalamat siya at naging mapalad ng makaligtas at makatakas sa kulungan ng simbahan at makadena sa kuwebang ito, na siya ring pinagkadenahan ng mga nauna niyang mga kapatid na sina Mariana at Alana sa kanila ring unang pagbabalatkayo, na hindi nakapinsala pa sa mga tao.