Philippine Legends Novels & Stories

Tumakbo papunta si Kiel kasunod ni Zia na may hawak pang stuffed toy. “Mommy! Papa Zef!” sigaw ni Kiel sabay hila sa kamay ng kapatid. “We heard you! We heard you talking!” “Talking about what?” kunwari’y inosenteng tanong ni Zefron pero may ngiti na sa labi. “About going somewhere!” mabilis na sabi ni Kiel, “You said Philippines!” Nanlaki ang mata ni Selene. “Kiel…” “We’re going to the Philippines?!” sabay na tanong ng dalawang bata na parehong nakangiti nang malaki at tumatalon pa sa excitement..

Sa kanilang piling, naroon ang kanilang mga apo – sina Lucas, ang paborito ng lolo niya sa pagiging mahilig sa mga barko at sa mga kwento ng dagat; at si Luna, na may mga matang tila bituin, na nagmamana ng pag-usisa at talino ni lola Yana. Ang Pandaigdigang Filipino Legacy: Paghubog ng Isang Mas Mabuting Mundo Ang impluwensya nina Yana at Alex ay lumampas na sa simpleng humanitarian work. Ang kanilang mga anak at apo, kasama ang mga sumusunod na henerasyon ng mga lider mula sa Isla ng Ligas, ay nagtatag ng isang bagong pandaigdigang pilosopiya ng kaunlaran na tinawag na "Kapwa-Mundo Philosophy." Ito ay inspirasyon mula sa sinaunang konsepto ng Filipino na Kapwa – ang ideya ng Shared Identit

naniniguradong tanong nito “Saglit lang muna.” Nakaupo sila ni Phil sa hood ng kotse nito. . Bigla na lang niyang hiniling kanina na huminto muna sila. Nakaharap daw sila sa isang parte kung saan tanaw ang lake. Noong bata siya, madalas niyang pangarapin na makapunta ng Laguna at tumambay sa gilid ng lawa. Natupad ang pangarap niya, ‘yon nga lang, hindi niya nakikita. Hindi niya nagagawa ang mga bagay na ini-imagine siyang gawin. She’s glad that Phil understood her predicament. Hinahayaan lang siya nito sa pananahimik niya. “Phil?” makalipas ang ilang sandali ay nagsalita siya. “Bakit kaya sa dinami-rami ng tao sa mundo, sa akin pa nangyari ang ganito?”

Para dumugin ng maraming mga reporters? Well, I am no other than Hanneah Marie Alvarez. The owner of the well-known flower shop in the Philippines, HM Flower shop. Ako rin ang may-ari ng malaking pananiman ng mga bulaklak sa buong pilipinas. That’s why pinagkakaguluhan ako ng mga reporters. It’s been five years and yet I'm still not used to them.

Ang iba ay tungkol na sa grupo. Their base here in the Philippines was located in an island, ngunit hindi nakasaad kung saang isla. Mukhang iisa-isahin ko pa yata ang mga isla rito sa Pilipinas kung sakaling wala na akong choice. Hindi ko alam kung sasakit ba dapat ang ulo ko o hindi sa mga nabasa kong impormasyon. Ang iba kasi ay kulang-kulang, pero mas mabuti na siguro 'yon kaysa sa wala.

Sumandal ako sa kahoy na nasa aking likuran at pinagkrus ang magkabila kong braso "Kilala mo ako, hindi ba? dahil kung hindi, ay hindi mo ako tatakbuhan na parang daga na inuusig ng pusa." Mahinahong saad ko ngunit napatadyak ako sa lupa nang makuha nitong tumawa ng malakas. "Sino ba ang hindi makakakilala sa iyo binibini? Anak ka ni Don Rafael, ang isa sa pinakamayang tao sa Pampanga. Ikaw ang nag-iisang tagapagmana ng Vergara."

' Nagbago rin ang ekspresyon ni Chester at ng iba. Libu-libong maka-Diyos na mga sundalo at heneral ang umaaligid sa himpapawid at pumapalibot sa Legendary Island of Dragons. Ang mga pinuno ng maka-Diyos na mga kawal at heneral ay ilang maka-Diyos na mga heneral na may gintong armor. Ang kanilang mga banal na kapangyarihan ay pumaligid sa kanilang mga katawan at ginawa silang magmukhang banal at makapangyarihan.

O nagkataong kaboses lang nito ang lalaking hinahanap matagal na niyang ninanais na makita? Napagod lang siguro ako sa biyahe kaya kung anu-ano ang naiisip ko, ani Calley sa isipan habang pinanatili ang ngiti sa labi kahit bahagya siyang distracted. “Thank you very much, Mr. Sancho. It's my pleasure to be a part of one of the famous companies in the Philippines,” magalang niyang saad sa kaharap sabay lahad ng palad upang makipagkamay.

Year 1946 Isa sa pinakamayaman na pamilya ang mga Ibañez sa Legazpi Albay. May malaking Rice Mill ang mag asawang Senyora Erlinda at Senyor Luis Ibañez na siyang pangkabuhayan nila. At bukod pa sa Rice Mill ay may malaki rin silang palaisdaan sa seaport ng Legazpi. Ang pamilya nila ang nag eexport ng mga isda sa iba't ibang kalapit lungsod sa Albay at Bicol.

Sa huli, sinabi niya sa anak,, "Eli, huwag mag-alala. Mabuti ang kalagayan ni Mommy dito sa Pilipinas, ikaw ,magpakabait ka diyan." "Ang lugar ba na iyan ay tinatawag na Philippines?" Lumaki si Eli sa ibang bansa at hindi pamilyar sa mga pangalan ng ibang bansa. "Opo, dito ako lumaki. Napakaganda ng lugar na ito. Lalo na sa lugar kung saan ako naroroon, ang Rizal." nakangiti niyang sabi. Biglang kumunot ang noo ni Eli, saka nagtanong, "Rizal? national hero siya ng Philippines? bakit siya naging lugar?"