Part Of Your World Novels & Stories

Dahil ang sandatang ito ay ginamit mismo sa paglikha ng mundo. "This… this can’t be! How is this possible?!” nanginginig ang boses ni Zarvock habang umiiling sa hindi makapaniwala. Hindi niya akalaing makikita niya mismo ang Golden Axe, ang sandata ng nilalang na kilala bilang tagapaglikha ng mundo. Isa ito sa pinakamatinding alamat ng kanilang lahi. Pilit pinapakalma ni Esteban ang sarili. “So, alam mo kung ano ‘to?”

Huminga ako ng malalim, as in sobrang lalim. Tomorrow will be the end of my world. I will be SEDUCING THE SEDUCER.

Mundo para sa malalakas lang. At siguro ‘yun ang sinusubukan sabihin ni Adrian, sa twisted at domineering niyang paraan. Na hindi pantay ang mundo. Na minsan, kailangan mo ng shield. Kailangan mo ng kakampi na sobrang delikado para walang mangahas umatake sa’yo. Pero… ano ang kapalit? Huminga ako ulit. Fog ang iniwan ko sa salamin. Sabi ng mama ko dati, “The world won’t be kind to you, but you don’t have to let it break you.”

Bumalik siya sa tabi ko at pareho naming tinignan iyon. Inulit kong kinuwento sa kaniya ang sinabi ng matanda sa'kin. "Pero kung kaedad ko hindi mo siya kilala. Alam mo ba na naisip kong siguro magka-link ang mundo mo rito at sa labas? Maybe there's a key to open the passage or to break this world so you can go back to the real world. But you're a ghost so maybe if the world here will shattered then you'll go to the world where you might be belong…" Bigla akong napaharap sa kaniya at matiim siyang tinitigan. "Or you might be cursed or something."

Lahat ng sinabi niya ay parang kulog na umalingawngaw sa loob ng kuwarto at sa bawat salita, unti-unting bumabagsak ang depensa kong pilit kong binubuo. The plan is to make Wade want me at nagtagumpay na nga ako. Pero bakit gano'n? Hindi pa rin ako kampante? Parang huminto ang mundo ko sa sinabi niya. “Wade…” halos pabulong kong sabi, pilit pa ring kumakawala sa pagkakahawak niya. “You can’t just decide that. Hindi mo puwedeng baliin ang mundo mo dahil lang sa—”

sinserong wika ko. Hinawakan niya ang kamay ko, pagkatapos ay lumapit sa akin at binigyan ako ng isang banayad na halik sa pisngi. Bahagya akong napapikit upang namnamin iyon. Pagkatapos ay niyakap niya ako at may binulong sa akin na bumuo sa nawawalang bahagi ng mundo ko. “Let’s build our own world, Samuel.” We are now official.

“Hindi mo pa rin… kahit na nandiyan ka, Miguel. Hindi mo ako makokontrol.” Ngumiti si Miguel, isang ngiti na hindi masaya, ngunit hindi rin malamig. “Hindi ko kailangang kontrolin ka. Hindi pa. Ngunit hindi ko rin hahayaang umalis ka sa buhay ko nang hindi mo pa nararamdaman ang bawat katotohanan: na bahagi ka na nito. Bahagi ka na ng mundo ko. Bahagi ka na ng lahat ng iniingatan ko.”

Ang mga skyscraper, na laging mukhang kahanga-hanga pabalik sa lungsod, ngayon ay hindi hihigit sa maliliit, hindi kapansin-pansing mga bloke. "Tumayo ka sa tuktok, at ikaw ay nasa mataas na posisyon para tingnan ang pinakamalayong bahagi ng mundo. Tumayo sa isang lugar na patag, at lahat ay mukhang matangkad at hindi maabot. Kung gusto mong makakita ng malayo sa mundo, pagkatapos ay palaging magsikap para sa tuktok-laging. Naiintindihan mo ako?"

Hinawakan niya ang kaniyang tiyan na kung tingnan ay walang kalaman-laman. “Matatapos na rin ang lahat ng ito. Kumapit ka lang dahil ilang hakbang na lamang ang gagawin ko para makaalis na tayo sa magulong mundo na kinalalagyan natin ngayon. Poprotektahan kita at hindi ko hahayaan na makilala ka ng hayop na iyon. Palalakihin kita na t-tayo lang, malayo sa gulo at mga taong sakim sa kapangyarihan.”

Seryoso itong nakatingin sa kalsada sa unahan. “Did I heard it right? You're taking me to your world?” Bahagya ako nitong nilingon. “The moment I let you meet my father, you're now part of my world. I'm just showing you the parts of it. So let me take you there.” --