Philippine Festival Dances 소설 & 이야기

Niloloko nga siya ng isang kasambahay na kasama namin na huminga raw muna dahil parang mauubusan na siya ng hangin. Habang nakikinig ako sa kwento niya ay hindi ko maiwasang hindi maalala ang mga Christmas Parties na dinaluhan ko. Ang mga palaro at mga pagkain. Hindi ko rin maiwasang ikumpara. Wala pa rin talagang tatalo sa kaligaligan ng mga Pilipino. Kahit sa mga games, magaling silang gumawa ng mga kakaibang laro at mag-improvise kapag wala silang magamit para sa pa-games nila.

nagtatakang tanong ni Kenneth. "Oo. Ayaw namin maistorbo ang pamamahinga niyo kaya hindi mo na nagpapatugtog. Tradition daw iyan dito sa probensya nila na kapag may ikinasal, dapat may sayawan. Parang disco kung sa Manila." sagot ni Mommy Arabella. Kuha ko na ang ibig niyang sabihin pero itong si Kenneth ay mukhang hindi pa. Sabagay, wala siyang alam sa mga tradisyon sa probensya dahil sa Maynila siya lumaki. Baka puro bars at diso ang napuuptahan niya. Dito sa probensya namin, kapag may fiesta, kasal at special na okayson lang nagkakaroon ng disco.

Sa wednesday gaganapin ang championship. Bukas naman ang swimming, lawn tennis, table tennis, chess, track and field and hiphop dance contest. On wednesday, championship para sa mga sports, battle of the bands. Thursday, Mr. and Ms. Intramural. Friday, awarding. Nang bigyan kami ng kopya ni Shin last friday ng program, lahat ay naging excited. Eto kasi ang unang beses na magpaparticipate sila sa intramural. Kahit hindi halata sa mga personalidad nila, seems like noon pa nila gustong sumali sa mga ganitong events sa school.

Giatay, naalala ko na hinalikan ko pala siya at sinabi niyang time for honeymoon. Honeymoon pala tawag doon sa ginagawa ng bagong kasal. Yong ano------ "Oo na naalala ko nang hinalikan kita, pero ýong ano---" "Ouch." Nataranta ako nang mabitawan niya ang mug na hawak niya kaya agad akong tumayo. Tumama sa paa niya ang mug at mabuti na lang hindi nabasag at hindi na rin mainit ang laman. Kinuha ko agad ang tissue na nasa lamesa at agad na pinunasan ang paa niya. "Hey, you don't need to that, I can handle."

Mahapdi pa rin ngunit nangingibabaw ang kakaibang kiliti at sensasyon na ngayon ko lang talaga naramdaman sa buong buhay ko. Hindi 'yon masakit o mahapdi kundi masarap ang sensasyon na nagbibigay pa ng rason sa akin para mas umungol pa ako nang umungol habang gumagalaw nga siya nang mabilis sa aking pagkababae. "Ahhhh! Ahhhh! Shit! Ang lalim!" Ahhhh!" ungol ko habang binibilisan niya ang kanyang paggalaw sa loob ko.

Favorite kasi ng mga anak ko manood ng ganitong mga palaro. Sa malaking screen, isa-isang ipinakilala ang mga finalists. Iba't ibang bandila ang lumabas. Iba't ibang mukha. Iba't ibang wika. Hanggang sa sakto na sa pagtawag nila sa Pilipinas. "Representing his country... Jupiter..." Hindi ko na narinig ang sumunod na sinasabi ng host. Para akong natigilan sa kinauupuan ko.

Nagdadalawang isip kasi talaga siya kung isesend niya ito o hindi. Sa Pilipinas naman, naghanda si Jess ng isang cake at spagetti na alam niyang paburito ng kambal. Mayroon din siyang mga chicken mula sa paburito ni Thalia na fast-food restaurant ang kaso wala naman ito. Kahit si Timothy at Tiffany wala din doon kaya hindi niya maiwasan na maiyak habang nag celebrate mag isa.

Marahil ay ikakabit na sa aming mga damit bilang handog. "Sa school. Kapag may school competition along side with the other year levels. Kagaya ng buwan ng wika or araw ng kabataan, festivals at marami pang iba. Nakalimutan ko na. Pero madalas, hip-hop or jazz dance lang." kwento ko. Napatango-tango naman siya. Kita ko namang masaya siyang malaman iyon. "It must be nice to watch." aniya pa, na ikinahalakhak ko ng marahan. Patawa talaga 'to.

The soft, powdery sand cradled their feet as they walked along the shore, the sound of crashing waves providing a soothing rhythm to the approaching sunset. As the afternoon sun dipped lower in the sky, casting a warm, golden glow over the beach, the group of friends gathered around a long table covered with banana leaves and an array of delicious dishes. It was time for a boodle fight—a Filipino tradition that involved enjoying a communal meal with bare hands. The aroma of grilled seafood, succulent meats, and various side dishes wafted through the air, making everyone's mouths water in anticipation.

“Oo, sweetheart. Matagal ko nang gustong isama ka sa Cebu. Perfect timing dahil may festival doon.” Halos kumislap ang mga mata niya sa excitement. “Ang saya naman! First time kong makakapunta sa Cebu, Cris. Anong festival ‘yun?” Hinila ko siya pabalik sa kama at niyakap nang mahigpit. “Sinulog Festival, sweetheart. Isa sa pinakamalaking selebrasyon sa Pilipinas—may street dancing, makukulay na parade, at masasarap na pagkain.”