Paradise Mga Nobela at Kwento

Revelation Habang nakatanaw sa harapan sa dalawang taong kinakasal, all my attention is on Krizza. Since the day I met her, hindi na ako nilubayan ng ganitong pakiramdam. Yes, hindi lang kami magkahawig dahil magkamukhang-magkamukha kami kahit hindi namin kilala at isa’t-isa. Kung walang kulay ang buhok ko, mapagkakamalan talaga na iisa lang kami. My heartfelt heavy yet happy. I don’t know what’s on me but it feels like I found something missing in the half part of my existence.

patuloy niya sa pagkukuwento niya. Ang tinutukoy ni Bibo na daungan ng yate ay ang pribadong daungan na pagmamay-ari ng kasosyo ni Mama sa bago nitong proyekto ng pabango. Nang mawala si Lolo Balthazar ay binuksan ni Mama ang Isla para sa iba’t-ibang uri ng mga investors at negosyante. Subalit pribado lang ang maaaring pumasok sa Isla, tanging malalaking negosyo lang ang pinapayagan ni Mama. Hindi ko alam na may mga batang nanlilimos sa bahagi iyon ng bayan.

Parang isang tanikala para sa dalaga ang makarating sa isang resort na ngayon lang niya nalamang nag-e-exist pala sa bansang hindi niya akalaing mas maganda pa sa mga beaches roon sa Philadelphia. Kagabi pa lang si Margaux dumayo sa ganitong lugar and she hasn't seen the entire beauty of the place dahil sa sobrang dilim ng pagdating nila kagabi and now, Margaux can't help herself, but to smile again and again.

It's a grandiose garden wedding of the year in Paraiso De Pendilton! Ang ilang hektarya at malawak na magandang harden ay nagmistulang tahanan ng mga diwata. Ang mga landscape, puno at bulaklak ay mas nabigyan ng buhay dahil sa napakagandang disenyong pangkasal.

“Everything’s already arranged. Beach wedding, sa El Paradiso Resort. You know that place?” “El Paradiso?” halos mapasigaw si Elena. “Yung resort na hindi ko kayang bayaran kahit tatlong lifetime ko?!” “Yes.” Walang reaction ang mukha ni Adrian, parang nag-uusap lang tungkol sa presyo ng sibuyas. “Exclusive. Luxurious. Perfect for privacy. And most importantly, controllable ang press coverage.” Pinandilatan siya ni Elena. “Controllable? Ibig sabihin, may iilang media lang na allowed?”

Para siyang nasa paraiso at napapikit si Brea sa sarap ng pakiramdam n'ya nang dahil sa paligid. Nakakita si Brea ng bench doon at doon siya naupo, kahit bench sa garden na iyon ay napakaganda, para talaga siyang nasa paraiso sa pagkakataon iyon. "This place is paradise." aniya pa. Napakalawak ng garden na iyon, hindi n'ya matanaw ang dulo pero napakaganda. Nakangiti ang dalaga habang pinagmamasdan ang paligid n'ya and she's enjoying and mesmerized by the place itself.

Halos buong top floor ng Paradise ay sakop ng aking Penthouse dahil gusto kong komportable ako kapag mag-stay ako sa naturang lugar. Pagdating sa Paradise ay agad akong sinalubong ng isa kong tauhan. Inabot ko dito ang susi ng aking kotse at ito na ang bahalang mag-park. Diritso akong naglakad papasok sa loob. Napangiti ako dahil halos bukas na lahat ng mga commercial space ng ilibot ko ang aking paningin.

Parang uhaw na matagal nang hindi napapawi, at sa sandaling iyon, tila si Purisima lang ang tanging makakapagpatahimik ng lahat ng kaguluhang nararamdaman niya. Nang maghiwalay ang kanilang labi ay nagsimula nang mag-usisa si Purisima. Wala na silang pakialam sa posisyon nila sa sahig ng chopper, ni wala na rin silang paki na may piloto rin silang kasama. "Dirus, saan tayo pupunta?" She asked without breaking their gaze. “To Levanta Paradeiso,” he said quietly. “Our paradise, where we can finally chase the true meaning of love. And where I will take back what’s mine… the woman behind the lavender mask.”

"Mga kapwa ko kaibigan!" Sa sandaling iyon, muling nagboom ang boses kanina. "Maraming providences sa Planet Desolation. Ngayon, ang unang major providence ay lumitaw sa isang limang kulay na pond sa isang bundok. Sa pond, mayroong isang pambihirang Five-color Holy Water. Sa pamamagitan ng pagbababad sa pond, ang iyong pisikal na lakas ay tataas ng mabilis! Ang Five-Color Holy Pond ay napakabihirang, kaya mangyaring huwag hayaan ang isang mapagkukunan ng buhay na sayangin ang maaari."

Siya ay may kakayahang makakita ng namayapa na at magpadala ng mensahe sa mga ito at sa mga mahal nito sa buhay na naiwan sa Paraiso gamit ang magagandang uri ng paro paro. Ngunit sa pagkakataong ito, ibang kakayahan ang nasaksihan ko. Dumapo ang mga paro paro kay Adeem. Nakikita ko ang unti unti paggaling ng mga sugat niya sa katawan. Ang nalalanta niyang katawan ay bumalik sa normal. Ang pulang mata at pangil nito ay nawala na. Higit sa lahat ang mga anino sa dilim ay unti unting naglaho.