Passion About Work Quotes Novels & Stories

Hindi naman sila yung tipong mga magulang na namimilit ng kung ano man ang gusto nila. "Naku tita, pass po ako sa office work. Hindi po gumagana utak ko dyan. Si Misha po, she has a knack and I know na pagbibigyan niya din po kayo someday but right now, ine-enjoy niya muna ang trabaho niya." Sagot ko naman rito. Totoo naman ang sinabi ko dahil napag-usapan na namin yun ni Misha noon. "Sinabi na nga niya sakin, pero sayang naman kung hindi ka magtatrabaho sa kompanya. Mas mabuti kung kayong dalawa dahil mapapanatag ang loob namin." Saad pa nito.

“Pero ito kasi talaga ang gusto ko. Mahal ko ang ginagawa ko. Mahal ko ang pagsusulat. I write because it is my passion.” “Write more,” seryosong saad nito. “Mas lalo mong ipakita na gusto mo at masaya ka sa ginagawa mo. Dahil kung ako ang tatanungin, wala naman akong nakikitang mali sa pagsusulat lalo na kung ito ang passion mo. Hindi rin ‘yan madaling trabaho. In fact, I salute all the writers in the world dahil nakakaya niyong gumawa ng mga nobela na hindi lang kamay at utak ang ginagamit niyo kundi pati na rin ang puso,” dagdag pa nito. “Nakakabilib kung paano tumatakbo ang isip niyo. Kung paano niyo pinapadama ang iba’t ibang emosyon sa mga mambabasa. Nakakamangha kung paano niyo ginaga

sagot ko sa kanila. “Naku sayang ang kutis mo Lorelei, kapag napaso lang,” wika pa ni Regina. “Ano ka ba ayos lang Regina, kasama talaga ‘to sa inaasahan ko kapag pumasok ng trabaho. Kasi ito ang pinili kong trabaho,” “Sabagay kung saan ang passion mo, hindi mahirap. Masaya ka pa nga niyan sa ginagawa mo kahit anong bigat ay kaya mong lampasan,”

Madalas na lang din kami magkita. Binugbog kasi ako ng trabaho kahapon. Puro compilation of documents, auditing saka balance. I admire the workers here for their dedication and passion. Hindi lang sila, maging lahat ng empleyado na may binubuhay. Imagine going through something each day, yet they chose to be professional because they have a family to support to.

“At kung gusto mong sumagot ng mga tawag mula sa opisina, magandang ideya na iwanan mo na muna ang trabaho.” Pilit na ngumiti si Antonette, “Opo, pero ayoko pong mangyari ito. Nais ko pong makabalik sa trabaho. Ayoko pong mawalan ng pagkakataon na patunayan ang sarili ko.” “Huwag mong isipin na kailangan mong patunayan ang iyong sarili sa sinuman. Minsan, ang tunay na lakas ay nakasalalay sa ating kakayahang magpahinga at alagaan ang sarili,” tugon ng nurse, na para bang nagbibigay liwanag kay Antonette sa gitna ng kanyang mga alalahanin. Ang kanyang mga salita ay tila isang hangin na nagdadala ng panibagong pag-asa sa puso ni Antonette.

Natigil lang saglit at ngayon ay ang laptop naman ang kaniyang binuksan. I wonder if he still works even when he's home. Naalala ko ang sinabi ni Air, that Axl values his work so much as well as his time. I can see now that he's the foundation of the company, his passion to make it grow that big is like a wild fire that can't be put to stop with plain water. Kaya naiintindihan kong hindi siya makapapayag kung masisira ang lahat ng pinaghirapan niya.

Kung hindi ba siya nagsasawa or napapagod sa kanyang ginagawa. "Nakakapagod syempre, sino ba namang taong nagtatrabaho ang hindi makakadama ng ganon." Naalala kong sabi niya. "Kaya lang, masaya ako sa ginagawa ko. Ito yung para sa iba ay maituturing na hobby pero may importance at may kita din. Isama mo pa kung paano magpasalamat ang mga taong natutulungan o trinatrabaho ko. Kagaya na lang ng pamilya niyo."

“Hindi ka man lang ba nabo-bored sa condo niyo?” “No, not really. I work din naman. Work from home setup nga lang and I bake cookies with you now. Kaya wala na akong magiging problema.” “So passionate,” nakangising sabi ko. “Ganoon talaga kapag mahal mo ang isang tao. You’re willing to stick with them and follow them.” Honestly, I admire people who do that. Kasi ako, pakiramdam ko, kahit ilang beses magmakaawa sa akin si Jacob, hindi pa rin ako susunod sa gusto niya.

Pero kung talagang ayaw niya sa isang tao, hindi niya ito pababayaan manatili sa paligid niya. Napansin ni Vaiana na natahimik si Crystal, kaya muli niya itong pinaalalahanan, “Ang dapat mong pagtuunan ng pansin ay trabaho mo. Gusto mong galingan sa ginagawa mo, hindi para sa approval niya, kundi para sa sarili mo.” Dinugtungan pa niya iyon ng seryoso, “Kapag hindi ka niya gusto, ibig sabihin ba no’n mawawalan ka na ng motivacion para gawin ang trabaho mo?”

“Don’t think like that huh? You don’t have bad luck. Your passion… it’s just there inside you buried because you have a lot of things troubling you. You just have to dig it so that it will be on the surface again. But you need to work on other things first.” “You need to work on yourself too. You need to remove the debris first before being able to dig up the soil that hid your passion beneath. You can’t dig properly if there is debris right? That’s why you have to remove the debris first. In that way, it’ll be easier for you to dig. It wouldn’t tire you as much as digging with debris on your way.” “Do you get me?” “How can I dig when I don’t have the energy, to begin with?”