Novel & Cerita Philippine Poem Examples

sa kabila nang papadilim ng kalangitan ay napuna ni Anya ang palusong na cliff sa gilid ng kalsadang tinatakbo nila. “Maraming magagandang lugar dito sa Pilipinas. Anyway kahit saan would be a great place lalo kung kasama kita,” ang malambing na tinig ni Phil ay nagdulot ng nanunuot na kilig sa kanyang puso kaya hindi niya napigil ang mapabungisngis.

Muli ay nagsimulang magsituluan ang pawis niya mula sa kan'yang noo habang walang kurap na nakikipagtitigan sa ngayo’y kaharap na niyang kulay berdeng kaibigan ni Dulce. Maayos itong nakapulupot sa isang baging at ang kabuuan nito’y hawig ng hinog na dayap, may iilang mga pula at puting patse sa paligid ng likuran nito. Ang mga mata’y tila mga matatalim na hugis ng pangil. Sa tingin pa lamang ay mahihinuhang ito ang tanyag na ahas sa kagubatan ng Pilipinas, ang Trimeresurus flavomaculatus o mas kilala bilang ang Philippine pit viper. Siyang isa sa mga pinakamakamandag na ahas sa buong bansa.

“Of course, Daviah. Maraming dagat sa Pilipinas. Did you know that the Philippines has 7,641 islands? So maraming dagat doon. If you want to see one, Palawan is one of the best options. You can ask Lolo Edie to take us on a trip to Palawan if you want because maganda ang dagat doon. We can swim and have a bonfire at night.” Napaangat si Belinda at Daviah kay Valeria nang sumabat ito.

Amber Pov Tapos na kaming kumain ngunit pakiramdam ko ay gutom pa rin ako. Hindi kasi ako nakakain ng maayos dahil naiilang ako sa klase ng mga titig na ipinupukol sa akin ng mga kaharap ko s mesa. Sino ba naman ang makakakain ng matino kung lahat ng mga kaharap ko ay sa akin lamang nakatuon ang kanilang mga mata. Pakiramdam ko ay isa akong specimen na inoobserbahan sa ilalim ng miscro scope. Mukhang si Phil lang yata ang hindi nag-aksayang tapunan ako ng tingin habang kumakain kami. Sa ginawa niya ay tiyak na uusbong ang pagdududa sa isip ng mga kasama namin sa bahay. Hindi kasi sweet sa akin si Phil katulad ng mga newlywed na halos hindi na mapaghiwalay sa isa't isa.

Gusto ko lang masala ang lahat ng tatawag sa akin dahil siguradong si Dylan ang tatawagan nila kapag hindi ako sumagot. “Have you heard yourself, Jerusalem?” mangiyak-ngiyak na wika nito. “Have you forgotten that there’s no safe place in the Philippines? Or have you forgotten where your Mama and Papa died?” Doon nagdilim ang mukha ko. I suddenly remembered everything. How could I ever forget what happened?

FEBRUARY 2024, PHILIPPINES "Seven billion people in the world. Seven continent. Seven-thousand-six-hundred-forty-one islands clustered into three major island groups: Luzon, the Visayas, and Mindanao. Sa dinami-rami kong nakakasalubong na tao sa kalsada bawat araw sa Manila, ikaw pa 'yong taong nakilala ko out of nowhere. Sa dinami-rami na taong tinulungan mo, ako 'yong ma-swerteng taong hindi mo lang basta tinulungan; iniligtas at inahon mo pa ako sa kahirapan. Binigyan ng liwanag ang madilim kong mundo, at binigyan nang pagkakataon na mahalin ako at mahalin kita."

Kahit pa naalipungatan ang kambal, bumahid din agad ang ngiti sa kanilang mga labi dahil sa balita na hinain ng kanilang ama. Kinwentuhan kasi ni Samsara ang kambal tungkol sa Pilipinas. Ipininta ni Samsara sa isip ng mga bata na ang Pilipinas ay isang masayang lugar. Kinwento niya ang tungkol sa Manila at ang tungkol sa kaniyang probinsya na puno ng mga beach, bukirin, at mga gubat.

Hinila nila ako palabas ng kwarto, kahit anong pumiglas ko ay wala akong magawa dahil mas malakas sila sa akin. Tinahak namin ang isang matarik na hagdanan pababa, halos matumba nga ako dahil sa lakas ng pagkalakad nila sa akin. Hindi na ito mukhang abandonadong building dahil maayos ang mga pader, may kulay at may mga nakasabit na painting. I can't figure out where I am but I know I am still here in the Philippines. Napa angil ako nang pwersahin akong hilain dahil napabagal ako sa paglalakad. I swear, I'll do the same thing to them once Rio saved me.

Masasabi kong ang The Second Time Around ay isa sa maliit na hakbang ng Pilipinas patungo sa kaunlaran pagdating sa Philippine Entertainment. "Gusto ka palang makausap ng screenwriter natin," sabi ni Harper habang nguya-nguya ang spaghetting kinakain. Napakurap-kurap ako at kaagad na naramdaman ang pagtaas ng aking mga balahibo sa katawan. Muling sumagi sa aking isip ang parte ng script na nabasa ko noong audition.

His text said, “I have things to give to you. Please wait for me. I’m on my way to your house.” Napabuntonghininga si Frances. Sa ngayon, hindi naman siya masiyadong galit dito. Naiinis lang talaga siya. Habang naghihintay sa pagdatin ni Jony, she just scrolling in her social media account. Marami siyang binabasang post tungkol sa mga artista sa Pilipinas na mga problematic, lalo na rin ang mga politiko na kaniya-kaniyang panloloko sa mga tao. Pumunta na lamang siya sa instapill niyang account at doon nagbasa ng mga poem, quote, at saying. Isa rin kasi sa kinahihiligan niya ang pagbabasa sa instapill na app. Magaganda ang mga poem. Marami ring mga sikat na writer at poet.