Novel & Cerita Philippine Mythological Creatures

"Today, we will go to the Tubbataha Reef." Naupo siya at nakangiting nangalumbaba sa mesa. "Mukhang maganda doon." "Yes. It is one of the best diving spots in the Philippines. There, you will see the abundance of aquatic life." Her lips formed an O in amazement. "Aside from whales and dolphins," pagpapatuloy ni Angelo habang inilalagay sa mesa ang mga niluto, "you can also see sharks, turtles and wrasses."

Hindi nila inasahan na napunta ito sa mga kamay ng batang demonyong cultivator na ito. Napangiti na lang si Filipe bago siya sumagot, “Itong walang kwentang bagay na ito? Marami akong mas magagandang angelic artifact! Kung gusto mong makita ang mga iyon, mas mabuting maging masunurin ka! Kung hindi ka susunod, malamang makikita mo rin ang mga ito. Ang kaibahan lang ay gagamitin ko ang mga artifact para higupin ang kaluluwa mo!"

May nakita din kaming nag trained sa mga ibon doon , hindi masyadong nagustuhan ng mga bata ang lugar na to kaya matapos kumuha ng mga ilang picture ay umalis na din kami at pumunta na sa Oceanarium. The stunning oceanarium is probably our favorite attraction. It was huge and complicated, almost like a maze of small and large aquariums, with a walk through a massive glass tank that provided an incredible 180-degree view of a variety of marine species. According to the website of Manila Ocean Park, the oceanarium is home of 14,000 marine creatures representing 277 different species, all of which are native to the Philippines and Southeast Asia. It goes on to say that the water comes from Mani

Muli ay nagsimulang magsituluan ang pawis niya mula sa kan'yang noo habang walang kurap na nakikipagtitigan sa ngayo’y kaharap na niyang kulay berdeng kaibigan ni Dulce. Maayos itong nakapulupot sa isang baging at ang kabuuan nito’y hawig ng hinog na dayap, may iilang mga pula at puting patse sa paligid ng likuran nito. Ang mga mata’y tila mga matatalim na hugis ng pangil. Sa tingin pa lamang ay mahihinuhang ito ang tanyag na ahas sa kagubatan ng Pilipinas, ang Trimeresurus flavomaculatus o mas kilala bilang ang Philippine pit viper. Siyang isa sa mga pinakamakamandag na ahas sa buong bansa.

"Really? Mabuti at hindi ka na nono. Alam mo ang dewende?" "Yeah. The small persons," aniya at natawa na ako habang kinukurot siya kaya napapa talon siya at napapa aray. "Anong small persons ah?" "E ano ba?" "Ewan ko sa 'yo, Rod. Dewendes are one of the famous urban legend here in the Philippines. They are not just a small people you said. They are tiny creatures na nakatira sa punso. They have powers and iyon nga, kapag nadisturbo mo sila, some parts of your body ay mamamaga."

"Dahil iniingatan ka namin. Alam kong marami kang tanong, Vel. Pero sana mapagkatiwalaan mo kami dito sa ginagawa namin para sa 'yo." Tumawa ako nang sarkastiko at lumingon sa kaniya. "Iniingatan? Vampires don't exist, ayon sa mga tao. Pero heto ako ngayon, nakakasalamuha ang mga blood-eating monsters. I just want to go home with my family..." "We're not monsters." "Gano'n parin 'yon. Imagine, you guys would go haunt someone with blood veins and eat them. Kung may pagkakataon, you guys would eat me, too."

Napaawang ang labi ko bago muling tumingin sa ibaba upang pagmasdan itong muli. I suddenly realized I was in a world of magic, yet the scenery before me felt strangely familiar. As I pondered where I might have seen this place before, I sensed a presence behind me. I turned to look, and my jaw dropped at the sight of the creatures standing in front of me. There were seven of them: a white phoenix, a winged unicorn, a nine-tailed fox, two extraordinary-looking black and white cats, a winged white and gold lion, and finally, a massive black and blue dragon behind them.

hindi pa rin nagbabago ang tono ni Celeste at iyon ang muling nagpangiti kay Salvador. “Yeah? Ano naman iyon at bakit hindi mo pa sabihin?” tanong-sagot niya. Parang nakikita niya si Celeste na nakangiti nang mga sandaling iyon. Kaya hindi na siya nasorpresa sa kasiyahang kalakip ng tinig nito nang muling magsalita para sagutin ang tanong niya. "Grandpa! I’m coming back to the Philippines!" she exclaimed, her joy radiating even through the distance.

Ang ganda ng sunset ngayon sa Palawan, ang langit ay halo ng orange, pink, at purple habang dahan-dahang lumulubog ang araw sa abot-tanaw. Naramdaman ko ang malamig na tubig-dagat na humahampas sa aking mga paa habang naglalakad sa basang buhangin. Narinig ko ang mga yabag sa likod ko, at hindi na ako nagulat nang lumingon ako at makita si Jeriel. Nakasuot siya ng white linen shirt na nakatupi ang mga manggas at bitbit ang kaniyang tsinelas.

“Ang ganitong uri ng scallop shell ay pinaniniwalaang simbulo ni Venus, the Goddess of love. At ni Aphrodite sa Greek Mythology.” Nilanghap ko ang hangin sa loob ng handicrafts store kung saan halos naamoy ko ang dagat sa di kalayuan. Nasa loob kami ng pinakamalaking resort na halos 15 minutos lang ang layo mula sa bahay.