روايات وقصص ضمن Pilipina Lyrics

Ang mensahe, halo ng Filipino at English, ay halatang awkward sa Filipino, pero elegante sa English. Ang kabuuang message ay: "Alice, nalaman kong wala kang pamilya o kaibigan dito sa Pilipinas. Sakto namang nakita ko ito sa daan, kaya dinala ko na para may kasama ka. Siyempre, ang pinakaimportante ay nandito na rin ako sa Pilipinas, pero pangmatagalang bakasyon lang ito, at pumayag na rin si mama. Simula ngayon, ako na ang magiging assistant mo sa pag-unlad mo rito sa Pilipinas!"

Paulit-ulit kong binasa ang mensahe, umaasang nagkamali lang ako ng intindi. Pero hindi. Iisa lang talaga ang nakasulat. You're brave. Ikaw na ang susunod. Unti-unting bumilis ang tibok ng puso ko. Para akong kinakapos ng hininga habang iba't ibang posibilidad ang pumasok sa isip ko. Ano'ng ibig sabihin nito? Banta ba ito? Babala? O baka maling tao lang ang napadalhan?

"Kung paanong ang bilis nating naging malaya. Parang... parang masyadong madali ang lahat, Rafael." Hinawakan ni Rafael ang kamay ni Mariel. "Huwag mo nang isipin 'yon. Billie is gone. Your father’s island is at the bottom of the sea. We have a life to start. Sa Pilipinas, gaya ng plano natin. Isang lugar na walang surveillance, walang asero, walang salamin."

"No worries. If you need anything, you can call me." "Thanks, but I will be fine. Bye, Chi!" I got out and waved goodbye as she drove away. Pagkapasok ko ng bahay ay dumeretso na ako sa kwarto ko. Wala pa naman si mommy, kaya makakapag-drama pa ako. Agad kong binuksan ang laptop ko at kinuha ang CD para i-play 'yon. Isa pala itong music video niya, which is our favorite song and nasa video din ako. 'Yun yung time na humingi ng favor Kara.

Well I found a woman, stronger than anyone I know She shares my dreams, I hope that someday I'll share her home I found a love, to carry more than just my secrets To carry love, to carry children of our own We are still kids, but we're so in love Fighting against all odds I know we'll be alright this time Darling, just hold my hand Be my girl, I'll be your man I see my future in your eyes Baby, I'm dancing in the dark, with you between my arms Barefoot on the grass, listening to our favorite song When I saw you in that dress, looking so beautiful I don't deserve this, darling, you look perfect tonight Baby, I'm dancing in the dark, with you between my arms Barefoot on the grass, listening to

"Ha? Bakit hindi mo tinuturuan ng Tagalog ang apo ko, Chaeus?" "Tinuturuan ko po Tito, kaso nahihirapan po siya." "Mag-hire ka ng tutor. Hindi pwede na english lang ang alam niya lalo at may dugo siyang Pilipino!" Sa loob ng isang taong hiniling ni Tito ay madalas ang naging pag-uwi namin ng bansa. Twice a month ay narito kami. Ginawa na naming kanto ang Pilipinas ng New Jersey. Bagay na pabor sa akin dahil madalas kong makita si Hilary kahit pa sa malayuan lamang. Iyon nga lang ni minsan ay hindi naman kami pinapunta ni Tito sa mansion.

Turo ko sa left ear ko, magkatulad kami. "Then, I'll sing a song. Be my guest." And out of nowhere, he just grabbed his guitar. Saan nanggaling ang gitara? Prepared si mayor, ah. "Parang impossible kung isipin~" And he started singing the verse 1 of LDR by Jem Macatuno. Until Pre-chorus, but then he changed the lyrics of "Davao man to Bataan, bicol to Japan" to "Korea man to Philippines, Batangas to US"

Nananadya ba ang kantang ito? Crashing, hit a wall Right now I need a miracle Hurry up now, I need a miracle Stranded, reaching out I call your name but you're not around I say your name but you're not around Yeah, I badly need a miracle right now. How will I be able to make him stay? Bakit ba kasi sa US pa siya? Bakit hindi sa Pilipinas? Iniiwasan pa niya ako sa hindi ko malaman na dahilan.

“Huwag ka ng pumalag, love. Walang magagawa ang pagpalag mo dahil hindi ka na makakabalik pa sa Pilipinas.” Ano ang ibig sabihin nito?! Hindi man niya kita ang ekspresyon nito ay alam niyang nakangisi ito sa kanya. “Nasa Indonesia na tayo, love. Nakaalis na tayo ng Pilipinas kaya wala ka ng magagawa pa. Inalis ko na rin ang tracking chips na inilagay niya sa’yo kaya hindi ka na maililigtas ng pulis na ‘yon.”

Napapikit sandali si Selene habang pinapakinggan iyon saka siya huminga nang malalim. Finally… Pilipinas. Matagal na rin niyang hinihintay ang pagbabalik rito sa Pilipinas kahit pa may takot sa kaniya. Kaya naman kasabay ng tuwa ay andoon ang kaba. “Philippines!” Masayang sigaw ni Kiel sabay talon-talon sa upuan niya. Kahit nasa makipot pang espasyo ng eroplano ay hindi nito mapigilan ang tuwa. Hawak-hawak niya ang kamay ni Selene na ngayo’y halos hinahatak niya na palabas ng aisle ng eroplano.