Pharmacist In Tagalog Novels & Stories

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

Na lalong nagpabilis ng pintig ng kaniyang puso. Ano ang ibig sabihin ng Tita niya? Na maari siyang magkagusto sa estrangherong may mala-asul ang mata? "No Tita, mark my word!" Tinitigan siya nito ng matagal bago muling ipinagpatuloy ang pag-alis. Nagpapatawa ba ito. Tawa lang niya, ngunit bakit pakiramdam niya tila mabuway ang kaniyang pagkakasabi.

Nabayaran ko na rin ang mga bayarin, hindi naman gaanong mahal pero dahil kakaunti lang ang pera ko ay halos maubos pa rin ito. "Inay, nandito ho ako, gumising na ho kayo" bulong ko kay inay na mahimbing na natutulog sa kama ng ospital. Sabi ng doktor, na over fatigue lang naman daw si inay sa sobrang pagtratrabaho. "Inay, wag na rin ho kayong maglabada, sabi ko naman ho diba? Ako na hong bahala, tignan ninyo naospital pa tuloy kayo" umiiyak na sabi ko ng biglang tumunog ang cellphone ko at isang unregistered number ang lumabas na tumatawag.

Ngunit umalma ito at hindi naniwala. "Kanina pa kitang pinagmamasdan mahal. Ang tagal mong nakatitig sa salamin at pinagmamasdan yan sarili mo. Kulang na lang ay mabasag ang salamin." Biro pa nito sa huli. Pabiro ko rin itong inirapan sabay sabi--

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Pigil na pigil niya ang sarili na huwag itong sunggaban ng halik. “Oh, I almost forgot.” May kinuha ito sa bulsa. Akala niya kung ano na, pero nang makitang maliit na plastic iyon na may tatak ng kilalang brand ng pharmacy sa Pilipinas, napahinga siya nang malalim.

Tumila na ang ulan nang bahagya; tanging mumunting mga butil na lamang ng tubig ang pumapatak sa salamin ng kotse. Inangat niya ang kanyang paningin, itinuon ang atensyon sa bungaran ng bahay-pagamutan. “Synergic Medical Center.” Mahinang bigkas niya sa mga salitang nakaukit doon. Mahina na ang liwanag doon, aandap-andap pa ang ilaw sa letrang ‘d’—tanda ng pagkaluma niyon. Hindi na iyon kataka-taka pa.

P-Paano kung nabisto siya? “I’m a doctor, I’m Nigel, pamangkin ng amo mo. Hindi ko nakita lahat ng nalista di’yan but I’m pretty sure na mga gamot ang iba di’yan. Kung may tanong ka sa mga iyan, o kailangan mo ng tulong ay sabihin mo lang.” Nakahinga siya ng maluwag. Hindi niya napansin ja halos hindi na pala siya humihinga sa sobrang kaba.

sa sobrang taranta ko nakalimutan kung nasa ibang bansa pala ako at kailangan English ngunit nagulat naman ako ng bigla itong sumagot. "yung gamot ko.saad nito at dali dali kung pinulot ang gamot sa sahig at pinainom ito "Thank you very much, utang ko sayo ang buhay ko. "walang anuman po next time po lolo magiingat po kayo "nagtratrabaho kaba dito anong position mo? "ah hindi po, nandito po ako para sa trabaho kasama ang boss ko.

Sagot ko. sumilay ang nakakalokong ngiti ng kausap ko. Halos mamutla na rin ako sa sobrang kaba. “Okay so you are applying as pharmacist right? Tumango ako. “Im sorry, you are not qualified for this position- “Pano pong hindi? Naginit ang tenga at mukha ko sa inis ng sabihin niya yun, hindi ko na siya pinatapos sa pagsasalita. Nagtagalog na ako at tumayo inilagay ko ang dalawang kamay sa mesa na nakaharap sa kanya. “im a licensed pharmacist naman po?