Novel & Cerita Patay Gutom

agad siyang tumango ,medyo nakaramdam siya ng gutom dahil sa amoy ng pagkain . "kain na tayo tawagin muna ang anti Pat mo " agad naman siyang tumalima dahil baka gutom na rin ito .Akala niya pagkain lang ng kanilang amo ang inorder sa mga sikat na restaurant para sa mga mayayaman may para din pala sa kanila .Nasarapan siya sa mga pakain at sulit ang mga ito kaya naubos nila .

"After this, puwede na sila kumain" "Waaah! Kuya! Ayoko! *pout* Nalilipasan pala sila ng gutom. Ang bagal natin kumain... sabi kasi ni Grey, 'wag daw papalipas ng gutom kasi masama daw" "So, what's your point?" "Kuya, puwede bang isabay na lang natin sila?" "Reason?"

nakasimangot kong wika "Eh, ano ang ginagawa ng nasa supot na iyan? Gutom na ako at sa haba ng pila baka mahimatay na ako sa gutom bago maka-order. Share na lang tayo." balewala niyang bigkas. Lalo naman akong napasimangot. Kailan pa siya naging patay gutom? Kailan pa siya natutong mang-agaw ng pagkain? hayssst

Maraming powerhouses ang bumuntong hininga. Boom! Isang nakakatakot na kapangyarihan ang sumabog mula sa Heaven-Piercer Halberd, at ito ay natangay sa ilalim ng malalim na hukay. Ng inisip ng lahat ng nabubuhay na nilalang na tiyak na ang kamatayan ni James, nawala ang nakakatakot na kapangyarihan sa malalim na hukay. Ang pag atake ni Gutierre ay hindi nagdulot ng pinsala sa lupa. Kaya, hindi rin nasaktan si James.

Tum ugon lang ito. Ganoon naupo si Ruth sa tapat ni Patricia at ibinuhos ang lahat ng kanyang lakas at sipag sa pagmamasahe kay Patricia ng isang buong oras. Napakakomportable ng mga masahe ni Ruth na halos makatulog si Patricia. Ito ay matapos lumamig ang tubig sa malaking kahoy na balde at masakit na rin ang mga kamay ni Ruth. "Ginang Poole, tapos na po akong magmasahe ng inyong mga paa. Ilalagay ko na po ang lotion sa inyong mga paa. Ginang Poole, napakalambot ng inyong mga paa. Hindi po sila mukhang pagmamay-ari ng isang tao na nasa unang limampung taon pa lamang. Sa tingin ko po mas malambot pa ang inyong mga paa kaysa sa akin."

Hindi ba ito nag-brief? Pilit niyang inaalala ang nangyari kagabi. Ang huling eksena sa utak niya ay ang mainit na tagpong pinagsaluhan nila sa shower. Paulit-ulit na nakikita niya sa isip ang naghuhumindig nitong ari. Isinuko na ba niya ang Bataan dito? Pinakiramdaman niya ang sarili. Wala naman siyang nadamang kirot sa bahaging iyon. Ang tanging kumikirot sa kanya ay ang ulo niya.

Pakiramdam niya gutom pa rin siya. Matapos kumain ay ininom na niya ang gamoy at muli siyang pumasok sa banyo para maligo. Nang matapos, isang tshirts at faded jeans ang suot niya. Boots naman para sa kanyan mga paa. Kahit basa pa ay itinali niya ang buhok niya dahil may kainitan sa taniman.

"Hindi kita aangkinin nang patago sa isang masikip at malamig na kwarto na parang may ginagawa tayong kasalanan. You deserve better than this, Patricia." Bago pa man makapagsalita si Patricia, iginiya na siya ni Lorenz palabas sa likurang p***o ng kusina. Madilim sa labas at nagsimula nang bumuhos ang malamig at malakas na ulan. Ang malalaking patak nito ay mabilis na bumasa sa kanilang mga damit, ngunit walang pakialam ang dalawa.

“Hope you will enjoy your meal from now on.” Patay-gutom. Yun ang nakikita ni Gabriel sa mga babaing humaharap sa kanya. Hindi sa literal na ibig sabihin kundi ito ang tutugmang salita sa mga babaing hindi marunong makuntento kung ano ang meron sa kanila na kailangan pa nito ibenta ang kanilang dignidad.

Lahat sila nanlamig, ganap na natulala. Nakita nila ang katawan ni Patton na puno ng dugo, hindi humihinga, at si Lord Kenny na nakahiga sa dragon bed. Kahit nakabukas ang kanyang mga mata ay wala man lang siyang reaksyon.