Philippine Jeepney History Novels & Stories

Maraming nagbago sa Manila maraming kalsadang inaayos at highway na ginagawa ang hindi nabago ang traffic. Modern na ang lahat ng jeep kakaunti na lang ang mga PUJ na makaluma na talaga. Naunang bumaba sa jeep ang anak ko dahil malayo ang pupuntahan namin ng kasama ko. "Okay ka lang, madam?" tanong na bulong ng kasama ko. "Oo, okay lang ako magkaiba lang ang nangyayari dito sa pag-cocomute sa Korea." sagot ko. "Okay, madam." bulong sa akin.

Dahil dito'y isang bagay ang kanilang napatunayan — na ang diwa ng bayanihan ay hindi pa rin pala nakaliligtaan ng bawat Pilipino sa kabila ng pagiging maunlad ng kanilang syudad. Hanggang sa may humintong jeep sa kanilang harap kaya agad na silang sumakay. At habang umaandar ito'y kasabay ng pagtama ng malakas na hangin sa buhok ng dalawang dalaga. Tuwang-tuwa naman si Eleonor at hindi na matanggal ang malawak at tunay na ngiti sa kaniyang labi.

Ginamit niya ang kanyang buong bigat para patuloy na idiin ang bendahe sa tagiliran ng Major. Umugong ang makina ng jeep. Ang sasakyan ay marahas na umandar, tumatalbog sa bawat bato, ang sirang gulong ay lumilikha ng nakakapasong ingay sa semento. Ang byahe pabalik sa bayan ng Lopez ay isang desperadong karera laban sa oras.

"I'm glad they're enjoying themselves. They've always been curious about the Philippines, and I'm happy they finally got to experience it firsthand." The days unfolded in a delightful blur of sightseeing, culinary adventures, and heartfelt conversations. Soirye took them to the bustling markets of Binondo, the oldest Chinatown in the world, where they sampled exotic fruits and haggled over colorful trinkets. They visited the historic Intramuros, marveling at the Spanish colonial architecture and the stories etched into the ancient walls. They also ventured into the countryside, exploring the lush rice paddies of Batangas, the breathtaking beaches of Boracay, and the majestic Banaue Rice Terr

"Usog lang po ng konti para makaupo si Ate." Kaagad na sinunod ng mga taong nakasakay ang kanyang utos. Karamihan sa mga sakay ng jeep ay mga kababaihan na noon ay abalang kinukuhanan siya ng picture. "Pogi, pwede magpapicture?" Malanding tugon ng babae malapit sa pintuan ng jeep.

"Naaalalang ano?" Her confirmation already boosted his ego and of course, he won't tell her his nasty side. "Wala," he smirks, scary. "Kain na." "Miko, tigilan mo nga yang pagiging clingy masyado. Baka pagkamalan tayong mag-syota." "Bakit? Ayaw mo?" "Alam mo, naka-ready na 'tong kamay ko para sampalin ka." ✧✦ Days, weeks, and months have passed. The jeepney population has doubled due to the increasing population in the metro. More stores, establishments, and commercial buildings were built to cope with the demand of the people. Most roads have been furnished and the public utilities as well.

Paglabas nila sa main exit, sinalubong sila ng driver na dala ang company placard, “Eurydice Motors Philippines.” It was Nathan’s company. Sa loob ng tatlong taon, mula nang iwan nila ang Pilipinas, lumago ang kompanyang pinamumunuan ni Nathan, isang European motor company na kilala sa eco-friendly luxury cars. Dahil sa tagumpay sa Geneva at Berlin, napagdesisyunan nilang i-expand ang operations sa Southeast Asia, at nagsimula sila sa Manila. “Sir Nathan, Ms. Elle,” bati ng driver, mabilis na kinuha ang mga maleta.

paalala ko nang bigla ko ring maalala na ngayon nga rin pala ang pagkuha ko ng Philhealth ko. Napabuntong hininga ako at mabilis na tumakbo. Tiniginan ko ang relos ko at malapit nang mag-alas tres ng hapon. E, 3:30 lang ay dapat makuha ko na iyon dahil hanggang 4 PM lang sila ngayon. Patawid na ako ng highway para pumunta sa sakayan ng jeep nang biglang bumusina nang malakas ang papatawid na sasakyan at kamuntik na akong nasagasaan.

Mabuti nalang at nahimasmasan kaagad ako sa padalos-dalos na ginawa ko. “Para ho!” ani ko at nag abot ng sampong piso at mabilis na bumaba. Tumawid ako sa kabilang kalsada at nilakad ang sakayan ng jeep pa uwi sa amin. Sa dulo ako umupo, habang hinihintay na mapuno ang loob ng jeep naglakbay ang isipan ko.

But I can’t seem to talk to him without him making my knees tremble. Nag lalakad kami sa isang pathway patungo sa gate, kakatapos lang mag tour sa buong school saktong 10:00 a.m. na nang matapos at na pag desisyonan na naming kumain. Nasa pinakahuli akong nag lalakad, si Sofi at ang kambal na may kulay violet ay nasa unahan, si Dapahine Keith naman ay nasa likod nila at ang kambal ni Sofi at yung ice-cold guy naman ay katabi niya. Napahinto ako dahil sa isang historical house na nakita ko, ngayon pa lang ako nakakita nang isang Spanish anscestral house dito sa loob nang school, dumalo ako sa isang sign at binasa ito. Nanlaki ang mata ko, this house is from 18 hundred? It’s says here na they