Novel & Cerita Penelope In The Odyssey

Nasa sahig na lamang namalagi ang mga mata ko. “Pagdusahan mo ang kaduwagan mo... habambuhay, Myrthala,” bilin niya at marahas akong binangga sa balikat. Naglakad na siya palayo ngunit naiwan pa rin akong nakatingin sa kinatatayuan niya kanina. Ni hindi ako natinag nang hawakan ako ng mga bodyguards sa magkabilaang braso ko. “Pinahirapan mo pa talaga kami, Thala,” hinihingal na wika ni Penelope. Napahawak siya sa kanyang magkabilaang tuhod upang makapagpahinga galing sa pagtakbo.

Pagkalipas ng halos sampung minutong pagyeyelo, binuhat na ni Miguel si Penelope at nagsimula silang bumaba ng bundok. Ang iba pang mas bata nilang kasamahan ay nagboluntaryo na puwede silang magpalit kung mapagod si Miguel. Nakadantay si Penelope sa balikat niya at mahina siyang nagpasalamat. Sa hulihan, magkasabay na naglalakad sina Harmony at Darien. Dahil sa nangyari kay Penelope, hinawakan ni Darien ang kamay ni Harmony at pinaalalahanan siya, “Dahan-dahan lang.”

Wala talagang alam ang baliw na 'yon, ni hindi man lang inisip ang mga sakripisyo ko noon. "Sigurado ka ba talagang hindi ka marunong lumaban?" basag muli ni Penelope sa katahimikan. "I know how to fight, Penelope. Anong kwenta nitong mga kamay at paa ko kung hindi ko gagamitin?" seryoso ko namang sagot. Naging seryoso din naman ang mga mukha nila. "Vandeon took my son away from me, do you think magpapakatanga muli ako?"

Aminado naman siyang kailangan talaga niya ang tulong nang dalawa para mahanap ang nawawalang asawa. ** Dahan-dahang nagmulat ng kanyang mga mata si Penelope. Isang babae ang nabungaran niya na nag-aalalang nakatunghay sa kanya. “She’s awake.” Tila nakahinga ng maluwag na sabi nito sabay lingon sa bandang likuran nito. Naroon ang isang malaking lalaki na nakatiim ang mga labi habang nakatingin sa kanya.

"Gianne, ito ang kapatid ko, si Penelope. Tawagin mo na lang siyang Penelope." Tumingin si Gianne sa dalaga at tumango. "Hello." "Ah… Ate! Hello, hello! Magkakapamilya na tayo simula ngayon! Ang saya ko na makita kita rito!" Lumapit si Penelope nang parang sanay na sanay, sabay hawak sa kamay ni Gianne. Ang kanyang mga mata ay kumikislap, parang may nadiskubreng sikreto, kaya hindi magawang tingnan siya ni Gianne nang diretso.

Having this type of feeling for Charmie will haunt me forever if I do not try. "She's okay, but she's not a typical type, Bryce. Definitely not high maintenance but enough to make you go crazy." She laughs. We had lunch, and she has too many questions. Even though I told her repeatedly that she's not allowed to ask questions, she still asked anyway. She even offered me a large amount of money for her freedom. She's making the offer to everyone close to her, including Ace. Napailing si Penelope at natawang lalo. Sabay ang hakbang namin pabalik sa yate na ginamit ko. Babalik na siya sa sentro kasama ang iilang mga tauhan rito.

Ani Penelope bago sumama kay Nick. Maraming beses na siyang nasaktan at napahiya, pero ito ang pinakamasakit. Kaya niyang tiisin ang bintang ng iba basta paniwalaan lang siya ng asawa niya. ******* “ATE, ano ang ginagawa natin dito?” Tanong ni Athena ng magpasama siya dito. Nandito sila ngayon sa pag aaring bahay ng pamilya nila Owen. Nandito ang mga luma nilang gamit.

Kailangan niya ng taong katulong para sa plano niya. “Thereʼs a girl named, Penelope. Sheʼs going out now, make her suffer, scream and beg for her own life.” nanggagalaiti niyang sambit. Ang tinutukoy niya ay ang babaeng binayaran ni Apollo. Magaling itong umarte, pero walang sino man ang puwedeng umupo sa kandungan ni Apollo kung hindi siya lang! At si Melody ang isusunod niya— mas pahihirapan niya ito at titiyakin niyang mas pipiliin nitong mamatay kaysa ang mabuhay pa.

Saad ng lalaki habang nakaiwas pa din ng tingin. Nanlaki ang mga mata ni Penelope. Doon lang niya naunawaan ang pag-iwas nito ng tingin. Nagmarka na pala sa t-shirt na suot ang gatas niya. In an instant, she forgot about dying, at napalitan ng matinding hiya ang laman ng isip niya. A stranger of all people had seen her like that.

Sa eroplano, tahimik na nakaupo si Alona katabi si Penelope. Pinipilit niyang hindi bumalik ang kanyang isip sa naiwan niyang kambal. Kailangan niyang maging matatag, hindi lang para sa kanyang mga anak, kundi para sa kanyang sarili. Si Penelope, na napansin ang bigat sa mga mata ni Alona, ay tahimik lamang na umakbay sa kanya.