Philippine Poem Examples Novels & Stories

"Son, your papa and I are talking about having a vacation there in the Philippines, but your dad is super busy...Please, anak...Ikaw na lang ang bumisita sa'min dito. Miss na miss na kita...Look oh, my skin was not as healthy as before, ang dami ko ng wrinkles at kulubot na ang balat ko, matanda na ako, di mo ba ako balak man lang alagaan dito sa Melbourne, son?"

Binigyan ako nito ng isang mabagal na ngiti. Sandali siyang natahimik pagkatapos ay napalunok ng mariin. Iyong tila ba kinakabahan ito at may gustong sabihin. "I can no longer imagine my life without you, like there is no air that gives me life in this world." Panimula niya at muli akong binigyan ng ngiti. "Like water and sea without fish, galaxy without stars, sky without clouds." Pagpapatuloy niya.

Napalingon kaming tatlo sa nagsalita. “Luciano...” Ngumiti ang babae. “Spade, Ji, and now you?” Tumayo ito. “Of all countries in the world why Philippines?” Pinagpag nito ang buhanging kumapit sa suot na sarong. “Is it because it’s more fun in the Philippines?” Hindi sumagot si Lucero. Nagtitigan lang ang dalawa hanggang sa Inangat ng babae ang palad sa ere sinyales ng pagsuko.

Naglakad s'ya muli sa palapit kay Lever at hinawakan nito ang pisnge n'ya. "Wala ka pa sa mundo, pero nakaplano na ang pag punta sa lugar kung saan ka dapat lumaki." Lalong naguluhan si Lever sa pinagsasabi ng kan'yang Mama. "Ano bang mayroon doon sa Manila?" takang tanong ni Lever. Ngumiti si Xyra sa kan'ya. "Ito lang ang gusto kong sabihin sayo, wag kang gagawa ng kahit anong gulo na ikakapahamak mo," sabi ni Xyra.

She asked at umiwas ako nang tingin "Mama?" Tawag ni Zeus sa akin "Its a long story anak, but I have a good news! Uuwi na tayo sa Philippines at doon niyo na makikita sa papa niyo" Saad ko at nakita ko naman kung paano sumaya ang expresyon nilang dalawa. Kaya kahit labag sa loob ko ay uuwi ako, uuwi kami nang Pilipinas

Insultong saad nito sa akin. Ngumisi naman ako. "Cheap country? Aren't you aware that your country's massive producer of Gold is Philippines? And also pearls? Just because our language is not english you will already insult our country. Why? Do you really feel too high because you're american? Aren't you being racist? For a person who works with Government, you are a fool and filthy and narrow minded being that can't think what's right and wrong. You have no difference from Homo Sapiens." Sagot ko rito. "You better quit your job and just work with all english people, or better be, a cavewoman. Dun ka naman magaling eh."

Parang wala akong maalala? Hayaan na nga baka sumakit na naman ang ulo ko sa kakaisip ng mga ‘yan. Tinantiya ko naman ang signal na mayroon ako at hinanap ang kasalukuyang radio station sa Pilipinas na lagi kong pinapakinggan. Nang mahanap ko na ay bumungad sa’kin ang kantang… “Sa iyong ngiti ako'y nahuhumaling…At sa tuwing ikaw ay gagalaw…Ang mundo ko'y tumitigil…”

I argued immediately, “Jose Rizal is probably haunting me spiritually right now.” Ji Lian stared at me silently for a few seconds. Then calmly he said. “You compared forgetting vocabulary to national betrayal.” “Because it IS.” He sighed softly while trying very hard not to smile again. I looked back toward the ocean with a quieter expression this time. “I miss it,” I admitted softly. The joking tone disappeared from my voice almost completely. “The Philippines?” I nodded slowly. “The noise… the food… hearing people argue in pure Tagalog at seven in the morning for absolutely no reason…” I laughed weakly, “even the traffic feels familiar.”

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

They hid among the plants there. “Hey, kitty… kitty…” tawag ko sa kanila pero it's not effective at hindi naman sila lumapit. I looked around, but I still couldn't see the two of them. “Ming…ming…” I called them as I remember that is one way of calling cats here in the Philippines. “Ming… ming… ming…”