Perfectly Novels & Stories

Kahit sino ang makakakita ay yun ang iisipin sa paghaharutan nila kanina. "Is she the definition of perfect for you? Because for me, you are the epitome of perfection. Brave, fearless and beautiful. You have no idea how perfect you are in my eyes." Sagot naman nito sa akin na siyang ikinapula ng mukha. Mabuti na lang at wala masyadong ilaw sa paligid kaya sigurado akong hindi nito naaaninag ang pamumula ko.

Drink my troubles away, one more glass of champagne And you know I'm the first to say that I'm not perfect And you're the first to say you want the best thing But now I know a perfect way to let you go Give my last hello, hope it's worth it Here's your perfect tanging kanta lamang ang nag kanilang naririnig, saktong pag tapos ng tugtug ay ranmdam niya ang pag buhay sa kanya ni kudos na parang pang bride style, titig na titig lamang siya sa kulay abong mata nito. Muling nag dikit ang kanilang mga labi isang mainit na halik ang pinagsaluhan nilang dalawa, namalayan na lamang niya ang pag gapang ng kamay ni kudos sa kanyang pang upo.

Nangingilid din ang luha at parang sasabog ang puso ko. Napakasuwerte ko dahil nakahanap ako ng lalaking gaya niya. Alam kong hindi kapani-paniwala na may ganito pang lalaki. Parang walang flaw, napakaimposible at halos perpekto. But really, believe me, meron at si Adonis iyon. For me, he is perfect. "I love you, Adonis!" Sigaw ko kahit pa nga naroon ang mga magulang niya.

Ngunitiin ko siya at hinaplos ang makinig niyang mukha gamit ang aking palad. “Walang perpekto na tao, walang relasyon na hindi nagkakaroon ng hindi pagkakaintindihan. Kailangan nating tanggapin na sa mundong kinabibilangan natin ay wala tayong makikitang perpekto pero mayroong taong sasakto at pupuno ng pagkatao natin.. at ang sa akin ay ikaw. Hindi ka man perpekto ay ikaw ang bumubuo sa akin, sapat ng ginagawa mo ang lahat ng makakaya mo para sa akin. Para sa kinabukan nating dalawa.”

Siya iyong perfect definition sa mga katagang, 'maginoo pero medyo bastos', mala-anghel kasi ang gwapong mukha nito pero kapag napapatitig ka na sa katawan niya ay hindi mo talaga maiiwasang maglaway at mag-imagine ng mga makamundong bagay. "Tsk! Not another regular black card holder trying to seduce me again." Naiiling sambit ni Jake at agad akong tinalikuran, nang akmang aalis na ito ay mabilis kong inabot ang kanyang braso at pinigilan ito. "What?" Tanong nito sa akin na wala man lang kabuhay-buhay ang boses.

He makes me bring out the energy I didn’t know I had in me. I’m fully naked, while he’s still in his clothes. So I reached for the hem of his shirt and pulled it out of him. His perfect body welcomed me. I traced the muscles on his chest, which I know was a product of discipline and work out. Pababa iyong kamay ko hanggang sa umabot iyon sa tiyan niya, kung saan kita ang abs na alam kong pinaghihirapan niyang i-maintain. It wasn’t the kind of abs that are gross to look at. Sakto lang iyon para sa akin.

"She’s a purist. She just demands perfection. Kung maayos ang gawa mo, wala siyang dahilan para ibagsak ka." "Sus, porket consistent top of the class ka, confident ka na naman," biro ni Zelyth habang naglalakad na sila patungo sa silid-aralan sa ikatlong palapag. "Sige na, let’s go. Ayaw kong pumasok sa room niya na nagpapanic."

Pero habang pinagmamasdan ko ang porma ng likod niya, ang paraan ng pag-lapat ng suit sa broad na balikat niya… hindi ko napigilang maramdaman ang kakaibang hatak. Kung ganito ang likod niya… ano pa kaya ang itsura kapag humarap siya? Tumaas ang kaba ko, magkahalong takot at excitement na hindi ko maipaliwanag. Bumalik ako sa ulirat nang magsalita ulit si Larry. “He’s all about perfection. And he nails it every single time. He’s in a league of his own.” At doon, tumigil ang mundo.

Binuksan niya ang pinto nang may natural na paggalang, at isang babae ang dahan-dahang bumaba mula roon. Napatigil ang paghinga ko. Ang babaeng kasama niya ay ang depinisyon ng salitang *perpeksyon*. Naka-suot ito ng isang mamahaling designer white blazer at trousers, may hawak na limited edition na Hermès bag, at ang kaniyang buhok ay maayos na naka-blow dry, sumasabay sa bawat banayad na hakbang ng kaniyang high heels. She was elegant, rich, beautiful, and oozing with a kind of confidence na nakukuha lang ng mga taong ipinanganak na may gintong kutsara sa bibig.

“H–hindi naman sa gano’n kaya lang—” “Ikaw ang karapat–dapat na magmana ng legacy ng angkan ko, Bonita. I don’t see anything wrong with that,” “B–but—” “No buts, baby. These are all yours whether you like it or not, hmm?” He caressed her cheek before giving her a soft kiss on the lips, he then continued to speak. “ These jewelry are called, Hope Diamond. And they suit you perfectly, mi amore.”