Philippine Jeepney History 소설 & 이야기

Napakurap ako at mabilis na nilingon ang kanyang wrangler jeep, "Bakit hindi nalang tayo mag jeep?" Isang halakhak ang pinakawalan nito sa akin kaya kusang bumalik ang tingin ko dito. "Ano naman ang nakakatawa doon?" Taas kilay kong tinanong. "Kabayo lamang ang pwedeng dumaan sa masukal na daan. Kung gagamitin natin ang jeep ko i-ikot pa tayo sa San Felipe at kakain ng Isa't kalahating oras na byahe. You don't have to worry, Stan is one of the best horse among the others. Wag ka lang magulo para hindi ka niya ihulog.." His shoulders shaking in silent laughter.

"Oo." "Wala pa akong panukli." Tahimik. "Magkano po ba pamasahe?" "sixteen pesos lang.." Napatingin ang buong jeep at may estudyanteng napatawa. "Kuya, first time n'yo bang mag-jeep?" May sumagot pa sa likod. "Baka foreigner." Napailing si Maeve. "Hindi foreigner, lost lang." Napakamot sa ulo si Keiv.

Isabelle POV Alas-sais pa lang ng umaga ay narinig ko na ang ugong ng malaking truck sa labas ng gate. Kahit medyo antok pa, mabilis akong nagbihis at uminom ng kape. Ngayon ang dating ng mga slate stones mula sa Quezon City—ang mga batong pinili namin ni Rajah sa gitna ng init at alikabok sa Manila. Pagdating ko sa site, nakita ko ang truck na dahan-dahang umaatras sa staging area. Si Leo ay abalang-abala sa pag-guide sa driver habang may hawak na pito.

But I can’t seem to talk to him without him making my knees tremble. Nag lalakad kami sa isang pathway patungo sa gate, kakatapos lang mag tour sa buong school saktong 10:00 a.m. na nang matapos at na pag desisyonan na naming kumain. Nasa pinakahuli akong nag lalakad, si Sofi at ang kambal na may kulay violet ay nasa unahan, si Dapahine Keith naman ay nasa likod nila at ang kambal ni Sofi at yung ice-cold guy naman ay katabi niya. Napahinto ako dahil sa isang historical house na nakita ko, ngayon pa lang ako nakakita nang isang Spanish anscestral house dito sa loob nang school, dumalo ako sa isang sign at binasa ito. Nanlaki ang mata ko, this house is from 18 hundred? It’s says here na they

Kung anu-ano ang ibinilin nito sa akin bago ako tuluyang nakasakay sa jeep papunta sa Mendez. Kumaway pa ako rito nang paalis na ang jeep. Kumaway rin ito at saka nag-thumbs up sa akin. Kahit mabigat ang pakiramdam ay nakuha pa ring ngumiti. __________ Pagkababa ko ng jeep ay agad na akong sumakay sa tricycle pauwi sa bahay namin. Hanggang highway lang kasi ang mga jeep at dahil papasok pa ang amin kailangan pang mag-tricycle bago makarating sa amin.

Pagkatapos namin kumain ay nagtahan lang kami sa kwarto niya at nagkwentuhan lang about sa childhood niya, highschool memories niya and etc. "Dati kase ang sinasakyan namin papasok ay jeep. So yun, pasakay palang ako sa jeep. Mahilig kase ako nun sumabit lang sa likod. Lumakad agad ang jeep eh hindi pa ako nakasakay kaya nagudgud ako. Tingnan mo. Itong pelat na'to, dahil doon." sabi niya at pinakita niya sa akin ang kanyang pelat na nakuha niya sa aksidente. "Ang sakit siguro non no?"

Nakita ko itong napalunok saka tumango. Tumalikod na ako sa kanila at tuloy-tuloy sa sasakyan. Napangiti ako sa behikukong nasa harapan ko. Isa itong motorsiklo, kung hindi ako nagkakamali, ito ang gagamitin ko habang nandito ako sa pilipinas, niregalo ito sa akin ni Peruvian. Mas mabuti na rin na ito ang gagamitin ko dahil hindi alam ni tiya Catriona ang sasakyang ito. Kung iisipin ko, nakarehistro ang lahat ng sasakyan ko sa organisasyon, kaya alam kong malolocate nila ako. Mabuti na lang at ang eroplanong nabili ko ay hindi ko ipinaalam sa kanila, kaya hindi nila alam na nakalapag na ako. Dahan-dahan akong sumakay at hinimas bahagya ang tanke ng motor. Isa itong vintage motorcycle worth m

Shortcut toh. Nang nasa labasan na ako ay pumalayo muna ako nang kaunti bago nagpara ng jeep. Marami pa namang mga sakayang nadaan ng mga ganitong oras dahil may malapit ditong service center building, at marami pang mga call center na umuuwi ng ganitong oras. "Para po." Sakto ding tumigil ang jeep sa harapan mismo ng apartment na tinutuluyan ko.

“Yeah, I had a few jets back then. Ngunit binigay ko na sa isang pinsan ko. Isa lang kasi sa kanya. I prefer choppers when I’m having a flight.” “Choppers are only good for domestic flights,” she replied. “I don’t think your chopper can travel from the Philippines to Japan.” He nodded his head. “Yeah. May iilan pa rin naman akong jets na naiwan. Most of them are in Japan. Dalawa lang ang meron dito sa Pinas.” “You must be very rich then,” she replied and forced a smile. Wala sa sarili siyang napatingin sa kanyang phone na nakapatong sa ibabaw ng mesa at nakita ang kanyang alarm clock. “Oh, it’s my bedtime now.”

Like it matters, anyway. Tumayo siya sa tabi ng highway at naghintay ng taxi. Jeep ang kadalasan niyang sinasakyan dahil mas mura ito kung ikukumpara sa tricycle o taxi. Pero dahil sa paanyaya ng kaibigan na hanggang ngayon ay hindi pa niya pinauunlakan, minabuti niyang mag-taxi na lang.