Novel & Cerita Philippine Mythological Creatures

Lumayas kana wala karin namang silbi dito Isang malakas na tulak ang ginawa sa kanya sa may pintuan at dahil dito ay agad itong nagsara at gumawa ng nakakabinging ingay. Auntie open the door please auntie paanu na ako nito? Subra akong nagmakaawa sa aking auntie na buksan ang pinto ngunit hanggang sa pakiusap lang ako dahil walang pinto na bumukas. Isang malakas na paghikbi na lamang ang nagawa ko dahil kahit anong gawin kung pakiusap ay hindi ni auntie binubuksan ang malaking pinto na nakaharang sa harap ko.

They're playing balls, running around, chasing every single wave that touches the shoreline leaving their own unique arts in the sands. Sa tanghalian ay nag-ihaw sila ng mga lamang-dagat. Isda, pusit at hipon. May tinulang scallops din at maanghang na kilawin na may gata ng niyog. Halos puputok ang tiyan niya sa sobrang kabusugan pagkatapos nilang kumain. "Tama na iyan, baka hindi ka matunawan," biniro siya ng asawa habang kumakain ng buko-salad sa dessert.

"Para ka pa rin talagang bata! Ano pang silbi kung dito sa living room mo lang 'yan ilalagay? Dapat sa loob ng kuwarto!" "Oo na po, lola," mabilis niyang sagot. Bitbit ang larawan, umakyat na si Camila patungo sa kaniyang kuwarto. Nang makabalik, nadatnan niya ang matandang babae na nag-aayos ng mga bagay bagay na mula sa loob ng dala niyang bagahe, kabilang sa mga bagay na ito ay tulad ng tiger-head shoes, rattles at pati na rin maliit na estawa ni Dian Masalanta. Sa Philippine Mythology, si Dian Masalanta ay ang diyosa ng pagbubuntis at panganganak. In-arrange niya ang mga ito sa cabinet ng telebisyon at sa shoe rack.

Kabanata 100 “Mommy, Ice cream! Ice cream!” Hila-hila ako ni Felecity patungo sa isang ice cream shop dito sa San Pedro. Hindi ko akalain na magiging ganito kasaya ang anak ko. Napangiti na lamang ako at nagpahila sa kanya. Pareho kaming naka-dress, parehong design at kulay. Pareho rin kami ng buhok, naka-bun.

Baka sakaling mawala 'yong nararamdaman niyang sakit. Kahit pa makulimlim na ang paligid at nagbabadya ng pag-ulan hindi pa rin iyon pumigil sakanya para hindi tumuloy. Meron namang mga silong doon, mga kubo na maliliit. Napatingala siya nang pumatak ng marahan ang ulan, parang ambon lang naman na habang palapit siya sa taas ng burol ay lumalakas kaya inilabas niya ang payong at ginamit na.

Kulay nga hindi paputiin tapos pagtitiwalaan niya? Sabagay, kahit tarantado ang hayop na yon ay hindi naman yon sinungaling. Kahit wala agad nakukuhang kapalit yon pero nagsasabi pa rin yon ng totoo. Yon nga lang naniningil talaga at pag hindi ka nagbayad, kusa nang nagnanakaw sa mga ari-arian mo nang hindi mo namamalayan. "Kay Penelope ko na lang sasabihin." Good idea yang naisip niya, pero mas good ang idea ko.

"I jumped inside it when I'm very frustrated by not having my memories. Sa loob, paiikutan ka nila sa una. Pagkatapos ay bigla kang makakahinga sa tubig. Iyon ang nangyari sa akin." I will have to go back there! Iyon ang solusyon. "They are tiny aquatic creatures with a head and upper body like us but they have a lower body of a fishtail. I'm just giving you a heads up dahil baka magulat ka pa sa itsura nila." Nagulat na nga ako kahit sa kwento niya lang at hindi ko pa nakikita.

Dama ko pagtaas ng mga balahibo ko sa katawan at nakaramdam din ako ng panlalamig. "B-Bampira? T-Taong lobo?" Geezzz... Bakit ako nauutal? There's no creatures as that na nabubuhay sa panahon ngayon. Vampires and werewolves are fictional creatures na sa mga movies at libro lang nabubuhay. Dracula is not even real. Mga katulad pa kaya n'ya? Narinig ko ang mahinang tawa ng lalaking kasama ko. Sinulyapan ko ito at naiiling na bumaling ito sa akin ng tingin. May nakalolokong ngisi ito sa labi.

pabiro ko sabi. "Uhm, wala. Pero may isa pa kaming alagang hayop. Sea creature siya. Inaalagaan siya ni ate Shea sa ibang bansa," pag amin pa niya. Sea creature, huh? Natawa ako ng mahina, "Ano naman 'yun? Imported gold fish?" "No, it's Carcharocles megalodon," sagot niya. Pilit kong inaalala kung saan ko nabasa at nakita sa internet na iyon. Mahilig rin kasi ako sa mga hayop. Sadly, bawal sa bahay kasi may sakit yung matandang babae.

"Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?" Tumango ito. "Yes, mother superior said it's a tropical group of islands, near Pacific ocean and I learned that Philippines has three main parts, the Luzon, the Visayas and the Mindanao. I wonder, how does Philippines look like." Dagdag pa nito. "Don't worry Quil, we will visit Philippines, soon." Sabi pa ni Mara rito. Ngiti lang ang isinagot ko sa kanila. Hindi kasi alam ni Mara na hindi na ako pwedeng bumalik sa Pilipinas, dahil sa paningin ng lahat ng tao doon, I am peacefully gone for once.