Passion Work Quotes Novels & Stories

"That’s not true. You’ve been working for me for years, yet I barely know anything about you. Why don’t you start by telling me what you’re passionate about?" Napaisip ako. Passion? Sa totoo lang, sa dami ng trabaho at mga responsibilidad, hindi ko na halos naisip kung ano ba talaga ang passion ko. Pero napagdesisyunan kong maging totoo. "Honestly, I think I’ve been too focused on work lately that I haven’t really thought about that." Tumango siya, parang iniintindi ang sinabi ko. "I understand that. But there has to be something, Evelyn. Something you love to do, something that makes you feel alive."

Aam ko kung anong ibig niyang sabihin at kontento na ako sa bagay na iyon. “Gusto kong matuto kang mag explore. Madaming magagandang bagay sa mundo na dapat mong maranasan at makita. Alam kong workaholic ka pero dapat ienjoy mo rin ang buhay. Ang pera nandiyan lang, ang kompanya nandiyan lang pero ang oras ay nauubos. Maiksi lang ang buhay kaya dapat ay sulitin mo dahil pag tanda mo ay hindi mo na ulit magagawa ang mga bagay na dapat ay ginawa mo nang bata ka pa.” Tumango siya ay yumakap sa akin.

“Hindi ko naman alam na tatawag si Direk. Ano bang magagawa ko? Trabaho ‘to, Nami. Hindi pwedeng basta tanggihan.” “Akala ko ba nag-yes ka na? Saka marami naman tayong pera, bakit ba kasi mas gusto mo pa ang umarte?” Tumayo ako, nagmamadaling lumapit sa kanya. “Pwede ba, huwag kang gumawa ng eksena dito,” asik niya. “Hindi mo ba naiintindihan? Passion ko ang pag-arte! Nilinaw ko na sa’yo noon pa na huwag mong aasahang magpapakaasawa ako sa’yo!”

Masakit man na iwanan ang pinaka-i-ingat-ingatan niyang trabaho ngunit wala siyang choice. Habang binabagtas niya ang opisina ng kan'yang visor ay naramdaman niyang unti-unting tumulo ang kan'yang luha. Mabigat sa pakiramdam lalo na't ang hawak-hawak mong papel ay ang magpapahinto at tigil ng iyong kaligayahan at passion. Isa sa nagpapasaya sa kan'ya ay ang trabaho niya , kapag may problema siya kay Lincoln ay binubuhos niya ang sarili sa trabaho. Iyon ang naging karamay niya sa tuwing nasasaktan siya ng lalaki emotionally.

"Nagsasawa lang ako sa trabaho sa opisina, walang thrill, walang excitement." Natawa si Ate Alex. "Then find your passion Blue." Napaisip naman ang kaibigan ko. "Hindi lang dapat puro trabaho to pay bills." Nakikinig lang ako. "Minsan you have to drop everything and follow what is your passion because it will make you feel happy and contented." "Right." Naiiling na pagsang-ayon ni Blue sa kapatid ko. "Yun nga lang hindi ko alam kung ano ba yung passion ko."

sabi niya tumango ako, hearing those words from her makes me weak. “Matagal na kaming magkakasama, siguro may ibinigay siya sayong susi, hindi mo pa iyon kailangan sa ngayon, pero I need you to do something,” kumalas ako sa yakap kay tita saka siya tinignan, ngumiti siya sa akin saka pinunasan ang mga luha ko. “I need you to work under Wise,” sabi niya saka ngumiti.

“Hindi ka man lang ba nabo-bored sa condo niyo?” “No, not really. I work din naman. Work from home setup nga lang and I bake cookies with you now. Kaya wala na akong magiging problema.” “So passionate,” nakangising sabi ko. “Ganoon talaga kapag mahal mo ang isang tao. You’re willing to stick with them and follow them.” Honestly, I admire people who do that. Kasi ako, pakiramdam ko, kahit ilang beses magmakaawa sa akin si Jacob, hindi pa rin ako susunod sa gusto niya.

“Alam mo, Aria, hindi lahat ng bagay na pwedeng bilhin ng pera ay tunay na mahalaga. Sa trabaho ko, napakaraming tukso, maraming pagkakataon na pwede kong gawing mas madali ang lahat… pero minsan, kailangan mong manindigan sa tama, kahit pa walang reward sa dulo.” Ngumiti ako, at hindi ko mapigilan ang pagkapit sa braso niya. “Kaya pala ang daming humahanga sa’yo. Alam mo ba, kahit hindi ka na kailangan magpanggap? Kasi mukhang totoo ang lahat ng nakikita ko ngayon.”

"And yet you still came to work." Ngumiti ako nang bahagya. "Sanay na po akong mapagod." Bigla siyang natahimik. Tila may kakaibang pahiwatig ang tingin niya. Para bang may iniisip siyang malalim. Pagkaraan ng ilang segundo... Mahina siyang nagsalita. "You don't have to prove your dedication." Napatingin ako sa kanya. "As far as I'm concerned..."

Pinisil pa niya ang palad ko. Hindi ko mapigilang mapangiti sa mga sinabi niya. Pakiramdam ko ay gusto kong sumigaw sa tuwa. I love his mindset. “Ibig-sabihin… seating pretty lang ako?” biro ko pa. “Definitely. Malaya mong gawin ang gusto mo maliban sa pagtrabaho. At kahit hindi mo sabihin sa akin, alam kong nobel writer ka. It's your passion. Just focus on it and I’ll support you.” Nakangiting aniya na mas ikinagalak ko pa lalo.