Paranoid In Tagalog Novels & Stories

Parang isang panaginip lang ang lahat. As in 'Parang' talaga ang lahat. "Totoo bang nangyari yon? " halos utal kong wika. Matukso itong ngumiti sa 'kin. "What's yon, baby ark?" Inis ko itong hinampas sa dibdib n'ya. "Basta yong ano, yon na nga! Yon na yon!" tuluyan itong humalakhak sa tawa, mukhang tuwang-tuwa sa pang-aasar. Kumunot ang noo dahil sa inis. Wala namang nakakatawa sa sinabi ko. Hindi ko lang talaga kayang banggitin ang bagay na yon.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

paliwanag nung isa sa kanila. "Barrier. Mahirap nga talagang pasukin kung may harang. Hindi din natin pwedeng sirain iyon dahil tiyak na mararamdaman at makakahalata siya. Kailangan nating makapasok doon ng hindi niya napapansin. May nakaka-alam ba ng itsura ng dyosa?" "W-wala pa. Dahil lahat ng mga nakakapasok doon, hindi na nakakalabas." yukong saad nila.

Bahagya siyang tumawa rito bago ibinalik ang tingin sa dagat. How she wish her mind could be as peaceful as the sea. Kapit lang Rhi. You'll get through this. Bumuntong hininga siya. Sana nga malampasan nila ito para maging payapa na rin ang isip niya. ○○○○ 'Welcome to Isla De Paraiso' 'Yan ang nakalagay sa signage na nakita ni Rhiane pagkapasok ng van nila sa resort na tutuluyan nila sa one week na orphanage.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

"Aba, Bakit parang ang lumalabas ay kasalanan ko? Hindi ba obvious na nasiraan ako ng sasakyan kaya busy ako sa pagte-text sa susundo sa akin? Do you have common sence mister?" "Bakit? Kasalanan ko ba kung bakit ka nasiraan?" ngumisi ito, isang nakakapanindig-balahibong ngisi. "What do you want me to do? Fix your uhm," tumingin siya sa kotse namin. "Your cheap car? I think, your car cannot be fixed anymore. Mas bagay siya sa junkshop."

biglang may kuryenteng dumaloy sa buong katawan ko. I finally understood what that look meant. Hindi lang ito galit. Hindi lang ito dahil sa dismayado siya sa akin. It was the look of a man who was watching something he considered his being touched by someone else. Alam ko yung mga tingin na yun. Pagnanasa. L*bog. And god, it turned me on.

Tanong ko "Dahil maraming alaala dito ang ayaw ko ng balikan kaya hanggat kaya kung bumalik dito babalik parin ako pero hindi katulad noon na masaya ako" saad muli nito pero naguguluhan parin ako

CHAPTER 27 HINDI kami nagkikibuan ni Arken simula nang nagkasagutan kami. Ayoko ring lunokin ang pride dahil hindi ko naman kasalanan ‘yon. Ngunit sa araw na ito’y nakatanggap ako nang hindi inaasahang tawag.