Novel & Cerita Philippines Natural Wonders

Chapter 19 Nakaangkla lamang ang mga braso ni Lily sa akin buong biyahe namin papunta sa bahay bakasyunan kung saan kami magbabakasyon ni Lily. We’re currently in the beautiful island of Coron Palawan. Napakaganda ng mga tanawin dito, nagliliparang ibon na hile-hilera sa langit. Maligamgam na simoy ng hapon, at maalat na amoy ng dagat.

Private boat iyon ni Lukas at may sariling bangkero. Mag-i-island hopping sila sa mga isla ng El Nido na nakapalibot sa Bascuit Bay. Another birthday gift daw sa kanya ni Lukas. Habang nasa gitna sila ng dagat ay mas malapitan na niyang namamasdan ang mga limestone cliff na kulay luntian dahil sa mga nakatanim ng vacular plant. Namangha at humanga siya sa tanawin na ipinagmamalaki na iyon ng dulong bahagi ng kalupaan ng Palawan.

Bumalik na din ako sa kuwarto na nakaassign sa akin at sandali lang ay agad din akong nakatulog dala nang pagod, wala pa si Xavier nang dumating ako naramdaman ko na lang ang mahigpik na yakap sa akin ng binata at nang araw na iyon ay walang nangyari sa amin, we just cuddle and feel each other's heartbeat. The following day finally nagsimula na ang tour namin sa buong Palawan, unang pinuntahan namin ay ang Ugong Cave kung saan kami nang hike na sobrang naejoy ko matapos non ay nag underground river din kami na sobrang ganda, no wonder na kasama ito sa seven wonders of world.

Isa itong burol na parang chocolate hills ngunit ang pinagkaiba lang nito ay dalawang burol lang ito na magkatabi. Sa unang burol ay naroon ang mga adventure activities hindi ko lang alam kung ano ang mga iyon ngunit may nakita akong Zipline at Giant Swing. Dito naman sa pangalawang burol kung saan kami ni Ej ay puno ng mga iba't ibang bulaklak na pananim. At sa tuktok nito naroon ang tower, tower na parang Effil tower ng Korea. Pumikit ako at dinamdam ang sariwang hangin na humahampas sa mukha ko. "Ang sarap sa pakiramdam. Ngayon ko lang naramdaman ang maging malaya..Malaya sa lahat," bulong ko sa kawalan.

"Dahil ang bawat araw na kasama kita ay isang milagro. Gusto kong ipagsigawan sa buong mundo—o kahit sa islang ito lang—na ikaw ang aking reyna, hindi dahil sa dugo mo, kundi dahil sa puso mo." Nang sumikat ang araw, natanaw na nila ang pampang ng isang maliit at tago na cove sa Zamboanga. Ang buhangin ay puting-puti at ang tubig ay malinaw na parang kristal. Isa-isa silang bumaba mula sa bangka. Nang tumapak ang mga paa ni Ryella sa malambot na buhangin, nakaramdam siya ng isang kakaibang kuryente. Ito na ang Pilipinas. Ito na ang lupang pinagmulan ng lahat.

I grabbed one of the files on his table at nakita ko naman na mga design yun ng sasakyan. "That's too boring. We can go to French Polynesia or in Maldives....Bahamas is also a great option." Inisa-isa pa nito ang mga lugar na nagkataon naman na gusto ko. Siguro ay paborito din niya ang mga iyon. Ngumisi naman din ako. Maganda ang mga sinabi niya, pero masyadong malayo ang mga yun. "Let's limit the choices inside the Philippines, Chase. I think spending a week in your factory is a nice option." Sagot ko at iginalaw ko ang dalawang kilay ko. It would be a great idea, kung doon ako.

Napailing na lang ako at tinanggal iyon sa isip ko. Mabilis ang naging byahe. Hindi ko alam kung talagang mabilis ba o dahil lang subrang daming pumapasok ngayon sa isip ko kaya hindi ko namalayan. "This is my first time going here in the Philippines," nakangiting sambit ni Kirra, habang hila-hila ang maleta nito. "There's nothing special here, Kirra." "There is, Architect. Just like other people say, it's more fun here in the Philippines."

CHAPTER 7 Helena Kelandra's POV Kaka-landing lang namin sa Puerto Prinsesa. Mag-aalas tres na at tanaw ko ang napakagandang scenery ng nature sa Palawan. Chill lang. 'Yong nakakapagkalma sa isip. Excited ako na gamitin ang bagong biling camera.

Seryoso ng mukha at di talaga oras para makipag biruan. Actually sarap nga niya asarin kapag ganito. Tipong parang pinasabog ko ulit yung natutulog na Mt. Pinatubo. At sabay-sabay na pagsabog ng mga bulkan. Edi sira ang mundo nito kapag nagkataon at wala nang Pilipinas. Kaya stop Zhia. Ma eendangered ang kababayan mo nasa Pacific Ring of Fire pa naman ang dakila mong bansa na ipinaglaban ng ninuno mo. Kaya please lang kung ano man iniisip mo ngayon. STOP!

“All right. We deserve a break. Hindi na big deal sa akin ang pagpunta sa Pilipinas. Pero bakit naman sa Pilipinas pa tayo pupunta?” “Malapit na kasi akong maubusan ng display sa gallery. Kailangan kong kumuha ng litrato. This time, gusto kong kuhanan ng litrato ang mga seascape kaya pupunta tayo sa Palawan. Kapag puwede pa, pupunta pa tayo sa Siargao o Cam Sur. Di hamak naman kasi na mas magaganda ang beaches natin sa Pilipinas kaysa sa beaches ng ibang bansa.”