Philippine Jeepney History Novels & Stories

Nagpaiwan ka sa Jeep akala mo naman ang lapit-lapit mo sa Manila damn it! Naiinis na kinuha ko sa bulsa ko ang phone ko tiningnan ko ang oras, kung maglalakad ako papapunta sa farm maabutan ako ng gabi at kung maghihintay ako ng susunod na Jeep paniguradong aabutan ako rito ng gabi dahil walang masyadong naglalakad rito. Damn it!

Ito ang unang beses kong sumakay ng jeep sa tana ng buhay ko. Nilibot ko ang paningin ko sa loob ng jeep at siksikan dito sa loob ng jeep. “Bayad po,” ani ni Taniel at may ibinigay sa isang pasahero. Kinuha ito ng isang pasahero at binigay rin niya sa isa pang pasahero hanggang sa umabot ito sa driver. “Ilan ito iho?” tanong ng driver at tumingin kay Taniel mula sa salamin.

Yung ang lungkot lalo na kung ang iiwan mo ang isang lugar at gamit na may masasayang alaala na nakatali sayo. Tinuon ko nalang ang paningin sa kalsadang tinatahak namin at nung makita ko na ang terminal nakaramdam uli ako ng kaba, first time kung sumakay ng jeep. Sa totoo lang hindi pa ako nakakapunta ng manila pero alam ko ng maganda daw ito at maraming nagtataasan na building, nalaman ko ito dahil sa mga chismosa sa probinsya namin sila ang nagsabi sa akin palibhasa nakapunta na doon.

Tulala lamang ako at nabalik lang sa reyalidad nang mabilis bumaba sa jeep ang mga pasahero upang mailigtas ang sarili nila sa gulo dito sa EDSA. Napakurap-kurap ako at inilibot ang tingin sa paligid. Iilan na lamang kami ang natira sa loob ng jeep. Nandun pa rin ang driver tila ayaw niyang iwan ang kanyang jeep kahit makikita na namin si San Pedro.

"I'm glad they're enjoying themselves. They've always been curious about the Philippines, and I'm happy they finally got to experience it firsthand." The days unfolded in a delightful blur of sightseeing, culinary adventures, and heartfelt conversations. Soirye took them to the bustling markets of Binondo, the oldest Chinatown in the world, where they sampled exotic fruits and haggled over colorful trinkets. They visited the historic Intramuros, marveling at the Spanish colonial architecture and the stories etched into the ancient walls. They also ventured into the countryside, exploring the lush rice paddies of Batangas, the breathtaking beaches of Boracay, and the majestic Banaue Rice Terr

pilit na nakangiting saad ko sa kaniya. Tumango na lang si Auntie Marina at inoffer-an pa ako na gamitin ang isa niyang sasakyan subalit agad akong tumanggi dahil gusto kong tumayo sa sarili kong mga paa. Ayaw kong i-asa sa kaniya ang lahat. Nang makasakay ako ng jeep ay grabe na ang tagaktak ng pawis ko. Isang tricycle na lang ay makakarating na ako sa kumpanya subalit hulas na agad ang mukha ko dahil sa init.

Maligamgam na tubig lang ang ginamit ko para hindi ako mapaso kapag ininom ko 'yon. Pagkarating ko sa sakayan ng jeep, 9:20am pa lang naman. Kaya pa ng biyahe kaya tiyak na hindi ako ma-le-late huwag lang magkakaroon ng traffic. Habang nasa kalagitnaan ng biyahe, bigla namang tumirik ang sinasakyan naming jeep. Parang sasabog na ako sa inis pero pinigilan ko pa rin ang aking sarili at taimtim na bumaba sa jeep. Wala akong choice kundi ang sumakay ng tricycle para hindi ako ma-late sa unang klase ko.

"Paalis na, Ma. Sabay-sabay na kami nila Pao. Baka ma-traffic pa ako," Humarap muna ako sa malaking salamin namin dito sa sala. Inayos ko ang suot ko ng damit. Nagpaalam na kami at sabay-sabay na lumabas ng bahay. Hinatid ko sila sa school bago ako sumakay ng jeep pa quezon avenue. Buti nga isang sakayan lang papunta sa coffee shop. Halos kalahating oras din ang binyahe ko, paano naman kasi panay hinto ng jeep na nasakyan ko para magsakay ng pasahero. Punong-puno at siksikan na nga kami, eh. Nakakasar!

Mga rich kid kasi mga officers namin kaya for sure, 'di sila sasama kay Leo kung malalaman nilang mag-cocommute sila. "Jeep?" I asked habang nag-aabang kami ng sasakyan. Tumango siya at ngumiti na parang na-guilty siya. "Masaya 'yun. 'Di ko pa na-try, e." Ngumiti ako nang bahagya at tinapik ang balikat niya. Nakahinga naman siya nang maluwag. Sumakay na kami sa jeep at first time kong sumakay rito. Pambansang sasakyan namin 'to pero 'di lahat ng Pilipino, nakasakay na rito. Nakakaloka naman 'yun!

Nanlaki mata ko? Eh. Di ako makapaniwala eh. “Ate kasama yan sa Bucket List ko. Tawag dyan Jeep. Philippine Jeepney. Sakay na tayo. Dami kong cash dito. Sabi kasi ni Manang Jil, kailangan natin ‘to.” Saka inabot sa akin yung isang pouch at pagkita ko sa loob. Wow! Daming kulay blue… tigtatlong bilog.