Novel & Cerita Patama Sa Kaaway

Sabay-sabay namang pumuwesto ang mga alagad niya—kumabayo ang mga paa, naka-spread wide, parang gumagawa ng mahabang “dog tunnel.” Umangat pa lalo ang baba ni Patricia, proud na proud sa sarili. “Your mom is a dog, and you’re a little dog. Alam mo na dapat kung anong gagawin. Crawl ka na. Hindi ko na kailangan pang turuan ka.”

hindi na niya matutuloy ang sasabihin ng biglang "Eh tarantado ka pala!" Sigaw ng katabi naming lamesa naka awat ang mga iilan na kasama nila at pinapakalma sila "Bakit ah! Anong pinang yayabang mo!" Sagot naman ng kaaway niya "Eh putang ina ka pala! EH!" Nag suntukan na nga ang dalawa hanggang sa may lumapit na isang lalaki na ikinagulat nila

Aaakyat ka kase ng hagdan na mataas na gawa sa semento bago mo marating ang Patag na bahagi ng Isla. “Ulit ulit tayo sir? mali yan Sir, wag mong laging tinatawaran o penepresyuhan ang isang tao. Para aalalayan ka lang sa lugar na hindi mo kabisado kailangan may kabayaran agad?” Sabi ni Athena.

Nang palabas na kami ay nadatnan pa nain sa labas ang kambal kaya nilapitan namin ito, "Akala ko ba naka-uwi na kayo?" "Scam, bro. Kumain pa kasi kami kasi nagutom ang baboy," Hinampas naman kaagad ni Patricia ang kambal niya sa mga braso nito, "Aray! Biro lang naman!" "Maka-baboy ka, mas baboy ka nga kaysa sa akin!" Nanggagalaiti sa inis na si Patty at inirapan ito. "Biro nga lang sabi, pikon!" Natatawang sambit nito bago ito bumaling sa amin, "Saan kayo pupunta pala? Sama naman kami."

Mahigit kalahating oras din namin iyon ginawa at na-enjoy ko naman ito kahit halos lumabas na ang dila ko sa kakasigaw. Marami pa kaming sinubukan kagaya ng paraw sailing. Base sa sinabi ng crew na nag-assist sa amin, ang Paraw ay isang salitang Cebuano para sa isang bangka na may dalawang mga outrigger, na tinatawag na "katig." Nagtatampok ito ng isang malaking crab-claw sail at isang mas maliit na tatsulok na foresail. Karaniwang ginagamit ng mga lokal ang mga bangka na ito para sa pangingisda at pagdadala ng mga kalakal, ngunit sa paglipas ng panahon, ginamit ito para sa paglalayag sa paligid ng isla para sa libangan.

Kung sino man ang magnakaw mula sa pagmamay-ari ng isa ay hahatulan ng kaparusahan na siyang Datu ang nagbibigay, si Ama. Ang amin namang kasuotan ay hindi pa namin pinapalitan. Ang mga lalaki ay nakabahag pero may kanggan na pang itaas na may maikling manggas at kami rin ay may kamisang suot. Ang kasuotan naman namin ang nagsasabi kung anong klaseng kapangyarihan kami meron. Pag pulang kamisa ay ibig sabihin ay may mataas kang kapangyarihan. Yan ang suot ni Ama. Pag wala ka namang kapangyarihan ay itim o asul naman ang kulang ng kamisa. Ang mga kababaihan naman ay nakasuot na ng baro at saya pero mas kilala namin ito sa tawag na Patadyong. “Ang lahat ng makakabalik na may dalang isang baboy

Corner na kami! At ang tanging paraan lamang para makatakas ay tumalon sa tulay at magpahalik sa rumaragasang dagat! Pero hindi ako hibang para gawin 'yon! Hinding-hindi ako tatalon! Kung kailangan kong makipagpatayan sa labas para lang makatakas kami ay gagawin ko! Susubukan ko! Huminto ang apat na sasakyan sa tapat namin. Lumabas doon ang mas marami pang aso ni Sarry. Nagtago agad ako sa ilalim at niyuko ang ulo upang hindi makita.

HIMAYA, SIARGAO The waves looked beautiful. Pero mas maganda pa rin si Pietra. She had no make up on and there’s barely gloss left on her lips and yet, she looked stunning. Kahit ang pagkakatali ng ponytail niya ay hindi pinag-aksayahang gamitan ng suklay. Nakasuot si Pietra ng isang maxi dress na dilaw at kanina pa pinipigilan ni Ale ang sarili na sabihan itong magpalit ng damit. Kararating lang nila rito ay nag-attract na ito ng atens’yon. He didn’t like it one bit.

pagtataray ko "pwes wala ka sa Hongkong para mag suot ng ganyan klaseng damit" "Anu bang pakialam mo Kong ganito ang gusto kung suotin na damit ?" naiinis na ko ayoko sa lahat Yong pinapakialaman Yong pananamit ko. "okay fine buhay mo yan. saka Anu nga bang pakialam ko sayo!" sabay Paharurot ng sasakyan

Tahimik lang sila pero ramdam mo yung kapayapaan sa pagitan nilang dalawa. ​"Ang ganda talaga dito Art," sabi ni Patricia habang pinapakita ang isang kulay pink na kabibe. "Sana pwede nating iuwi ang dagat." ​Ngumiti si Art. Patuloy lang ang paggalaw ng lapis niya sa papel. "Hindi natin maiuuwi ang dagat Pat. Pero pwede ko siyang iguhit para sayo para lagi mo siyang dala."