Novel & Cerita Passion About Work Quotes

So empty, just like the room itself that was once filled with the love and happiness he once shared with me. "It's just because of my work, Dianna. There's some projects I'm working on right now and the deadline is approaching quickly so I need to get them done." Marahan niyang hinimas ang ibabaw ng aking kamay, at pagkatapos na tipid na ngumiti sa akin ay bumalik na siyang muli sa pagkain. I understand how much he love his work. He's indeed a hardworking man, one of the things that I admire about him. I respect it , I really do. And I appreciate that he makes this efforts for our future.

Isinubsob niya ang sarili sa trabaho hindi lamang para matutunan ang pamamalakad ng kompanya kundi para makalimot—makalimot kahit panandalian lang. "Huwag mo masyadong ibabad ang iyong sarili sa trabaho, Seraphina," marahang wika ng kanyang tiyuhin habang pinapanood siyang hindi man lang kumukurap sa harap ng laptop. "It’s not good for you... and for you—"

Lumabas kami ng opsina at doon ako nagkaroon ng lakas loob para lagyan ng puwersa ang pagwaksi ko sa kamay kong hawak niya. "It's working hours," I said, not taking my eyes off him. "I believe you do know how to separate personal relationship with work, Mr. Cattaneo." He flashes that smirk, making me feel annoyed. "Well that principle works depending where my woman's working. Since you're with me now, I already trash that principle." I blink twice and take my handbag back from his hold. "I'm sorry but my only purpose here in your company is to work."

sigaw sa akin ni Amiel, tinakpan ko pa ang tainga ko dahil sa sobrang lakas at ingay ng boses niya. Nakakarindi naman itong babaeng ito. Paano pilit kasi siya nang pilit na mag-bar kami, eh, ayaw ko nga at busy ako. Pero sabi niya kailangan daw muna ng excitement sa buhay at para daw mas ganahan pa raw lalo na magtrabaho, so paano matatapos kung hindi pa gawin ang trabaho ngayon? Kaya mas gusto kong gawin kaagad ang trabaho ko kaysa sa pag-bar-bar na gusto ni Amiel.

Hindi niya siguro napaghandaan ang tanong ko dahil napakurap pa siya ng ilang beses, bago lumabas ang kaniyang malamang ngiti. "You just asked the most common question. But why do I found it so difficult to answer?" Aniya pa at mahinang natawa. Babawiin ko na sana ang tanong ko kanina nang bumuntong-hininga siya. "I can give you the best answer with just two words. And that is, be yourself." She paused and looked away. "Life is short, they say. Kaya habang nabubuhay tayo, kailangan nating gawin ang mga bagay na makapagpasasaya sa atin. Hindi sa ibang tao. We have bosses, yes, and we are paid, but at the end of the day, seeing your boss's happy is a mere bonus when you found out that you were

Huminto si Zach ng mapansin niya lahat. "Why don't you keep working of what you should do people? Instead of looking?" He sounds like a commanding C.E.O again. Agad agad naman nagsibalikan ang mga tao sa ginagawa nila pero yung iba palihim padin na sumisilip hindi ko na lang tuloy maiwasan mamula. What's the suddenly change of mind, Zach?

The quoted quote of William James, a great psychologist and philosopher adds to it It says "Sow an action and you reap a habit: sow a habit and you reap a character; sow a character and you reap a destiny." I think, I don't have a tendency to procrastinate. In fact, I called myself "Mr. Hot" on 2001 because whatever comes to my mind I would act it immediately. It would be called curiosity or venturesome. But, I reckon it's appropriate to be termed as 'time-wise'. I always spend time productively: writing, reading, artworking, planning and most of all--- daydreaming! It's true! As a matter of fact, I'm impatient-- impatient to attend, impatient to everything useless, impatient to wait till No

“At kapag masaya ako, ikaw ang una kong makukuwentuhan.” “Kapag may problema ako, ikaw ang una kong yayakapin.” Bahagya kong hinawakan ang pisngi niya. “At ganoon din naman ako sa'yo.” Ngumiti siya. Pero alam kong hindi pa rin siya kuntento. “Kaso, honey, kung titigil ako sa pagtatrabaho, para ko ring pinapatay ang passion ko.” “Tama.” “Mahal ko ang ginagawa ko.”

“Salamat dito, ha. Nag abala ka pa. Kaya ka hindi nagkakanobyo kasi wala ka ng ginawa kundi magtrabaho. Subukan mo kayang lumabas-labas. Mas nakaka-inspire kaya magtrabaho ng may inspirasyon. Sa kakatrabaho mo baka mamatay ka ng hindi nakakaranas ng sarap. Baka mamatay ka sa paghihirap. Ikaw din, baka mamatay kang hindi nakakaranas kung paano maging maligaya.” Namumulang tinulak ko ito palabas ng kwarto. “Umalis ka na nga kung ano-ano pa ang sinasabi mo!” “Hahahaha! Oo na! Oo na aalis na! Binibiro lang naman kita. Ikaw kasi masyado kang seryoso sa pagtatrabaho. Nakalimutan mo ng mag enjoy sa buhay. Kung inaamag lang ang love life malamag inaamag na iyang sa’yo!”

“Gusto ko lang makatapos. Makahanap ng trabaho. Hindi ako ambisyoso. Pero gusto kong gawin nang tama lahat.” Tinitigan ko siya. Sa liwanag ng mga ilaw ng kalsada, nakita ko kung gaano ka-sincere ang mga mata niya. Simple lang siya. Walang arte. Pero may lalim. Nagpatuloy siya. “Pero gusto ko rin… gusto ko rin makasama ‘yung mga taong kagaya mo. Yung mga may passion. Nakakahawa kasi ‘yung energy mo.”