Paulit Ulit Novels & Stories

Kabanata 17 PAULIT-ULIT na tumingin si Ann sa cellphone niya at tinitingnan kung may message na ba si Caius sa kanya. Nag-text kasi siya rito para makipagkita upang pormal na mag-sorry dahil nga sa ginawa niya. Sa katunayan, noong isang buwan pa dapat ngunit hindi niya talaga mahagilap ang lalaki.

Mistress? Paulit-ulit ang mga headlines. Paulit-ulit ang mga litrato. At kahit hindi pa malinaw ang mukha ko sa ibang anggulo, sapat na ang iilang larawan para makilala ako ng mga nakakakilala. Parang may bumagsak na bato sa dibdib ko. Hindi ako makagalaw, hindi ako makapagsalita. Tanging ang matinding pagnginig lang ng kamay ko ang naramdaman ko.

Paulit-ulit akong umasa na magbabago siya, bibigyan niya rin ako ng oras kahit kaunti lang. Paulit-ulit akong nasaktan dahil palagi niya akong iniiwan ng mag-isa. Trabaho ang palagi niyang inuuna. Naiintindihan ko naman yun. Sinuportahan ko siya simula pa lang pero hindi naman ako robot para hindi mapagod. Hindi naman ako pwedeng i-charge lang tapos okay na naman.

“I hate you... but I want you. Every inch of your body. I want you so bad, Nica…” Paulit-ulit iyong umuugong sa tenga niya. Hindi dahil sa panunukso, kundi dahil sa sakit na dala ng bawat salitang may kasamang hinanakit. Hindi pa rin siya mapatawad ni Rafael. At baka hindi na rin siya kailanman mapatawad ng sarili niya.

Tumigil naman siya sa gagawin sanang pag ulos. "Faith.. I'm sorry, I'm sorry." Paulit-ulit niyang bulong sa akin habang hinahalik-halikan ang buong mukha ko. "Nakapasok na ako, napunit na. I can't stop now. Can I move now?"

"Ugh!" Nakaangat ang kanyang ulo at hinahawakan ang dulo ng unang dinaganan niya. Nakapikit ang mga mata, umuuwang ang bibig, umuungol at napapamura ang nagagawa ni Paul sa sandaling yon. "Ughh! Oh sh*t! F*ck! Oh f*ck!' Binibilisan ni Paul ang pagbayo sa unan na para bang may iniimagine. Ano kaya? O sino kaya?

“Llewela Furiae Ortíz-Lambríx POV ” PAULIT ULIT sa isipan ko lahat ng mga nangyayari, ganun ba ako Katanga at ka b*bo para hindi ko Malaman lahat lahat? Para akong nakakulong ngayon sa isang madilim na parte ng Buhay ko. Wala akong ibang maisip kundi ang sisihin Ang Sarili ko.

He has a trademark on it. With his googles on, paulit-ulit niyang pinasadahan ang mga bagong pinturang dingding. There are four pictures of the same woman. Humakbang siya palapit nang may mapansin na kasama ang mga nakaguhit na larawan. There are traces of letters.

Paulit-ulit, sabay-sabay-ginagawa niya lahat para sirain ang anumang natitira kong kontrol. Kailanman ay hindi ako nakaramdam ng ganito katinding libog kay Gerald. Kahit noong bago pa kami sa ganoong arrangement. Sa tuwing gagawin niya ito, para siyang nandidiri. Para bang obligasyon lang. Pero si Sebastian, iba. Sa kanya, ramdam kong gusto niya. Hindi lang para sa sarili niya, kundi gusto niya akong maramdaman. Napaliyad ako nang s******n niya pa lalo ako. Paulit-ulit na niyang ginagawa, at sa bawat pagkakataon, parang palapit nang palapit ako sa dulo.

People should live for themselves at least once… Paulit-ulit iyong umalingawngaw sa isip niya. Parang may matagal na niyang pasan na biglang nawala sa balikat. Napakagaan. Napakasarap sa pakiramdam. “Tama ka, Paolo,” bulong niya. “Minsan talaga… dapat ipaglaban mo kung ano ang totoo mong gusto. Dapat mabuhay ka para sa sarili mo.”