Philippine Legends Stories นิยาย & เรื่องราว

Warning 🔞 Ivy Mataman lang akong nakikinig sa kwento ni Mayor Rodolfo tungkol sa kanila ni mama. Kung paano sila nagkakilala sa Manila at kung paano nagsimula ang pagiibigan nila. Kinuwento din nya kung bakit sila nagkahiwalay ni mama, dahil sa ama nya na lolo ko. Kaya din siguro hindi man lang magawang banggitin sa akin ni mama ang pangalan nya dahil sa hinanakit nito sa kanya. Hindi ko maiwasang maluha sa kwento nya tungkol kay mama dahil sobrang miss ko na si mama at marinig sa ibang tao na kinukwento sya ay talaga nga namang nakakamiss.

Naka ngiting pakilala sa kanya ng babae, sandali naman itong tinitigan ng batang si Kitana. “Are you from the Philippines too? My mom lived there before she told me so.” Sabi ng batang si Kitana na sa wakas ay tumigil na rin sa pag iyak. “Yes, and I promise you that you and your mama will go there very soon, you will be very happy there.” Naka ngiti pa rin sagot ng babae. “No more kings and crowns? No more harems and abaayas?” Puno ng ka inosentehang tanong pa ni Kitana, mas lalo namang lumaki ang ngiti ng babae saka siya tinanguan.

Muli ay nagsimulang magsituluan ang pawis niya mula sa kan'yang noo habang walang kurap na nakikipagtitigan sa ngayo’y kaharap na niyang kulay berdeng kaibigan ni Dulce. Maayos itong nakapulupot sa isang baging at ang kabuuan nito’y hawig ng hinog na dayap, may iilang mga pula at puting patse sa paligid ng likuran nito. Ang mga mata’y tila mga matatalim na hugis ng pangil. Sa tingin pa lamang ay mahihinuhang ito ang tanyag na ahas sa kagubatan ng Pilipinas, ang Trimeresurus flavomaculatus o mas kilala bilang ang Philippine pit viper. Siyang isa sa mga pinakamakamandag na ahas sa buong bansa.

he asked at mas nagulat ako nang makita ko kung gaano na pala kalapit ang mukha nito sa mukha ko, napangiti na lang ako nang nakawan ako nito nang halik sa bibig. I simply hugged him really tight, scared of losing him, kaya naman nagdecide akong huwag nang ipaalam ang bagay na iyon. Our Palawan escapades continues, we went on an island hopping, we went t Starfish island and Pandan island kung saan namin na-enjoy mag snorkling and a naughty idea popped in my mind remembering an article that I read in FHM about the snorkling style sex in one of the article in that magazine, pero alam ko namang puwedeng mangyari iyon dahil ang dami kayang tao.

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

Napaupo siya sa malambot na kama at tinitigan ang binata. "My mommy is married and that's my daddy. They were left in the Philippines. So if you're going to say nonsense, get out." Saad niya. Ayaw niya kasing makarinig ng kung ano tungkol sa napapansin niya rin sa ina. Gusto niyang magbulag bulagan. Nakita niya namang ngumisi ang lalaki. “Wow! You're just here for the first day, pero feeling rich kid kana? Is that the attitude of ignorant women in the Philippines?” Nanunuyang saad nito.

wag ipaalam o ibigay ang perang 'yon sa mga pulis dahil baka gamitin pa ng iba sa masama at madamay pa kami. Ayaw naman namin na madamay kami kaya tumahimik na lang kami. Alam mo naman na pera 'yon, 'di ba? Maraming magkaka-interes doon at baka mapahamak pa kami. Dahil matalino naman kami ng kaibigan ko ay wala talagang nakaalam kahit sino tungkol sa perang 'yon. Kinuha na namin ang perang 'yon na nagkakahalagang five hundred million pesos. Ang laki, 'di ba? Malulula ka talaga sa laki. Ang araw na 'yon ay ang huling araw na nagtinda kami sa palengke dahil umalis na kami doon dala-dala ang perang 'yon. Umalis na rin kami sa bahay na tinitirahan namin dahil hindi na namin kinakaya ang trato sa

Napalingon kaming tatlo sa nagsalita. “Luciano...” Ngumiti ang babae. “Spade, Ji, and now you?” Tumayo ito. “Of all countries in the world why Philippines?” Pinagpag nito ang buhanging kumapit sa suot na sarong. “Is it because it’s more fun in the Philippines?” Hindi sumagot si Lucero. Nagtitigan lang ang dalawa hanggang sa Inangat ng babae ang palad sa ere sinyales ng pagsuko.

Handa na kaming bumalik sa kung saan nagsimula ang lahat at handa na ring buuin ang aming pamilya dito sa Pilipinas. Hawak-kamay pa rin kami habang naglalakad palabas ng departure area. Excited na akong makita ang best friend ko at mga inaanak. Sila Giselle at Adrian ang susundo sa amin. Tiyak na magugulat siya kapag nakita niya si Lego. Hindi ko nabanggit si Lego kay Giselle. Naglakad-lakad muna kami saglit habang hinihintay na mailabas ang mga bagahe. Naka-karga pa rin si Calis kay Lego na ngayon ay naglalaro na ng daliri ng lalaki.

Hindi naman niya maiwasang hindi tumingin sa bawat nadaraanan namin. "Mommy all buildings here is so high just like in London!" mangha niyang sabi. "Yes baby, halos pareho lang naman pero mas marami kang makikitang building sa other country unlike here. Dito pa lang sa Manila ang maraming building because this is the capital of the Philippines, that's why." pagpapaliwanag ko naman sa kanya. "Pero may building rin po sa ibang place dito sa Philippines?" "Off course baby."