Parable Novels & Stories

Grabe nakakapagod pala talaga. "Girl ano yun? grabe tatakbo talaga?? hello ang haba ng tinakbo natin oh para tayong nasa marathon ano ba kasi yon?" tanong sakin ni Jaz habang nagpupunas ng pawis nya sa noo. Napangiti ako sakanilang dalawa kasi natatawa ako sa mukha nila ngayon, grabe haggard na haggard. Sinamaan ako ng tingin ng dalawa kaya humugot ako ng malalim na hininga para mag explain sakanila.

Tumalikod na ako at nagfocus na sa harap hanggang sa matapos ang misa. Nasa loob na ako ng mall at nagtitingin ng mga display sa labas. Hindi na ako pumasok dahil wala naman akong bibilhin though kapag may nagustohan ay baka bumili ako. Napahinto ako sa isang shop cause of the model na ipinapalabas nila sa tv sa loob ng shop makikita naman ito sa labas. It's the band Str8ight the model of the brand Penshoppe. As far as I know they are also the model of the Bench. Sikat na sikat na talaga sila ang hirap abutin but it's ok. I will always be their one fan especially Zero's fan. I will support them no matter what and I will always their in everything that makes them happy.

His one of a kind. ......

Iyon ang kinakainisan niya na siya namang napansin ni Radion sa kaniya. "What's with the expression, Aslan?" Tanong nito. "Para ka namang papatay ng tao sa ekspresyon ng mukha mo. Ano ba ang ikinagagalit mo?" Hindi ito tumingin sa kaibigan bagkus uminom ito sa kaniyang alak. "Nothing. I just saw some parasite, touching what's mine." Naguluhan si Radion sa inaasta ng kaibigan. Ngumiwi ito. "Huh? Nothing tapos nakakita ka ng isang parasite na humahawak sa pagmamay-ari mo? Ang gulo mo naman."

At dahil dala naman lahat ni Stanley ang lahat ng mga pinamili niya ,malaya niya itong pinagmasdan. Firm muscle that’s flexing because of the things he carry.Broad shoulders,halatang nagwo-work out ito.Hanggang sa dumapo ang mata niya sa pang upo nito.Napakagat labi siyang ikiniling ang ulo.She’s getting weird thoughts,so she shake it off and just follow him until they reach where the jeepney is.

Intention Sa likod ng bawat kilos na payapa, naroon ang layuning dalisay— Pag-ibig ang binhi, at kabutihan ang ani ng pusong tunay. 👨‍⚕️HIDEO ADONIS Isang panibagong araw na naman ng pagpapanggap, isa na namang hakbang upang mas mapalapit ako sa halimaw. Kailangan kong makakalap ng mas matibay na ebidensya. Gusto man naming ipahuli siya agad-agad, wala kaming sapat na lakas ng ebidensya. Lalo na at naka-pending ang kaso, sapagkat hindi pa rin natutukoy kung saan nagtago ang dati niyang pagkatao.

Palagay ko’y matagal ng magkasama ang dalawang kabayong ito. Malayo-layo na ang aming nalakbay puro puno at matataas na damo lang ang aking natatanaw. Hanggang sa nakita ko ang pulang bakuran napakalawak ng sakop nito. “Naririto na tayo, iwan mo na ang kabayo sila na ang bahala d’yan.” imik ni Pablo. Tumuloy na siya sumunod na lamang ako. Namamangha ako sa aking nakikita ang kuwadra ang malawak na lupaing tabas ang damo. Hindi ko mapigilang ngumiti ng matagpuan ng aking mga mata ang taniman ng mga bulaklak.

Bawat hakbang, maingat at iniiwasang makaapak ng kahit na anong gamit na posibleng pagmulan ng ingay. " Sh*t, " napamura ang isa nang hindi sinasadyang masagi ang isang plastic bag na may lamang mga de lata na nagkalaglag sa lapag. Doon, nabulabog ang mahimbing na natutulog na dalaga. Inalis niya ang librong nakapatong sa d****b niya ay mabilis na bumangon sa kama.

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

Oras na para ako naman ang dedepensa dito. @iamnobody