Novel & Cerita Personal Fable

Hindi ko na binigyan ng chance si Phil na makapagsalita dahil baka sirain pa niya ang aking nabuong kuwento tungkol sa aming love story. Ang lakas naman ng tawa ni Lolo Fidel matapos marinig ang aking napakahabang kuwento. Hindi ito makapaniwala na ginawa nga ng kanyang apo ang mga sinabi ko. Kung naniniwala ba siya o hindi sa aking kuwento ay tanging siya lamang ang nakakaalam.

nagtataka niyang tanong. Ilang minuto din akong walang ibang ginawa kundi ang umiyak nang umiyak bago ako nag-umpisang magkwento tungkol sa nangyari sa buhay ko habang kasama si Prince. Wala akong dinagdag, wala din akong ibinawas. Sinabi ko sa kanya na ang mala fairy tale na love story na inaasahan ko ay hindi pala totoo. Dahil ang lalaking pinagkatiwalaan ko at minahal ko ng sobra ay isa palang halimaw. Isang halimaw na dalawang beses na pumatay ng buhay sa aking sinapupunan.

'Pero syempre mas kasamang chismis' "Our family loves collecting those kind of books, They have been influence me since child thats why i have those kind of books" Mahabang paliwanag nya, napatango nalang ako. Sabi sa inyo eh may lahing mangkukul*m ito! 'Ayaw pang aminin psh!' Matapos sabihin iyon ay agad na syang umalis mukhang excited ang bruha. 'Akala nya ata, mangungul*m kami'

“And you’re the only one who made me feel warm. You’re so warm, Fevianna. Nakakadala.” Nanindig ang mga balahibo ko nang bigla nitong banggitin ang totoo kong pangalan. “And because of that, mabilis akong naging komportable that I almost tell you my whole personal life story,” umiiling na saad nito habang nakangiti. “Are you aware that you’re telling it to the wrong person?” tanong ko. “No. You are not a wrong person.” Napalunok ako nang bigla itong tumingin nang seryoso sa akin.

bakit tila ba, ang alaala ng lalaki ay palaging nasa kanyang isipan? Nilukob siya ng lungkot.. Marahil, ang kanilang kwento ay isang sarado ng libro. Ubos na ang pahina, kaya tinapos na lang iyon ng walang kasiguraduhan. Masakit man, ngunit kailangan na iyong tanggapin Hindi lahat ng kwento, may happy ending. Ang buhay ay malayong malayo sa isang fairy tale. Napangiti siya, mas mapait pa sa ampalaya.

Para lang sa akin. Title: The Man Who Owns My Silence. At doon, nagsimulang dumaloy ang mga salita. Mga salitang hindi ko masabi nang malakas, pero kaya kong ikulong sa pahina. Mga kwento ng isang lalaking minamahal ng lahat—pero kinatatakutan ko sa gabi. Mga kwento ng isang babaeng hindi alam kung hanggang kailan siya mananahimik.

Ang Walang Hanggang Kabanata Lumipas ang ilang buwan. Ang takot at kaba ay napalitan na ng kapayapaan at pag-asa. Natapos ko na ang aking unang nobela—isang kwento ng pag-ibig na lumalaban sa lahat ng pagsubok, na hango sa aming sariling karanasan. Si Gabriel ang naging unang mambabasa nito, at nang matapos niya, niyakap niya ako at sinabing: "Ito ang pinakamagandang kwento na nabasa ko. Dahil totoo ito."

maliwanag ang mukhang tugon nito. Akala niya nasa loob siya ng isang fairytale. Yaong mala-enchanted at mala-Cinderella story ngunit pag-aagawan ng dalawang prinsepe. Subalit, mahirap basahin si Ralph. May kabaitan ang aura nito, tahimik, kaya lang wise rin. Mala-prinsepe ang datingan pero binabalot ng mahiwagang personalidad. Kailangan niyang mag-ingat lalo pa't hindi niya pa ito masyadong lubos na kilala. Lumapit ito at nakipagkamay sa kaniya. “Thank you.”

Kailangan mo lamang magpatuloy. At minsan... Ang pinakamagagandang kwento ay nagsisimula sa mga araw na akala mo ay ordinaryo lamang. Hindi alam ni Maeve na sa loob lamang ng ilang araw, may isang taong gugulo sa kanyang tahimik na buhay. May isang lalaking magpapabilis ng tibok ng kanyang puso at may isang gabi na magpapabago sa lahat.

Ayokong magmukhang may maling ginawa, dahil sa kaibuturan ng aking puso, alam kong ang pagmamahal ko ay hindi kailanman naging kasalanan. “Itay,” panimula ko, sinusubukang panatilihing matatag ang aking tinig kahit nanginginig ang aking mga tuhod. “Alam ko nang buong puso ang mga aral na itinuro ninyo sa akin. Alam ko ang kasaysayan ng ating dalawang pamilya at ang mga dahilan kung bakit matagal na tayong magkalaban. Ngunit sa kabila ng lahat ng iyon, hindi ko mapigilan ang tibok ng aking puso. Si Isaac Mathew Funtabella ay hindi ang ‘halimaw’ na inilalarawan ng mga kwento ng nakaraan. Siya ay isang tao lamang—may pangarap, may damdamin, at nagnanais din ng tunay na kapayapaan sa buhay.”