Photograph 51 Novels & Stories

sabi nito nang iabot sa 'min ang limang larawan. "Wow! Ang gaganda naman ng kuha," namamangha kong sabi habang isa-isa naming tinignan ni sir Rommel ang mga picture. Na-hook ako sa picture namin na nakaupo sa buhanginan habang masaya kami ni sir Rommel na nakikipaglaro kay Gray ng sand castle. "Thank you so much, sir. These pictures are wonderful," sabi ni sir Rommel at saka nagbigay ng one thousand pesos tip sa photographer.

Kung mangyayari iyon ay ayaw kong madamay si Fifth. What we need right now, is to find who's behind the installed camera inside the teddy bear. That way, we can use the whole footage of the scene that night as a proof. "What are your plans Nicaseane?" Zyline asked after a long while. Huminga ako ng malalim at nag-isip. Sumulyap ako kay Fifth na nakaupo sa tabi ko. Mariin ang kaniyang mga titig sa akin na tila ba hinihintay ang lahat ng sasabihin ko.

Sa sulok ng mga naka-frame na drawing ay pangalan ni Zyle at pirma. "You did this?" Tumango ito. "Pati ‘yon?" Turo ko sa kabilang dingding at duon naman lumapit. It was black and white photography of random things. A rose, a kid in front of a fisher's boat, stairs and buildings. "Just some random photos I captured."

Ang ulo ko naman ay bahagyang nakatagilid, may konting itaas din dapat ng baba. Narinig ko ang photographer na pabulong. “Nice. Very strong.” Ilang click lang ng shot ang narinig ko, shoot na agad. Wala na siyang pinaulit. “Okay, third pose naman tayo,” sabi ulit ng photographer.

mahinang usal niyang tuloy sa pagkain. Walang pag-aalinlangan, agad na dinownload ni Naomi ang larawang may pinakamataas na resolusyon. Then she zoomed in, examining it carefully, bit by bit. Only after confirming that it only showed their profiles, and that Fifth’s tall figure completely blocked her face, did she breathe a sigh of relief. Walang sinuman ang makakakilala sa kanila. “Thank goodness. Medyo natakpan niya ang mukha ko. Kung nagkataon baka mamaya isyu na naman ‘to.”

A regular person can’t aim that accurately unless you are trained. Two perfect shots and two of my men are already on their knees. Ngumisi ako. Interesting. “Bring the car closer to them, in front.” Kinuha ko ang baril sa tabi ko at pinasok iyon sa bulsa sa loob ng suit ko. I pull the door finally revealing myself.

Seryoso pa rin. "Sir!" Natatawang sabi ng photographer. "Kahit konting ngiti." Tahimik. Pagkatapos... Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Rhylle. Click! "Perfect!" Masayang sabi ng photographer. Kinuha ni Tina ang cellphone. At nang makita niya ang larawan... Napasinghap siya. "Señorito!" "Ano?" "Ngumiti kayo!"

Kinuha ko ang cellphone ko at binuksan ko ang notes ko. So back to the goddamn basic, the obvious fact here is; kilala ni Ate Letty ang lalaki sa larawan at kailangan kong malaman kung sino ang lalaking iyon dahil baka may alam siya sa katotohanan na gusto kong malaman.

Habang siya ay ilan beses pang napalunok bago tuluyan tiningnan ang picture ni Zena. Zena was brightly smiling on the camera while holding a goblet with a red liquid on it. Bahagya 'yon nakataas. But what makes her gasped is the fact that the woman in the picture is the same woman with Peter in the picture he sent five years ago. Hindi siya pwedeng magkamali sa bagay na 'yon.