Philippine Mythological Creatures Novels & Stories

Nasabi ko rin sakanilang si Princess ang nagsabi sakin tungkol sa katulong na iyon. Lumakad si lolo sakaniya. "Can you tell lolo more about them, Princess?" pa-baby talk na pagkausap ni lolo. Lumiwanag naman ang mukha ni Princess at tumango. Nagbilang ito sa daliri at itinaas nang makumbinsi ang sarili. "Tatlo pa." Tagalog na ang gamit nitong salita bago tinakpan ang bibig at naglikot ang mga mata sa paligid bago nanliit ang mga ito saka tumutok ulit kay lolo. "They are just here, waiting for the right moment."

"Ay ineng, nandito na tayo" Mabilis kaming bumaba sa jeep at muling sumakay sa isa tricycle papasok sa isang exclusive village kung saan nakatayo ang tinitirahan ng donya. Wala pang ilang minuto ay huminto ang sinasakyan naming tricycle sa isang napakaganda't napakalaking bahay na kulay rosas. Marahan kaming bumaba sa tricycle at pumasok sa magarbong bahay.

"May sea creature sa paa ko!" Nag-aalalang napahinto agad ito. "Saan?" "Aray ko....huhuhu..." napahikbing napakapit siya sa braso nito. "Tan aray!!" pumalahaw na talaga siya ng iyak. Ito rin ang isa sa mga ikinakatakot niya sa dagat. She had fear of the creatures under water. Kung anu-ano ng naiisip niya. Napaparanoid siya. "Tan, baka may sea snake na nangagat sakin! Baka mamatay na ako nito!"

were the same place. Nagtama ang aming paningin ni Godo. The night was too dark to even see him, yet the glimmering eyes looking at me served as a light to my path towards him. That look, a scary, monstrous fixedly glaring at me. I was shocked to see two small circles shining and glowing in the dark. Then I heard a growl... Sh*t! Parang may mabangis na hayop na nakakita sa akin at ngayon ay papalapit. I stepped back. My heart was thumping. Then I saw it moved. Moving towards my direction.

Sa gitna, binubuo ang ilang klase ng mga nilalang na akala natin mga pawang kathang isip lamang. Mula sa lahi ng Vampira, Lobo, taong-dagat, mga mythical na nilalang kabilang sila sa mga nilalang na tumutul0ng upang kumuntrol sa mga patay na gustong bumalik upang mangulo... at sa mga taong tumutuklas ng karunungan tungkol sa mga namamatay... Ngunit isa lang... aww!" "Tama na. kasi sabi! Iritang-irita na si Master Jin oh."

Tanda iyon ng pagiging miyembro nila ng Wolves Organization. “My wife is from the Philippines kaya impusible na hindi namin alam ang inyong lengwahe. But that is not the main point, gusto kong tanungin kayo kung mayroon bang nangyayaring gulo o pagulo dito ngayon sa Philipines underworld? Kung meron magsalita kayo para masulusyunan agad,”

Mula sa kailaliman ng whirlpool, isang pigura ang marahang umangat. Hindi ito isang halimaw. Isa itong nilalang na may anyong tao, na nakatayo sa ibabaw ng nagngangalit na tubig na parang ito'y solidong lupa. Sa simula, walang sinuman ang nakakilala dito. Ang balat nito ay tila gawa sa kumikinang na obsidian na kaliskis. Sa gitna ng dibdib nito, ay isang nag-aalab na asul na araw na kitang-kita sa ilalim ng kaliskis nito, ang pulso nito ay nagdudulot ng maliliit na alon sa paligid niya. Ang kanyang mga mata ay hindi na mata ng tao; ang mga ito ay dalawang orb ng makinang na asul na liwanag. "Ano 'yan?" tanong ng pangalawang-pinuno ni Malakor. "Isang bagong sandata ng mga primitive?"

And he was right, there are some idiots who are looking at my legs. Ngumiti ako at bumaling kay kuya. "Don't worry. I know you can fight." Mas lalo akong napangiti nang umirap siya. "Yeah, whatever." -- I can't help but to be amazed on the view. This is our last stop for island hopping, but still the view would always took my breath away. Philippines is a paradise, indeed. Well, except from politics. "Be careful," sambit ni kuya habang inaalalayan ako pababa ng bangka.

"Tek-bah-lang is a group composed of rapists." Doon naman napaubo na si Kit sa kakapigil matawa. Chloe’s eyes daggered at Kit. Questioning. Then she glanced at me... at bakit parang bata na biglang napahiya? Hihilahin ko na sana sa tabi ko when she tilted her chin proudly, showing us the shallowed cleft on her chin. “What was that, Kit?” naniningkit ang mga matang tanong niya sa isa. “Nothing, Miss Chloe. Um, just a correction for the word. Tikbalang is a half-human and half-horse in Filipino mythical or folk sto—”

Sa likod niya ay isang nag-aalalang Lawrence, na nakabuntot lang sa kanʼya. Matagal na silang naglalakad sa kagubatan, nang biglang huminto si William. Nanatili siyang maputla at estatwa sa kanʼyang kinatatayuan, takot na gumalaw. Isang kulay abong hayop na kasing laki ng aso ang nakatalikod sa kanila habang kinakagat nito ang laman ng hayop. Hindi niya matukoy kung anong klaseng hayop iyon dahil nababalot na ito ng dugo. Si Lawrence, na nakatayo sa likod ni William, ay nanonood lang ng kaganapan, ngunit hindi tulad ni William, hindi siya nagulat. Sa halip, naiirita si Lawrence na parang isang lalaki na nahuli ng kanʼyang asawa na lumabag sa isang alituntunin sa bahay.