Philippine Poem Examples Novels & Stories

Nag-enjoy akong makita ang naturang dining table. The dining table was simple yet inviting. A platter of crispy fried fish, its skin golden and flaky, sat at the center, its aroma filling the air. A bowl of sinigang, its tangy broth bubbling with vegetables and meat, offered a comforting warmth. A plate of fresh lumpia, their crispy wrappers concealing a delicious medley of vegetables and meat, sat beside it. A bowl of steaming white rice, its fluffy grains glistening with a hint of garlic, completed the meal. The table was a testament to the simplicity and deliciousness of Filipino cuisine, a reminder that the best meals are often the most humble.

nagpatuloy nga ang pagbiyahe namin hanggang may madaanan kaming maliit na tindahan sa daan. Sandali akong bumama at agad din namang bumalik sa sasakyan, walang isip isip ay nilagok ko ang laman ng boteng iyon, halos mapangalahati ko nga ang laman noon dahil na din sa labis na uhaw. Bigla ang pagkabog ng dibdib ko ng makaramdam ko ng pagkahilo matapos ang ilang minuto. "Shoot mukhang makikidnap ako ng mga Abu Sayyaf." iyong ang nasa isip ko ng mga oras na iyon without really thinking na nasa Luzon nga pala ako at wala sa Mindanao.

unit higit na malakas ang iyong ama. Marami ang nakakita na ito ay sumuray bago bumagsak sa kalye pero sa kasamaang palad ay nabagok ang ulo nito sa isang nakausling bato, sumuka ng dugo at hindi na natauhan. May nagsasabi na pinalo ng iyong ama ang Kastila, sabi ng iba ay itinulak, hinuli ang iyong ama at ibinilanggo. Tulad ng dapat asahan naglabasan ang kanyang mga lihim na kaaway. Pinagbintangan din ang iyong ama na nagbabasa ng babasahin mula sa ibang bansa. Nag-iingat ng mga larawan at mga sulat ng isang Pilipinong pari na binitay dahil sa pagkakasangkot sa rebelyon. Maging ang pagsusuot nito ng barong Tagalog ay isa raw malaking kasalanan dahil ang iyong pamilya ay may lahing Kastila.

naniniguradong tanong nito “Saglit lang muna.” Nakaupo sila ni Phil sa hood ng kotse nito. . Bigla na lang niyang hiniling kanina na huminto muna sila. Nakaharap daw sila sa isang parte kung saan tanaw ang lake. Noong bata siya, madalas niyang pangarapin na makapunta ng Laguna at tumambay sa gilid ng lawa. Natupad ang pangarap niya, ‘yon nga lang, hindi niya nakikita. Hindi niya nagagawa ang mga bagay na ini-imagine siyang gawin. She’s glad that Phil understood her predicament. Hinahayaan lang siya nito sa pananahimik niya. “Phil?” makalipas ang ilang sandali ay nagsalita siya. “Bakit kaya sa dinami-rami ng tao sa mundo, sa akin pa nangyari ang ganito?”

And he was right, there are some idiots who are looking at my legs. Ngumiti ako at bumaling kay kuya. "Don't worry. I know you can fight." Mas lalo akong napangiti nang umirap siya. "Yeah, whatever." -- I can't help but to be amazed on the view. This is our last stop for island hopping, but still the view would always took my breath away. Philippines is a paradise, indeed. Well, except from politics. "Be careful," sambit ni kuya habang inaalalayan ako pababa ng bangka.

Wala na rin si Philip kaya hindi niya na magagawa ang gusto niyang mangyari dito. Kung sana nga lang pwede kong sabihin sa kaniya ang nangyari sa binata. TO BE CONTINUED xxxxx in Pacita's letter indicates scratched words in case magtaka kayo. :)

Niyakap niya ako nang napakahigpit na yakap pagkatapos. Makalipas ang sampung oras ay nasa Maynila na nga kaming dalawa ni Tita Delia. First time ko na makarating sa Maynila kaya namamangha ako sa mga nakikita kong nagtataasan na mga gusali at mga sasakyan na napakarami sa daan. May nakikita naman ako sa probinsiya na mga sasakyan na ganito ngunit hindi kagaya dito sa Maynila na napakarami. Ang haba-haba ng traffic sa daan. May mga taong naglalakad papasok sa trabaho nila. May mga naghihintay ng masasakyan. Marami akong nakikitang mga hindi ko pa nakikita sa probinsiya namin na dito ko lang nakita sa Maynila.

mabilis na giit niya. Napatango-tango ang matanda. Habang siya ay pawis na pawis na sa samu’t-saring emosyon na raramdaman niya. Sa palagay nga niya pati pempem niya pinawisan din sa sagutan ng dalawang foreigner nasa harap niya. “Je vois. Elle est Philippine,” biglang sabi na naman ng matanda. Philippine lang ang naintindihan niya. “Baka tinatanong niya kung taga pilipinas ako kasi may Philippine sa huli.” Sa isip-isip niya kaya mabilis siyang tumango.

Maging ang mga bulaklak na may iba’t-ibang kulay ay kumikislap sa ilalim ng araw, dinadala ang kagandahan ng paraiso na parang nasa panaginip ko lang nakikita. Ang mga puno sa tabi ng daan ay nagsisilbing kanlungan ng mga ibong masayang humuhuni, na para bang kinukumusta kami sa aming pagdating. Tanaw rin ang mga bukirin at pastulan, kung saan malayang nakapagpapahinga ang mga baka at kabayo. Sariwa ang amoy ng lupa at hamog, nakapagpapakalma ng puso at isip. Heto na nga at nasa harapan ko na ang sinsabi nilang, mayaman sa kalikasan ang bansang Pilipinas.

Matapos kong masuot ang pambahay ko ay lumabas na ako nang banyo and saw my brother talking to my mom and I can see her panicking because it seems she can't understand even on word from what he is saying. Napapailing at napapangiti na lang ako habang pinagmamasdan silang dalawa and then my mom saw me at bahagya siyang nakahinga ng maluwag seeing me "Mabuti at tapos ka na malapit ng maluto ang ulam." she said. "Hey Dustin you can take a bath first before dinner." I said seating on an empty chair in our dining table. "Finally it's really hot here in the Philippines." He said and removed his shirt and then he got in inside.