Passion Work Quotes Novels & Stories

Hindi ko na napigilan ang lungkot, sakit, at galit sa mga taong makikitid ang pag-iisip. “Don’t worry, Faith,” sagot niya, ramdam ko ang sinseridad sa kanyang boses. “Nagawan ko na 'yan ng paraan. Hindi ko hahayaang mawala sa’yo ang passion mo. I know you love teaching. You love your job. And you need a job.”

Curious lang ako kung passion niya ba talaga. "Tama ka. Nakatatak na sa puso ko ang pagiging manunulat. Kahit na nagne-negosyo na ako, hindi ko pa rin maiwan ang pagsusulat. Pakiramdam ko nga hindi buo ang taon ko kapag hindi ako nakapagsulat ng nobela. Kahit paunti-unti basta may matapos. Dapat masaya ka rin sa ginagawa mo. Mahirap kasing ipilit ang hindi naman para sa'yo." Napalunok naman ako sa huling sinabi niya. May hugot iyon ah. Mahirap daw ipilit ang hindi naman para sa iyo.

“Wala na kong oras… Gustuhin ko man, pagod na ang utak ko sa tambak na trabaho kaya hindi ko na kayang maging creative.” “Ganoon ba…” Takip ng pizza ang nagsilbing plato nilang dalawa. “Naisip ko lang… Ayoko naman na isakripisyo mo ang passion mo. Tapos ako, tinutulak mong bumalik sa pag-aaral para matapos ang dream course ko.”

Gayunpaman, sa tuwing uuwi ito lagi pa rin nitong sinasabi na nami-miss siya nito. "How I wish pwede kitang isama sa trabaho." Mataman itong nakatitig sa kanya habang inaayos ng babae ang kanyang suot na kurbata. "Madi-distract ka lang sa kagandahan ko." Biro naman ng kanyang misis na nagpangiti sa kanya ng matamis. "You will never be a distraction to me, my Amber. Instead you are an inspiration to me."

"May kinalaman ba ito sa trabaho? Kilala ka rin bilang isang kilalang direktor sa iyong kumpanya ngayon, kaya't mas nararamdaman mo ba ang presyon? Kung ganun, huwag ka na maging direktor. Mas mataas ang sahod mo, pero mas marami kang iniisip. Ako ang tutulong sa'yo. Hindi mo kailangang magtrabaho nang sobra." Tiningnan ni Sabrina ang kanyang asawa, na madalas na tahimik ngunit bigla ngayong nagbitaw ng mga salita para yakapin siya, at siya'y napaisip. Ibinilin niya ang kanyang mga daliri sa buhok ng kanyang asawa. "Okay lang, Sebastian. Hindi ito dahil sa trabaho. Alam mo rin na workaholic ako. Mas abala ako sa trabaho at mas marami akong inaalala, mas masaya ako. Laging itinuturing ko ang

Pagkalabas niya ng opisina ay sumakay siya sa kanyang sasakyan at umalis. Hanggang sa marating niya ang isang desyerto na aspalto na kalsada ay nagbago ang kanyang malungkot na ekspresyon. Huminga siya ng malalim at sinabi sa sarili, “Mahirap na trabaho ang pag-arte. Muntik na akong mabigo sa pagpigil sa pagpapakita ng aking kasiyahan.” Sa oras na ito, nakatanggap siya ng tawag mula kay Zach Quinn.

"Let's cherish this juncture of our life kasi darating ang panahon na susukuan na tayo ng passion natin. See, ang dami nang tumigil." "Mali." Biglang nagsalita si Yamirah. "Our passion won't give up on us. It is us who give up on the things we love so much when we found another kind of happiness. On that moment we had lost nothing after all. We're happy, and that's the main purpose of living." Tumungga ito sa hawak na kopita at napapikit nang muling nalasahan ang pinaghalong tamis at pait ng alak sa kanyang lalamunan at ang pagdaan ng kakaiba nitong init sa kanyang katawan.

Kahit pagod, ‘yung mata niya — matatag. “You’ll burn yourself out.” sabi ko mula sa doorway. Medyo nagulat siya, tapos napatingin. “You don’t strike me as someone who believes in rest.” “Rest is earned,” sabi ko. “And you’ve earned it tonight.” Napairap siya ng bahagya. “Tell that to my paycheck.” Ngumiti ako — totoong ngiti, bihira ‘yun. “You really don’t know when to quit, do you?”

'Di siya sumagot at blangkong tumingin sa kawalan. "'Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve.' Those are the other words written next to the viper." Tiningnan ako diretso sa mata ni Lilith na para bang nag-aalala. Favorite quote ni daddy 'yon galing kay Napoleon Hill. "I-I'm a loss at words pero, salamat at sinabi mo sa'kin kahit na gago ako kausap. Alam kong cringe dahil sa'kin manggagaling pero, dito lang ako lagi para sa'yo." Napakamot ng ulo si Lilith dahil siguro sa hiya. Ngumiti ako dahil kay Lilith at ginulo na rin ang buhok niya.

sigaw sa akin ni Amiel, tinakpan ko pa ang tainga ko dahil sa sobrang lakas at ingay ng boses niya. Nakakarindi naman itong babaeng ito. Paano pilit kasi siya nang pilit na mag-bar kami, eh, ayaw ko nga at busy ako. Pero sabi niya kailangan daw muna ng excitement sa buhay at para daw mas ganahan pa raw lalo na magtrabaho, so paano matatapos kung hindi pa gawin ang trabaho ngayon? Kaya mas gusto kong gawin kaagad ang trabaho ko kaysa sa pag-bar-bar na gusto ni Amiel.