Personal Fable Novels & Stories

Sloane "Wala akong lobo," sabi ko, na para bang ito ay isang malapit na kuwento. Lahat ng nakakakilala sa akin ay alam kung ano ako kapag walang lobo. Hindi ako ipinanganak na mayroon nito, at hindi pa ako handang makinig sa anumang sasabihin nila. Totoong buhay ito, hindi isang mundo ng pantasya. Wala akong lobo, kaya imposibleng maging kapareha nila ako.

Ito ang kuwento ko. Ang kuwento ko ay hindi tungkol sa aking pamilya, ang kuwento kong ito ay tungkol sa aking asawa at aking pangangabit. Opo. Naging marupok ako. Malungkot na kung malungkot ang walang masabing pamilya ngunit sanay na ako. Sinanay ko ang sarili kong mag-isa. Naging independent ako sa lahat ng bagay kaya naman hindi mababanaag sa akin ang kalungkutan. Pero hindi naman ako bato. Sa tuwing nakakakita ako ng kumpletong pamilya at masayang kumakain at namamasyal, napapaisip din ako. Paano kaya ang buhay na may nasasandalan sa tuwing tinitira ako ng walang patumanggang kalungkutan? Ano nga bang pakiramdam nang may nag-aasikasong ina pagpasok sa trabaho sa umaga at may ama na may

"Mas maraming plot twist ang kwento namin kaysa sa isang fairy tale!" Nagtawanan kaming lahat, at sa sandaling iyon, naramdaman ko ang init ng pagmamahal sa paligid namin. Ang kwento namin ni Jammie ay hindi perpekto, pero ito ang bumuo sa amin—at ito rin ang magpapatibay sa susunod na henerasyon ng aming pamilya.

Kwento pa ni Fyrah. Nakita ni Fyrah na parang nakahinga nang maluwag si Raphael bagay na mas lalong nagpatibay sa kanyang mga hinala. Bilib din siya sa kanyang sarili at ang galing niyang humabi ng kwento na puro kasinungalingan.

ani ko sabay naglakad na paalis. Haduf na buhay ito! Nagmumukha akong kontrabida sa isang nobela. Zsss! I'm trying to distance myself from temptation, but it's the temptation itself that keeps getting closer to me. Ewan, ang sakit sa panga.

"If this is your story, and and our sons were the exciting part...where's my place? What's my place? And who Am I in this untold story?" I smiles at her and she smiled back at me. "Ikaw ang tuldok sa bawat talata. Ang tatapos sa bawat salita. At ang makikita sa bawat dulo, upang gumawa ng bagong kuwento. Ikaw ay ikaw Jewel. You ended the story without knowing that you did a great job at first. This is not just the untold story of you...but a story to be told and to be read by someone who loses their hopes just like you. And by the end of the day, the untod story of Jewel becomes... The Story of Us."

Don't regret it! Thanks Po SA pag support Ng story ko... Sana Po supportahan nyo pa ako SA mga storya ko.... About the story: I write this story since I was at my 6th grade and I finish it when I'm in grade 7... Masasabi kong this is my first story so thank you for your support! Why did I write this story? I was inspired by the different types of mafias story so I dicided to create my own version. Thanks for supporting this story ... I promise to give my best for my up coming story...

At kahit gaano pa siya ka-approachable minsan, Felicity knew in her heart—hindi sila iikot sa parehong mundo. She took a sip of iced tea and looked down. “Inampon ako ng magulang ko nung bata pa ‘ko. Simpleng buhay. Sakto lang sa lahat—pagkain, tuition, gamit. Wala akong yaman. Wala akong pangalan. Wala akong kwento na worth i-feature sa magazine.” Tahimik si Caleb. Nakikinig lang.

Sagot nito na nasa normal na ang tono ng boses at kilos. "Alam mo, babe, balang arAw gusto kong isulat ang kwento nating dalawa na may title na 'THE UGLY ME AND MY ROMANCE' at gusto ko dalawa tayo ang magkukwento sa mga anak natin ng love story nating dalawa...."pahayag niya na parang nagniningning ang mga mata sa yaong pangarap. Sa totoo ang, matagal na niyang nais makasulat ng sariling kwento, ng kanyang love story. Hindi nga niya inaasahan na igit pa palang love story ang maranasan niya kumpara sa idinadarasal niya. "Oo naman, pero sandali...bakit ganun ang title?''