Novel & Cerita Philippine Festival Dances

Sa nangyari ay muling nagbuntong hininga si Carmela. “Festival iyon dito anak na sinimulan the same year nang ipanganak kita. Meaning to say ginagawa iyon dito limang taon na. Kasing edad mo. Isang lingo ang pagdiriwang, merong contest para sa mga babaeng naka-costume ng sirena tapos ipinaparada sila sakay ng magagandang float na ocean inspired. Iyon ang main attraction ng festival aside sa mga sayaw sa alon ng mga taong naka-mermaiod costume. Tapos sa huling gabi ng festival merong bazaar sa may plaza, carnival, and of course glow in the dark party!” paliwanag ni Carmela kahit pa ang totoo parang masyado pang bata si Clarissa para maunawaan ang tungkol sa mga iyon. “I wanna join, Mommy!” si

Pumapasok siya sa klase sa tamang oras at bumabalik sa kanilang munting tahanan ni Thorn pagkatapos. Minsan, kapag hindi busy si Thorn, maaga itong umuuwi para makasabay siyang mag-dinner. Kung may dinner party naman si Thorn, mag-isang kumakain si Raia. Pero kahit gaano pa ito kagabi, siguradong uuwi si Thorn para tabihan siya sa pagtulog. Until the Mooncake Festival arrived, their simple and happy life was disrupted. Mooncake festival ay isang festival galing sa China na na-adapt na rin ng Pinas, kung saan pinagdidiriwang ito, lalo na sa Binondo, Manila. May mga dragon dances, lantern parades, at mga dice games.

May kakaunting pagbabago sa ginawa naming plano at naghanda na rin ng pangawala kung sakaling hindi makakadalo ang tatlo bukas. Si Jazz ay paniguradong wala talaga dahil hindi pa naman kami sigurado kung gaano kalala ang sinapit niya. Kay Cassidy, Stephanie at Alyssa kami nag-alala dahil dancers sila sa isa sa mga festival kapag papasok na ang mga judges. Ang nangyari, bawat festival sa rehiyon namin ay may tigtatatlo o apat na dancer na lamang imbes na tiglilima sana. Limang festivals kasi ang ilalahad namin. Sakto na sana dati ang tiglilima dahil dalawanpu't lima naman kami pero dahil nakulang ng apat, paniguradong hindi na namin magagawa.

“Iyon ay para sa pagtawag ng ‘uncle.’ Pero ito, galing na sa maternal uncle mo.” Mas mainit ang Festival ngayong taon kaysa sa mga nagdaan. Tumingin si Naomi sa labas ng bintana. Sa Maynila, hindi ipinagbabawal ang paninigarilyo, ngunit ang mga paputok ay pinapaputok lamang tuwing pista. Ang mga paputok ngayong gabi ay mula sa isang pamilya sa loob ng komunidad—hindi man kalakihan, pero sakto lang at nasa harap mismo niya.

Ako, nagluluto, at siya naman ang nag-aayos ng mga plato at mga kutsara’t tinidor. Napag-alaman ko’y may Festival dito ngayon sa Baguio, Panagbenga Festival. I’ve never been attended such dahil ayoko ng maraming tao. But since we’re here, why not enjoy the day? “Bwiset ka, chef! Kung hindi lang kita mahal matagal na sana kitang pinatay!”

Kahit na halos bumigay na ang katawan ko sa antok at pagod, tiniis ko ang lahat ng iyon para sa espesyal na araw na ito. Nakaayos na ang banda, ang mga dancers—fire dancers at tribe dancers na galing pa mismo sa Manila—lahat ay naka-ready na. Utang na loob ko ito sa mga kaibigan kong walang sawang tumulong para maisakatuparan ang napakalaking sorpresa na ito para kay Monica.

Hindi nagsalita si Lara kay nagpatuloy ang babae. “Teka, bakit parang wala kang alam?” anitong bigla ay parang nagtaka. “What do you mean walang alam?” tanong niya. Noon ngumisi ang babae. “Well, ang original plan ko kasi kaya ako bumalik dito sa Pilipinas ay para bawiin si Joaquin. Alam mo kahit bed-partners lang kami sa paningin mo at sa sex lang umiikot ang relasyon naming dalawa eh magkasundo kami. And then I met this guy named Ramil. Oh what a small world hindi ba?”

SHAINA Sinama nga ako ni mama sa birthday party ni Sir Albert na hindi ko naman kilala na inimbitahan siya na pumunta. Sabi kasi niya ay isa si Sir Albert sa mga pinaglalabahan niya tuwing weekend. Mabait naman raw ito. Doon lang naman sa kanila ginaganap ang birthday party nito. Malaki naman ang bahay nila. Marami-rami na rin ang tao sa kanila nang dumating kami ni mama. Bumili naman kami ng regalo para sa kanya. Nakakahiya naman na wala kaming dalang regalo. Kahit hindi mamahalin ay kailangan pa rin namin magbigay ng regalo. Hindi naman siguro kailangan mahal ang halaga ng regalo. Tatlo kaming magkasama na pumunta sa birthday party ni Sir Albert. Kasama namin 'yung kapatid ko na sumunod sa

Ang malaking flatscreen na tv ang ginawang salamin ng dalawa para tingnan ang mga galaw nila. "Ang aga niyo ah," puna niya pa. Ngumisi lang si Finny habang patuloy sa pagsasayaw. Dancing has always been their exercise. Kabilang din kasi siya sa isang dance group kasama sina Finny at Sean and eversince mahilig na talaga silang sumayaw. Kaya nga nag click din agad silang tatlo. ~Hit you with that ddu du ddu du~

AV ➭ 084 ❀ ❀ ❀ ZACH FEITAN HUXLEY † “Saan ba tayo pupunta? Bakit kailangan nakasuot pa tayo ng barong tagalog?” Taas-kilay na tanong ko kay Wesley. Napaka pormal ng suot namin na para kaming nga politiko na dadalo ng okasyon sa Malacañang. Hindi lang kami ni Wesley ang nakasuot ng ganito, maging ang lahat ng taga-baryo. Kapansin pansin lang ang barong ko dahil mas nangingibabaw sa ganda ang disenyo nito at masasabi na gawa sa magandang uri materyales na siguradong mamahalin. Ang mga kababaihan naman ay nakasuot ng Filipiniana. Alam ko naman na fiesta ngayong araw dito pero ganito ba talaga sila mag-celebrate? Ngayon lang ako naka-encounter ng ganitong klaseng fiesta. Ang weird!